بهروز جلالی در مورد وضعیت فعلی سلامتی محمدعلی بهمنی توضیح داد و گفت: در شب چهارشنبه – ۳۱ مرداد ۱۴۰۳ – حال محمدعلی بهمنی نامساعد بوده و به بیمارستان منتقل شد. همان شب به دلیل خونریزی نیم‌کره مغزی، به شکل اورژانسی تحت عمل جراحی قرار گرفت. هدف این عمل این بود که پزشکان بدون آسیب به بافت مغزی، خون را خارج کنند.
این شاعر با اشاره به اینکه پس از عمل جراحی، بهمنی در بخش ICU (بخش مراقبت‌های ویژه) بستری است، ادامه داد: سیدعباس صالحی، وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی و نیکنام حسینی‌پور، مشاور مدیرعامل صندوق اعتباری هنر، به‌صورت تلفنی پیگیر حال این غزل‌سرا هستند.
او از عموم مردم و اهالی فرهنگ و ادب دعوت کرد تا برای بهبود وضعیت سلامتی بهمنی دعا کنند.
محمدعلی بهمنی در اواخر خرداد ۱۴۰۳ به دلیل سکته مغزی در بخش مراقبت‌های ویژه بستری شد، و پزشکان اعلام کرده بودند که او توانایی سخن گفتن را از دست داده است. با این حال، در روزهای بعد وضعیت او بهبود یافت و دوباره قادر به بیان کلمات شد.
بهمنی، شاعر و غزل‌سرا، در سال ۱۳۲۱ در شهر دزفول متولد شد. فریدون مشیری اولین کسی بود که نبوغ شعرگویی او را کشف کرد و بهمنی در ۱۰ سالگی نخستین شعرش را برای مادرش سرود، که در مجله «روشن فکر» در سال ۱۳۳۱ منتشر شد.
او از سال ۱۳۴۵ همکاری خود را با رادیو آغاز کرده و برنامه صفحه شعر را به همراه شبکه استانی خلیج فارس تولید کرده است. از سال ۱۳۵۲ در بندرعباس ساکن شد و پس از پیروزی انقلاب، به تهران رفت و مجدداً در سال ۱۳۶۳ به بندرعباس مراجعت کرد و هم‌اکنون نیز در همان‌جا زندگی می‌کند.
وی یکی از برترین و تأثیرگذارترین ترانه‌سرایان این دوره محسوب می‌شود و تاکنون با هنرمندان زیادی در عرصه موسیقی همکاری داشته که از جمله مهم‌ترین آن‌ها می‌توان به زنده یاد ناصر عبدالهی اشاره کرد.
نخستین مجموعه شعر او به نام «باغ لال» در سال ۱۳۵۱ توسط انتشارات بامداد به چاپ رسید و پس از آن، آثار متعددی از او به دست مخاطبان رسید. دو مجموعه شعر «گاهی دلم برای خودم تنگ می‌شود» و «شاعر شنیدنی است» از جمله آثار معروف او هستند که به چاپ دهم نیز رسیده‌اند. بهمنی در سال ۱۳۷۸ به‌عنوان غزل‌سرای نمونه کشور شناخته شد و در سال ۱۳۸۵ در نخستین دوره جشنواره شعر فجر به همراه حسین منزوی در بخش شعر کلاسیک انتخاب شد و به فهرست چهره‌های ماندگار شعر وارد گردید.
در بین آثار بهمنی، مجموعه «گاهی دلم برای خودم تنگ می‌شود» در توسعه غزل معاصر تأثیر عمیقی دارد. عشق یکی از مضامین اصلی در غزل‌های او است و بسیاری بر این باورند که آثارش تحت تأثیر سبک و سیاق نیما یوشیج قرار دارند.
همانطور که خود او گفته است: «جسمم غزل است، اما روحم همه نیمایی است در آینه تلفیق این چهره تماشایی است.»