نامهنیوز: یک فعال سیاسی اظهار داشت: به نظر میرسد در ماههای اخیر، ایدهها و سیاستهای جبهه پایداری قم به سمت جلو پیش میرفت، اما ناگهان به نظر میرسد که رویکرد پایداری تهران بر دیگر نظرات غالب آمده است. بر این اساس به عقیدهام امروزه باید به شورای وحدت به شدت احترام گذاشت، چرا که استقلالش را حفظ کرده است.
تدوین یک لیست انتخاباتی مشترک بین جبهه پایداری و شورای ائتلاف برای بسیاری از فعالان سیاسی ماجرایی شگفتانگیز به شمار میرود، چرا که پایداریها و گروههای نزدیک به قالیباف عموماً به عنوان رقبای جدی یکدیگر در عرصه سیاسی ایران شناخته میشوند و مشخص نیست چه عواملی موجب این اتحاد میان این دو تشکیلات سیاسی شده است.
سید حسین نقوی حسینی، این فعال سیاسی، در مورد این موضوع توضیح داد: «من نیز از شنیدن خبر ائتلاف میان جبهه پایداری و شورای ائتلاف شگفتزده شدم، چرا که پایداری به مدت چهار سال، منتقد شورای ائتلاف بوده و همواره به روش کار نمایندگان این شورا معترض میباشد، اما اکنون در یک لیست مشترک با شورای ائتلاف قرار میگیرد که تنها پنج سهمیه از آن را در اختیار دارد. اگر جبهه پایداری به واقع با شورای ائتلاف ائتلاف کند، اعتبارش تحتالشعاع قرار میگیرد و دیگر نمیتواند به ادعاهای خود که در این سالها مطرح کرده، پاسخگو باشد. به عقیده من، در صورتی که پایداری به این ائتلاف ملحق شود، پرونده سیاسیاش بسته خواهد شد».
او ادامه داد: «جبهه پایداری که همواره خود را پیرو گام دوم انقلاب و پایبند به اصول انقلاب اسلامی معرفی کرده است، چه عاملی سبب شده که ناگهان در کنار طیف آقای قالیباف قرار گیرد؟»
این فعال سیاسی در پاسخ به این پرسش که آیا تصمیمگیریهای اخیر جبهه پایداری را میتوان با اختلافنظری که میان دو گروه قم و تهران این نهاد سیاسی در انتخابات مجلس ۹۸ به وجود آمد، مرتبط دانست، گفت: «شاید به همین شکل باشد. تصور میکنم در ماههای اخیر بینش و سیاستهای پایداری قم در حال پیشرفت بوده، اما به ناگاه به نظر میرسد نظر پایداری تهران حاکم شده است. با این وجود، به عقیده من باید نسبت به شورای وحدت احترام زیادی قائل بود، چرا که استقلال خود را به خوبی حفظ کرده است».
نقوی حسینی در پایان بیان کرد: «اگر پایداری از طریق شریان به ائتلاف دست مییافت، قابل قبول بود، زیرا هر دو نگاهی تقریباً مشابه به مفهوم انقلاب اسلامی دارند و هردو به نوعی حامی دولت نیز محسوب میشوند. در واقع، ائتلاف این دو میتوانست معقول باشد، اما پیوستن پایداری به جریان آقای قالیباف از هیچ منطقی حمایت نمیکند. ببینید، من همیشه بر لزوم وحدت حداکثری در میان اصولگرایان تأکید کردهام، اما وحدت زمانی معنا پیدا میکند که تمامی گروهها در این اتحاد حضور داشته باشند و اکنون که شوراهای وحدت، شریان، و رزما در ائتلاف نیستند، مفهوم وحدت مخدوش میشود و پیوستن پایداری به شورای ائتلاف نه تنها شایسته ستایش نیست، بلکه نمایانگر روح قدرتطلبی بوده و قابل انتقاد است».