مصرف کمتر قند در اوایل زندگی با کاهش مشکلات قلبی در سالهای بعد مرتبط بود. بیشترین فایده مربوط به دورهی پیش از تولد تا دو سالگی مشاهده شد. بیماریهای قلبی در افرادی که در کودکی قند کمتری مصرف کرده بودند، دیرتر بروز کرد.
به گزارش انتخاب و به نقل از HealthDay؛ بیسکویتها، کاپکیکها، تنقلات میوهای و آبمیوههای بستهبندیشده اغلب بخشی از دنیای کودکی هستند.
اما پژوهشی تازه نشان میدهد وقتی پای نوزادان و کودکان نوپا در میان باشد، مصرف کمتر قند ممکن است در سالهای بعد به نفع سلامت قلب آنها تمام شود.
پژوهشگران دریافتند افرادی که پیش از تولد و در دو سال نخست زندگی با محدودیت مصرف قند روبهرو بودهاند، در بزرگسالی کمتر دچار مشکلات جدی قلبی شدهاند؛ از جمله سکتهی قلبی، نارسایی قلبی و سکتهی مغزی.
این مطالعه که بهتازگی در نشریهی علمی The BMJ منتشر شده، افرادی را بررسی کرده است که همزمان با پایان سهمیهبندی قند در United Kingdom در سال ۱۹۵۳ متولد شدهاند؛ فرصتی کمنظیر برای بررسی اثرات بلندمدت مصرف قند در اوایل زندگی.
در گذشته، قند در بریتانیا بهشدت سهمیهبندی میشد، اما در سپتامبر ۱۹۵۳ این محدودیتها برداشته شد.
این پژوهش به سرپرستی جیاژن ژِنگ، دانشجوی دکتری در Hong Kong University of Science and Technology انجام شد. محققان از این تغییر بهعنوان یک «آزمایش طبیعی» استفاده کردند و افرادی را که پیش و پس از پایان سهمیهبندی متولد شده بودند با یکدیگر مقایسه کردند.
در مجموع ۶۳٬۴۳۳ بزرگسال که بین اکتبر ۱۹۵۱ تا مارس ۱۹۵۶ متولد شده بودند در این مطالعه شرکت داشتند. میانگین سنی آنها ۵۵ سال بود و در آغاز پژوهش هیچیک به بیماری قلبی مبتلا نبودند.
• ۴۰٬۰۶۳ نفر در اوایل زندگی در معرض سهمیهبندی قند قرار گرفته بودند.
• ۲۳٬۳۷۰ نفر چنین محدودیتی را تجربه نکرده بودند.
محققان سوابق پزشکی این افراد را بررسی کردند تا مشخص شود چه کسانی بعدها دچار بیماریهای قلبی مانند سکتهی قلبی، نارسایی قلبی، آریتمی (ضربان نامنظم قلب)، سکتهی مغزی یا مرگ ناشی از بیماری قلبی شدهاند.
نتایج نشان داد در مقایسه با افرادی که هرگز در معرض سهمیهبندی نبودند، خطر بروز بیماری در گروه دارای محدودیت مصرف قند کاهش یافته بود:
• ۲۰ درصد کاهش در خطر کلی بیماری قلبی
• ۲۵ درصد کاهش در خطر سکتهی قلبی
• ۲۶ درصد کاهش در خطر نارسایی قلبی
• ۲۴ درصد کاهش در خطر ضربان نامنظم قلب
• ۳۱ درصد کاهش در خطر سکتهی مغزی
• ۲۷ درصد کاهش در خطر مرگ ناشی از بیماری قلبی
همچنین بیماریهای قلبی در این گروه دیرتر ظاهر شد. در برخی موارد، آغاز بیماری تا دو سال و نیم به تعویق افتاده بود.
پژوهشگران معتقدند بخشی از این مزیت احتمالاً به دلیل کاهش شیوع دیابت و فشار خون بالا بوده است؛ دو عامل خطر اصلی برای بیماریهای قلبی.
کارشناسان سلامت سالهاست تأکید میکنند که هزار روز نخست زندگی — از زمان لقاح تا دو سالگی — دورهای حیاتی برای سلامت بلندمدت است.
در دوران سهمیهبندی، مصرف روزانهی قند به کمتر از ۴۰ گرم در روز محدود بود و برای کودکان زیر دو سال افزودن قند به غذا ممنوع بود. این محدودیتها با توصیههای تغذیهای امروزی همخوانی دارد که بر پرهیز از نوشیدنیهای شیرین و غذاهای فرآوریشده برای نوزادان و کودکان نوپا تأکید میکند.
البته از آنجا که این پژوهش از نوع مشاهدهای بوده، نمیتواند ثابت کند کاهش مصرف قند مستقیماً باعث بهبود سلامت قلب شده است؛ بلکه تنها وجود ارتباط میان این دو را نشان میدهد. افزون بر این، اطلاعات دقیقی از رژیم غذایی تکتک افراد در دسترس نبوده است.