یک کارشناس مسائل دینی درباره اهمیت جایگاه امام حسین(ع) در پیشگاه خداوند گفت: پیامبر(ص) در این باره فرمودند «سوگند به آن کسی که به حق من را به پیامبری برانگیخت، مقام و منزلت «حسین بن علی» در آسمان، بالاتر از منزلت او در زمین است؛ در سمت راست عرش خداوند(عزوجل) نوشته شده است: [حسین]چراغ هدایت و کشتی نجات و امامی سستی ناپذیر، با عزّت، افتخارآفرین، راهنما، و ذخیره[ای گرانبها] است».
حجتالاسلام حامد چهارمحالی -کارشناس مسائل دینی- درباره برخی زوایای رفتاری امام حسین(ع) گفت: از فضایل امام حسین(ع) هرچه بگوییم نمیتوانیم حق مطلب را ادا کنیم، اما آنچه در منابع معتبر در باره آن امام معصوم و دیگر معصومین(علیهمالسلام) آمده است باید برای شناخت بیشتر آن بزرگواران و ذکر و یادشان گفته شود. در روایتی از پیامبر اکرم(ص) نقل شده است که ایشان فرمودند «ذکر خداوند(عزوجل) عبادت است و ذکر من عبادت است و ذکر علی(ع) عبادت است و ذکر امامان(ع) از فرزندان او عبادت است».
این کارشناس مسائل دینی با بیان اینکه امام حسین(ع) زینتبخش آسمانها و زمین است، اظهار کرد: امام حسین(ع) در روایتی فرمودند «خدمت رسول خدا(ص) رسیدم، «ابن ابی کعب» نزد ایشان بود، پیامبر اکرم(ص) به من فرمودند خوش آمدی ای اباعبداللّه، ای زینتبخش آسمانها و زمین». اُبیّ به پیامبر(ص) عرض کرد: «ای رسول خدا، چگونه ممکن است کسی غیر از شما زیور آسمانها و زمینها باشد؟!. پیامبر(ص) فرمود: ای ابیّ! سوگند به آن کسی که به حق منرا به پیامبری برانگیخت، مقام و منزلت «حسین بن علی» در آسمان، بالاتر از منزلت او در زمین است؛ در سمت راست عرش خداوند(عزوجل) نوشته شده است: [حسین ]چراغ هدایت و کشتی نجات و امامی سستی ناپذیر، با عزّت، افتخارآفرین، راهنما، و ذخیره[ای گرانبها] است».
چهارمحالی یادآور شد: در روایتی از امام رضا(ع) آمده است که هنگامی که امام حسین(ع) به دنیا آمد، پیامبر اکرم(ص) به «اسماء بنت عمیس» فرمودند: ای اسماء، فرزندم را بیاور. اسماء میگوید: امام حسین(ع) را در پارچه سفیدی پیچیده و نزد حضرت بردم. آن حضرت او را گرفته و در دامان خود نهاد، در گوش راست او اذان و در گوش چپ او اقامه را گفت. در این هنگام جبرائیل(ع) نازل شد و خطاب به پیامبر(ص) عرض کرد: خدای تعالی بر تو سلام رسانده و میفرماید: از آنجا که علی نسبت به تو به منزله هارون است برای موسی، پس نام این فرزند را «شبیر» بگذار، که این نام پسر کوچک هارون بود؛ اما چون زبان تو عربی است نام او را حسین بگذار.
وی افزود: امام حسین(ع) دوستداشتنیترین فرد نزد اهل آسمان بود. در صحت این حرف میتوان به این روایت از پیامبر اکرم(ص) رجوع کرد که ایشان فرمودند «هر کس که دوست دارد، به محبوبترین فرد روی زمین در نزد اهل آسمان نگاه کند، به حسین بنگرد».
این کارشناس مسائل مذهبی با بیان اینکه دوستداران اباعبدالله(ع)؛ دوستانش هم در بهشتاند، خاطرنشان کرد: حذیفة بن یمان میگوید «پیامبر(ص) را دیدم که دست حسین بن علی(ع) را گرفته است و میفرماید: ای مردم، این «حسین بن علی» است؛ او را بشناسید. سوگند به آن که جانم در دست (قدرت) اوست، او در بهشت است، و دوستدارانش نیز در بهشتند و دوستداران دوستدارانش نیز در بهشتند».
چهارمحالی در ادامه با اشاره به واقعه عاشورا اظهار کرد: خداوند با شهادت امام حسین(ع) به او چند عوض داد، محمدبن مسلم از صحابه اهلبیت(ع) میگوید شنیدم که محمدباقر و امام جعفر صادق(علیهمالسلام) فرمودند: «خداوند در عوض شهادت حسین بن علی امامت را در نسل او،و شفا را در تربتش و اجابت دعا را نزد قبرش قرار داد و روزهای زائرین آن حضرت، از عمر آنها حساب نمیشود».
وی ادامه داد: راوی در این زمینه میگوید: به امام صادق(ع) عرض کردم: این خصلتها به امام حسین(ع) میرسد؟ فرمود: خداوند او را در منزل پیغمبر و با آن حضرت جای داده است. در این هنگام حضرت امام جعفر صادق(ع) این آیه شریفه را تلاوت فرمودند: «وَ الَّذِینَ آمَنُوا وَ اتَّبَعَتْهُمْ ذُرِّیَّتُهُمْ بِإِیمانٍ أَلْحَقْنا بِهِمْ ذُرِّیَّتَهُمْ(طور/21)».
این کارشناس مسائل دینی با بیان اینکه امام حسین(ع) خزانهدار وحی الهی است،اظهار کرد:
امام صادق(ع) در این مورد فرمودند: خدای متعال به پیامبر اکرم(ص) فرمود «من پیامبری را مبعوث نکردهام که ایّامش به سر آمده باشد، مگر اینکه برای او وصیّی قرار دادم. من تو را بر سایر انبیا و اوصیا برتری دادم و تو را با دو شیر بچّه و دو نوهات حسن و حسین گرامی داشتم، حسن را بعد از انقضا زمان پدرش معدن علم خود و حسین را خزانهدار وحی خود قرار دادم».
چهارمحالی بیان کرد: امام حسین(ع) درجهاش بالاتر از همه شهدا است. امام صادق(ع) در همین زمینه و در ادامه روایت قبل میفرمایند که خدای متعال فرمود «و او [امام حسین(ع)] را با شهادت، گرامی داشتم و کار او را ختم به خیر و سعادت کردم، او از همه شهیدان افضل و برتر است و درجه او از همه شهدا بالاتر است. و کلمه تامّه خود را همراه او قرار دادم و حجت بالغه را در نزد او گذاردم، به سبب عترت او ثواب و عقاب میدهم».
وی در پایان گفت: نکاتی که گفته شد تنها قطراتی از دریای فضائل حضرت اباعبدالله(ع) بود و بهتر است در مورد آن امام بزرگوار و هر یک از معصومین(ع) بگوییم:
کتاب فضل تو را آب بحر کافی نیست
که تر کنیم سر انگشت و صفحه بشماریم.