سفیر سابق ایالات متحده در سازمان ملل با اشاره به انتقاداتی که از سفر بشردوستانهاش به میانمار شده بود، گفت که احساس میکند سفرش سازنده بوده است.
به نقل از خبرگزاری آسوشیتدپرس، «بیل ریچاردسون» سفیر سابق آمریکا در سازمان ملل و فرماندار سابق نیومکزیکو عالیترین مقام آمریکایی است که از زمان کودتای نظامی در میانمار در اول فوریه سال جاری میلادی و سقوط دولت آنگ سان سوچی، رهبر دوفاکتو به این کشور جنوب شرق آسیا سفر کرده است.
وی همچنین اخیرا با سه تن از همکارانش به میانمار رفته بود تا درباره تحویل مرسوله واکسنهای کرونا، تجهیزات پزشکی و سایر نیازهای بهداشت عمومی با مقامهای این کشور دیدار کند.
دولت آمریکا در کنار دیگر کشورهای غربی دولت نظامیان میانمار را مورد انتقاد قرار داده و بر بازگشت به دموکراسی در این کشور تاکید کرده است.
ریچاردسون در مصاحبهای آنلاین با خبرگزاری آسوشیتدپرس گفت: من در میانمار سرمایهگذاری کردم و آنها از من دعوت کردند. من نامهای از وزارت خارجه این کشور داشتم تا درباره واکسن کرونا صحبت کنم برای همین به این کشور دعوت شدم. برای من این کشور مهم است و فکر میکنم میتوانم تفاوتی هرچند کوچک ایجاد کنم.
وی از ۱۹۹۴ با امور میانمار آشنایی دارد، زمانی که به عنوان یکی از اعضای کنگره آمریکا با سوچی در منزلش در یانگون دیدار کرد.
آخرین سفر وی به میانمار به سال ۲۰۱۸ برمیگردد، زمانی که درباره بحران به وجود آمده مربوط به اقلیت مسلمانان روهینجا به توصیههایی برای دولت این کشور پرداخت.
این سفیر سابق آمریکا در سازمان ملل همچنین گفت: میدانم که سفرم به میانمار انتقادهایی در پی داشته است. اما این ایده که من با انجام این سفر به نوعی موافقم که به دولت نظامیان در این کشور مشروعیت داده شود، نادرست است.
وی افزود: مشروعیت توسط مردم و دولتها اعطا میشود. من هیچکدام نیستم. من یک شخص هستم، شهروندی که به شدت به میانمار اهمیت میدهد و از او دعوت شده است در شرایطی به این کشور سفر کند که خشونت وحشتناک انسانی، درد، نیازهای بشردوستانه و نیاز به واکسن در آن وجود دارد. احساس کردم میتوانم تغییری ایجاد کنم و به آن معتقدم.
این دیپلمات سابق و ارشد آمریکایی همچنین ادامه داد: من نمیخواستم وارد سیاست شوم و فکر میکنم که کمکهای بشردوستانه باید بر هر نوع اقدامی مقدم باشد که مردم را از هم جدا میکند. میانمار به شدت نیازمند است. من در این کشور سرمایهگذاری زیادی کردهام.
در پی کودتای اول فوریه سال جاری میلادی در میانمار، این بیثباتی همچنین باعث یک بحران انسانی با مختل شدن شدید منابع غذایی و فروپاشی سیستم بهداشت عمومی در حال حاضر ضعیف در یکی از فقیرترین کشورهای آسیایی شده است. هنگامی که موج جدیدی از ویروس کرونا در طول تابستان آغاز شد، تجمع اجساد در کورههای آدمسوزی یانگون به دردسر جدیدی برای این کشور تبدیل شد.