به زودی، Space Perspective ممکن است راهی جدید برای سفر به فضا را برای گردشگران فراهم کند؛ با بالنهایی که تجربهای آرام و بدون شتابهای تند پرتاب را به ارمغان میآورند، این گزینه بسیار مناسب خواهد بود برای کسانی که تمایلی به تجربههای آشفته و سریع فضا را ندارند.
این شرکت مستقر در فلوریدا، مراحل ساخت نخستین فضاپیمای آزمایشی خود را به پایان رسانده است. فضاپیمای مذکور بخشی از مجموعه فضاپیماهای نپتون است که با نام تجاری سیستم صعود «بالن فضا» فعالیت خواهند کرد. اگر پروازهای آزمایشی به خوبی پیش بروند، انتظار میرود Space Perspective به زودی و از اواخر سال ۲۰۲۴، پروازهای سرنشیندار خود را آغاز کند.
مدیران کمپانی، تیبر مککالوم (Taber MacCallum) و جین پوینتر (Jane Poynter) اعلام کردهاند که پنجرهها و فضای داخلی کپسولهای مجلل آنها از هر فضاپیمایی که پیشتر به فضا پرتاب شدهاند، وسیعتر است. تمام سیستمهای حیات و کنترل پرواز در این فضاپیما مشابه با سیستمهای معتبر آمریکایی است که کارایی آنها به اثبات رسیده است.
کپسول نپتون اکسلسیور
این شرکت به نام «اکسلسیور» (Excelsior) برای نخستین کپسول نپتون خود اشاره کرده که به پروژه سقوط آزاد جوزف کیتینگر در اواخر دهه 1950 برمیگردد. فضاپیمای Space Perspective با کرهای از فیبر کربنی پوشش داده شده و به ابعاد قطر ۴٫۹ متر میرسد، وزنی معادل بیش از هفت تن دارد و با یک بالن به ارتفاع ۱۸۳ متر به لبه فضا صعود میکند.
کپسول نپتون ظرفیت پذیرش هشت گردشگر یا «کاوشگر» به همراه یک کاپیتان را دارد. صندلیهای ارگونومیک این کپسول همگی به سمت پنجرهها قرار گرفتهاند و بازدیدکنندگان جای کافی برای دراز کردن پاهای خود دارند. علاوه بر این، Space Perspective یک محفظه بار و حتی یک دستشویی با نام «چشمه معدنی» در این فضاپیمای لوکس در نظر گرفته است.
اکثر سیستمهای داخلی فضاپیمای آزمایشی به سنسورهای متعدد متصل هستند تا شرایط آنها را حین پرواز تحت نظر داشته باشند. یکی از پیشرفتهترین سیستمهای نپتون، رادیاتور آن است که در بالای کپسول نصب شده و تابشهای قوی خورشیدی در ارتفاعات بالای جو را تنظیم میکند. همچنین، پنجرههای بازتابنده اشعههای فرابنفش به کمک این سیستم میآیند.
تمام مراحل سفر نپتون به فضا و بازگشت به زمین از طریق دریا انجام میگیرد. نپتون از عرشه یکی از کشتیهای متعلق به کمپانی، که با نام وویجر شناخته میشوند، به فضا پرواز میکند. این کشتیها به وسیله مهندسانی طراحی شدهاند که بر روی کشتیهای فرود اسپیسایکس فعالیت کردهاند.
در انتهای کپسول، یک مخروط پاشش وجود دارد که وظیفه تثبیت و لنگراندن فضاپیما را پس از فرود در دریا بر عهده دارد. این مخروط مانع از پرتاب شدن یک کره آب به هوا بعد از برخورد با سطح آب میشود.
مسافران در فضاپیما منتظر خواهند ماند تا یک کشتی برای انتقال آنها برسد. Space Perspective به کارگیری چندین کشتی را در برنامه دارد تا زمان بازیابی فضاپیما از ۱۵ دقیقه بیشتر نشود، چرا که در طی پرواز شش ساعته، فضاپیما صدها کیلومتر از نقطه آغازین خود دور خواهد شد.
کپسولهای نپتون مشابه با کپسولهای دراگون اسپیسایکس قابلیت استفاده مجدد دارند. اگرچه در این پروازها یک کاپیتان حضور خواهد داشت، اما بیشتر عملیات پرواز از مقر شرکت در زمین مدیریت میشود. کاپیتان مجاز است تا در مواقع اضطراری کنترل کپسول را بر عهده بگیرد، با این وجود Space Perspective اقداماتی جامع جهت پیشگیری از وقوع بحرانها پیشبینی کرده است.
برخلاف کپسولها، بالنها قابلیت استفاده مجدد ندارند. Space Perspective به تازگی یک خط تولید مختص این بالنها ایجاد کرده است. هر بالن از اتصال تکههای کوچکی شبیه به توپ بسکتبال ساخته میشود. این شرکت قصد دارد در هر سال بالنهایی به اندازه کافی برای ۱۰۰ پرواز تولید نماید.
بالن حین پرواز به تدریج با گاز هیدروژن پر میشود. طراحی درزهای دوخت به گونهای است که در صورت پارگی، مشکل بروز نمیکند و شکاف بهسرعت گسترش نمییابد. همچنین، حجم گسترده بالن این امکان را به فضاپیما میدهد که با وجود وجود شکافهای کوچک همچنان به سمت بالا حرکت کند. در صورتی که شکافها مشکلساز شوند، سیستم نشستی اضطراری کپسول با چتر نجات فعال خواهد شد.
محل ساخت بالنهای فضایی
جین پوینتر اظهار میدارد که پیش از هر پرواز سرنشیندار، Space Perspective حداقل ۱۰ آزمایش بدون سرنشین را انجام خواهد داد. تعدادی از این آزمایشها با نقصهای عمدی طراحی میشوند تا کارایی سیستمهای اضطراری مورد ارزیابی قرار گیرد. این کمپانی انتظار دارد که پروازهای سرنشیندار خود را در اواخر سال ۲۰۲۴ یا اوایل ۲۰۲۵ آغاز کند.
هر صعود حدود دو ساعت به طول میانجامد. به همین خاطر، مسافران قادر خواهند بود به مدت زمان بیشتری از تجربه گذر به فضا لذت ببرند، چیزی که فضانوردان تنها چند دقیقه از آن را تجربه میکنند. سپس فضاپیما به مدت دو ساعت در بالای اتمسفر باقی میماند. در این مدت، مسافران پذیرایی شده و میتوانند از طریق WiFi با زمین ارتباط برقرار کنند. برگشت به زمین نیز تقریباً دو ساعت زمان میبرد.
تیبر مککالوم و جین پوینتر، بنیانگذاران Space Perspective
در حال حاضر، قیمت هر بلیت برای پرواز به فضا با بالن ۱۲۵ هزار دلار است. اما پوینتر امیدوار است که در زمانی نه چندان دور این کپسولها برای تعداد بیشتری از افراد در دسترس قرار گیرند. او بر این باور است که در نهایت قیمت بلیت به مراتب کمتر از ۱۰۰ هزار دلار خواهد بود.
منبع: دیجیاتو