جلیل سامان در این یادداشت آورده است: «به نظر من جنگ جاری نشان داد که ایران کشوری با ظرفیتهای بالای قدرت است که در شرایط محدودکننده رشد کرده و بهجای یک مسیر خطی، روندی متفاوت و غیرمتعارف از قدرتیابی را پشت سر گذاشته ! به همین دلیل، در تحلیلهای علمی درباره جایگاه ایران دیدگاههای متفاوتی وجود دارد:
– برخی آن را «قدرت نوظهور» توصیف میکنند.
– برخی دیگر از آن بهعنوان «قدرت مهارشده با ظرفیت بالا» یاد میکنند.
– و گروهی نیز آن را «قدرت منطقهای با پتانسیل فرامنطقهای» میشناسند.»
در ادامه یادداشت سامان آمده است: «این تفاوت برداشتها عمدتاً ناشی از نوع نگاه کشورهای استعمارگر به شاخصهای قدرت و چگونگی رشد ایران در بستر محدودیتهاست!
واقعیت این است که ما قدرت فرامنطقهای هستیم..
رژیم اشغالگر مدتهاست این را فهمیده و تمام تلاش خود را کرده که این قدرت به منصه ظهور نرسد! و آن را سرکوب کند!
کارگردان سریالهای ماندگار تلویزیون درباره رئیس جمهور آمریکا نیز اینطور نوشته است: «اما ترامپ خیلی ایران را دست کم گرفت! خصوصا بعد از سرکوب حزب الله، سقوط سوریه و اتفاقات شوم دی ماه.. توهم فروپاشی نظام را داشت!
آمریکا بعد از اینکه بازی تحلیل های غلط رژیم را خورد و مستقیم وارد جنگ با ایران شد تازه دارد متوجه میشود با دم شیر بازی کرده است!
میدان این را به همه ثابت کرده و خواهد کرد.
اما هنوز بسیاری از ایرانیان قدرت نظامشان را باور نکردهاند یا به دیده تردید مینگرند این شدت از خود تحقیری یا نداشتن اعتماد به نفس ناشی از شکستهای پی در پی تاریخی در دوران معاصر و القای دراز مدت جریان غرب زده و توخالی روشنفکران داخلی و رسانههاست..»
پایان بخش این یادداشت چنین است: «دوران هژمونی آمریکا تمام شده است دوران ناو و اف ۳۵ و تسلط دلار تمام خواهد شد به نظر من تاریخ بعد از جنگ جهانی دوم به دو نیمه تقسیم میشود: قبل از جنگ با ایران و بعد از جنگ با ایران…»
/