تحقیقات اخیر نشان میدهد که گرد و غبار سمی ناشی از کاهش سطح دریاچه «سالتون» در کالیفرنیا به طور جدی بر سلامت ریههای ساکنان نزدیک به این دریاچه، به ویژه کودکان تأثیر میگذارد.
، این تحقیق که در مجله «انجمن قفسه سینه» ایالات متحده منتشر شده است، شواهد قاطعی مبنی بر افزایش تماس با گرد و غبار ناشی از دریاچه سالتون (که به نام دریای سالتون نیز شناخته میشود) و آسیبهای قابل اندازهگیری به ریههای کودکانی که در اطراف آن ساکن هستند، ارائه کرده است.
دانشمندان دانشگاه کالیفرنیا، ظرفیت ریه ۵۰۰ کودک حدوداً ۱۰ ساله را با انجام آزمایشهایی برای اندازهگیری میزان و سرعت بازدم آنها اندازهگیری کردند تا با استفاده از دادههای کیفیت هوای ایالت، میزان مواجهه آنها با گرد و غبار دریاچه سالتون را تخمین بزنند.
این پژوهش ارتباطی واضح بین کاهش عملکرد ریه و نزدیکی به این دریاچه را نشان داد، بهطوری که ساکنینی که در اطراف آن زندگی میکنند دچار خس خس سینه و مشکلات تنفسی مشابهی شدند.
به باور محققان، گرد و غبار دریای سالتون حاوی مقادیر زیادی از ذرات غشای باکتریایی است که به عنوان اندوتوکسینهای قوی عمل میکنند و احتمالاً تحت تأثیر مواد مغذی اضافی موجود در دریاچه تقویت میشوند.
به گزارش آناتولی، متخصصان بر ضرورت انجام نظارت مداوم و اجرای اقداماتی جدی در زمینه بهداشت عمومی برای حفاظت از کودکان در برابر آلودگی هوا در اطراف دریای سالتون تأکید کردند.
دریای سالتون یا دریاچه سالتون، یک دریاچه آب شور است. این دریاچه به دنبال یک خطای مهندسی و شکسته شدن یکی از سدهای رودخانه کلرادو در سال ۱۹۰۵ ایجاد شد. در ابتدا انتظار میرفت که این دریاچه پس از تبخیر آب از بین برود، اما در ادامه مشخص شد که ورود آب از کانالهای کشاورزی اطراف به این گودال، سطح دریای سالتون را در حدی ثابت نگه میدارد.