به گزارش جام جم آنلاین، دیمیتری پسکوف، سخنگوی کرملین در گفتگو با اسپوتنیک گفت: من فکر نمی کنم کنفرانس امنیتی مونیخ اهمیتش به عنوان یک بستر گفتگو را از دست داده باشد. خیر. هنوز جالب و مورد تقاضا است. با این حال، تقاضای ما برایش کمتر است زیرا با از دست دادن عینیت و بی طرفی اش در حال تبدیل شدن به یک باشگاه تک رای است.
به گفته این سخنگوی کرملین، کنفرانس امنیتی مونیخ دیگر یک باشگاه گفتگو نیست.
سخنگوی رئیس جمهور روسیه به خبرگزاری اسپوتنیک گفت که پیام ولادیمیر پوتین در سال ۲۰۰۷ به غرب در کنفرانس امنیتی مونیخ بیشتر از آنکه یک تهدید باشد به عنوان یک هشدار بیدارباش مطرح شد.
پنجشنبه این هفته پانزدهمین سالگرد هشدار ولادیمیر پوتین رئیس جمهور روسیه به ناتو در خصوص گسترش پیدا کردن به سمت مرزهای روسیه است. او از غرب خواست تا از ایده خود برای ساختن جهانی «تک قطبی» که او به عنوان جنبه ای معمول از «تفکر بلوکی جنگ سرد» توصیف کرد دست بردارد.
دیمیتری پسکوف، سخنگوی کرملین در مصاحبه با اسپوتنیک بیان داشت: مجموعه غرب این سخنرانی او را به عنوان تهاجمی ترین چیزی که شنیده بود برچسب زد، اگرچه من مطمئن هستم که هیچ چیز تهاجمی در آن وجود ندارد. این یک سخنرانی کاملا سازنده بود که به جای پرداختن به مشکلات قریب الوقوع سالهای بعد، هشدار می داد که مثل کبک سرهایمان را در برف فرو نکنیم.
سخنگوی پوتین به اسپوتنیک گفت: این سخنرانی پوتین در سال ۲۰۰۷ در کنفرانس مونیخ از نظر صراحت در معرفی مشکلات مبرم، انقلابی بود، اگرچه هیچ کس تصور نمی کرد که تا سال ۲۰۲۲ جهان به لفاظی های جنگ سردی بازگردد.
وی افزود: در واقع، در سال ۲۰۰۷، این سخنرانی از نظر ارائه مستقیم مشکلات مبرم و از نظر برخورداری از یک ارائه به لحاظ منطقی بسیار منسجم و متمرکز انقلابی بود آن هم ارائه ای از جهان بینی طرف روسی در مورد مشکلات مربوط به معماری امنیتی مدرن و مشکلات و چالش هایی که همه ما در سطحی کلی تر قرار است احساس کرده و در آینده نزدیک و میان مدت با آنها مواجه شویم.
وی خاطرنشان کرد که پوتین به خود اجازه داد بدون افراط در ادب و نزاکت و بدون منحرف شدن از عرف دیپلماتیک صحبت کند.
این سخنگو افزود: «البته ما در آن زمان نمیتوانستیم تصور کنیم که در سال ۲۰۲۲، یا به طور دقیقتر، دو قبلترش، شاهد لغزش به سمت لغات جنگ سردی در لفاظی خواهیم بود.»
پسکوف بیان کرد که کشورها در حال حاضر درباره تنش ها، جدایی نیروها و تجاوزات آتی صحبت می کنند، اما در سال ۲۰۰۷ تصور آن سخت بود.
اما احتمالاً آنچه اکنون در حال رخ دادن است بار دیگر محق بودن پوتین رئیس جمهور روسیه را برجسته می کند. پوتین در مورد مسائل مربوط به خلع سلاح صحبت کرد و در واقع مشکل موشک های میان برد و کوتاه برد چیزی است که ما اکنون با آن زندگی می کنیم و باید توسط نسل فعلی و احتمالاً آتی دیپلمات ها حل شود.
این سخنگو همچنین تاکید کرد که حتی در آن زمان پوتین گفت که سازمان امنیت و همکاری اروپا به ابزاری تبدیل شد تا برخی دولت ها، کشورهای اروپایی را به نخبگان و آنهایی که باید در معرض دموکراتیزه شدن قرار بگیرند، تقسیم کنند.
پسکوف نتیجه گرفت:این همان چیزی است که احتمالاً ماهیت مشکلاتی را که اکنون با آن روبرو هستیم تشکیل می دهد. بنابراین، از این نظر، هر چند نمی گویم که صحبت ها یک پیشگویی در حوزه سیاست خارجی بود، اما واقعاً یک چشم انداز بسیار گسترده از آینده وضعیت ما در آن زمان بود و اکنون هم این تایید می شود.
سخنگوی کرملین به اسپوتنیک گفت که کنفرانس امنیتی مونیخ همچنان مورد تقاضا است، اما به دلیل فقدان برخورداری از دیدگاه عینی، به یک باشگاه خودرای تبدیل شده است.
سخنگوی ریاست جمهوری روسیه بیان داشت: گسترش مداوم ناتو در سال های پس از آن هشدار ولادیمیر پوتین در سال ۲۰۰۷ نسبت به گسترش یافتن این ائتلاف به سمت مرزهای روسیه، این کشور را تا مرز به خطر افتادن منافع امنیتی و ملی اش برد.
دیمیتری پسکوف گفت: تأثیر این گسترش روسیه را – به قول رئیس جمهور این کشور – بالاجبار تا حد تشخیص زیر پا گذاشته شدن خطوط قرمزش در حوزه منافع ملی و امنیتی برده است.
پوتین در کنفرانس امنیتی مونیخ گفت که اعزام یگان های جنگی ناتو به اروپای شرقی «نمایانگر یک تحریک جدی است که سطح اعتماد متقابل را کاهش می دهد. استقرار این نیروها این سوال را مطرح ساخت که هدف این تقویت مواضع نظامی چه کسی است.»
به گفته پسکوف، با گذشت ۱۵ سال از آن زمان، این سوال هنوز ذهن سیاست گذاران روسیه را به خود مشغول ساخته و هنوز به آن پاسخی داده نشده است.
همچنین سخنگوی کرملین به اسپوتنیک تصریح کرد: پس از سخنرانی ولادیمیر پوتین در آن کنفرانس امنیتی مونیخ این شانس وجود داشت که کشورهای غربی بیهودگی دنیای تک قطبی را درک کنند، اما آنها گوش نکردند و این امر جهان را به نقطه خطرناکی رساند.
وی افزود: من موافق نیستم که جنگ سرد از آن زمان شروع شد. خیر. حتی در آن زمان این شانس وجود داشت که برخی کشورها بیهودگی وجود الگوی تک قطبی در جهان را درک کنند. بیهودگی نه از لحاظ که کسی به نوعی با آن مقابله کند بلکه از این منظر که همان تک قطب باقی مانده دیگر نمی تواند امنیت را تضمین کند و قطب های جدید زیادی با همان گستردگی و با همان پتانسیل قدرت خیلی ساده دارند سر بر می آورند.با این حال، این پیام شنیده نشد.
پسکوف تصریح کرد: و احتمالاً نحوه پیشرفت اوضاع در چند سال گذشته ما را به نقطه بسیار خطرناکی که اکنون در آن قرار داریم هدایت کرده است.