نشانه‌های ابتدایی کمبود منیزیم

کمبود منیزیم یکی از مسائل بهداشتی است که معمولاً به‌خوبی مورد توجه قرار نمی‌گیرد. در واقع، در بعضی مواقع، این کمبود ممکن است کمتر شناسایی شود، چرا که علائم آن معمولاً تا زمانی که سطح منیزیم به حد بسیار پایینی نرسد، خود را نشان نمی‌دهند.

لرزش و انقباض عضلات از نشانه‌های بارز کمبود منیزیم محسوب می‌شود که در موارد جدی‌تر ممکن است به تشنج منجر شود. پژوهشگران بر این باورند که این علائم ناشی از ورود بیش از حد کلسیم به سلول‌های عصبی است که منجر به تحریک بیش از حد اعصاب ماهیچه‌ای می‌شود.

مکمل‌های منیزیم ممکن است به کاهش گرفتگی‌ها در افرادی که با کمبود مواجهند کمک نماید. همچنین باید به این نکته توجه داشت که انقباض‌های غیر ارادی عضلات می‌تواند دلایل دیگری نیز داشته باشد. به‌عنوان مثال، استرس یا مصرف بیش از حد کافئین ممکن است عامل بروز این مشکل باشد. همچنین، این عارضه می‌تواند به عوارض جانبی برخی از داروها یا نشانه‌ای از بیماری‌های عصبی مانند نورومیوتونیا یا بیماری حرکتی نورون‌ها مرتبط باشد.

اختلالات سلامت روان

مسائل مربوط به سلامت روان نیز یکی از پیامدهای احتمالی ناشی از کمبود منیزیم به شمار می‌رود. این اختلالات می‌توانند شامل احساس بی‌تفاوتی، بی‌حالی ذهنی یا فقدان احساس باشند. کمبود شدیدی از منیزیم حتی ممکن است فرد را به حالت هذیان یا کما بکشاند. افزون بر این، تحقیقات نشان می‌دهند که سطوح پایین منیزیم با افزایش ریسک ابتلا به افسردگی مرتبط است. همچنین، کمبود منیزیم می‌تواند به بروز احساس اضطراب کمک کند. یک مطالعه نشان داد که مصرف مکمل‌های منیزیم ممکن است برای گروه خاصی از افراد دارای اختلالات اضطرابی مؤثر واقع شود، هرچند که کیفیت شواهد در این زمینه چندان قوی نیست.

پوکی استخوان

پوکی استخوان یک بیماری است که با ضعف استخوان‌ها و افزایش احتمال شکستگی مشخص می‌شود. جالب آنکه کمبود منیزیم نیز می‌تواند به‌عنوان یک عامل خطر برای این بیماری شناخته شود. این کمبود ممکن است به‌طور مستقیم باعث تضعیف استخوان‌ها شده و سطح کلسیم خون، که اصلی‌ترین جزء ساختاری استخوان است، کاهش یابد.

نتایج تحقیقات انجام شده روی موش‌ها تأیید می‌کند که کاهش مصرف منیزیم در رژیم غذایی سبب کاهش توده استخوانی می‌گردد.

خستگی و ضعف عضلانی

خستگی نیز یکی دیگر از علائم بارز کمبود منیزیم به شمار می‌رود. خستگی شدید یا مداوم ممکن است نشانه‌ای از وجود مشکل باشد. به دلیل غیر اختصاصی بودن این علامت، تشخیص علت آن بدون وجود علائم دیگر امکان‌پذیر نیست. در کنار این، ضعف عضلانی که میاستنی نیز نامیده می‌شود، از دیگر نشانه‌های این کمبود است. پژوهشگران بر این باورند که ضعف ناشی از کاهش پتاسیم در سلول‌های عضلانی است، وضعیتی که همواره با کمبود منیزیم همراه است؛ بنابراین کمبود منیزیم می‌تواند یکی از علت‌های اصلی خستگی یا ضعف باشد.

فشار خون بالا

تحقیقات انجام شده بر روی حیوانات حاکی از آن است که کمبود منیزیم ممکن است به افزایش فشار خون منجر شود، که خود عامل خطر جدی برای بیماری‌های قلبی به شمار می‌رود. چندین مطالعه نشان داده‌اند که سطوح پایین منیزیم یا رژیم غذایی نامناسب می‌تواند به افزایش فشار خون منجر شود. همچنین، بررسی‌های متعددی نشان داده‌اند که مصرف مکمل‌های منیزیم می‌تواند به کاهش فشار خون، به‌ویژه در بزرگسالان دارای فشار خون بالا، کمک کند.

آسم

در برخی از مواقع، کمبود منیزیم در افراد مبتلا به آسم حاد دیده می‌شود. علاوه بر این، میزان منیزیم در افراد مبتلا به آسم معمولاً کمتر از افرادی است که این عارضه را ندارند. محققان بر این باورند که کمبود منیزیم ممکن است به تجمع کلسیم در عضلات حامی مجاری هوایی ریه‌ها منجر شود. این امر می‌تواند به تنگی مجاری تنفسی و در نتیجه دشواری در تنفس منجر شود. جالب توجه است که در برخی موارد، یک دستگاه استنشاقی حاوی سولفات منیزیم به افراد مبتلا به آسم شدید تجویز می‌گردد تا به گشایش مجاری تنفسی کمک کند.

ضربان قلب نامنظم

بروز نامنظمی در ضربان قلب یکی از جدی‌ترین نشانه‌های کمبود منیزیم است. آریتمی ممکن است معمولاً بدون علامت باشد، با این حال در برخی از افراد ممکن است موجب تپش قلب گردد. در موارد جدی‌تر، آریتمی می‌تواند خطر سکته مغزی یا نارسایی قلبی را افزایش دهد. پژوهشگران بر این باورند که عدم توازن سطح پتاسیم در داخل و خارج سلول‌های ماهیچه قیمتی قلب می‌تواند عامل این مشکل باشد، وضعیتی که به‌صورت مستقیم با کمبود منیزیم ارتباط دارد. بعضی از افرادی که به نارسایی احتقانی قلب و آریتمی دچار هستند، معمولاً دچار سطح پایینی از منیزیم می‌باشند. تزریق منیزیم در برخی بیماران موجب بهبود قابل توجهی در عملکرد قلب آن‌ها می‌شود. همچنین، مصرف مکمل‌های منیزیم شاید به کاهش علائم در برخی بیماران مبتلا به آریتمی کمک کند.