دکتر سین گریم، رئیس بخش عصبی-آنکولوژی در مرکز پزشکی دانشگاه راش، بیان می‌دارد که تومورهای مغزی معمولاً شامل ترس و نگرانی در میان افراد می‌شوند. اما اگر علامت‌هایی از رشد غیرطبیعی تومور در مغز خود مشاهده کردید، حتی در صورت تأیید سرطانی بودن آن، هنوز هم باید امیدوار بود.
آنچه باید درباره تومورهای مغزی بدانید
انواع مختلفی از تومورهای مغزی وجود دارند که در ادامه به اختصار معرفی می‌شوند:
تومورهای اولیه: این تومورها از سلول‌های موجود در جمجمه یا ساختارهای مجاور مغز به وجود می‌آیند و می‌توانند خوش‌خیم یا بدخیم باشند.
تومورهای ثانویه: این نوع تومورها متاستاتیک هستند، به این معنا که سلول‌های سرطانی ابتدا در نقطه‌ای دیگر از بدن رشد کرده و سپس به مغز گسترش یافته‌اند.
مؤسسه ملی سرطان فرانسه درباره انواع مختلف سرطان هشدار می‌دهد: تومورهای مغزی از جهات مختلفی مانند محل، اندازه و درجه تهاجم (سرعت رشد) متغیرند و علائم آن‌ها نیز ممکن است متفاوت باشد. نشانه‌های تومور مغزی، چه خوش‌خیم و چه بدخیم، احتمالاً شامل سردرد، تشنج و مشکلات عملکردی چون اختلال در گفتار یا هماهنگی حرکات است.
این مؤسسه همچنین یادآور می‌شود: جراحی اصلی‌ترین روش درمان تومورهای مغزی است و روش‌های دیگری چون رادیوتراپی یا شیمی‌درمانی به‌عنوان مکمل درمان پس از جراحی نیز به کار می‌روند. در مواردی که جراحی امکان‌پذیر نیست، این درمان‌ها هنوز هم مورد استفاده قرار خواهند گرفت.
دکتر سین گریم به پنج تصور نادرست درباره سرطان مغز اشاره می‌کند.
سردردها تنها نشانه وجود تومور مغزی هستند
دکتر گریم توضیح می‌دهد که: «سردردهایی که به‌طور روزمره و با گذشت زمان تشدید می‌شوند، ممکن است نشانه‌ای از وجود تومور مغزی باشند، اما به‌ندرت پیش می‌آید که این سردرد تنها علامت قابل مشاهده باشد.»
دیگر نشانه‌های هشداردهنده وجود تومور مغزی شامل گیجی، تشنج، تغییرات رفتاری، ضعف در یک سمت بدن، مشکلات در راه رفتن، صحبت کردن یا حالت تهوع است. در صورتی که نسبت به این علائم نگرانی دارید، دکتر گریم توصیه می‌کند برای ملاقات با پزشک پزشک عمومی یا متخصص مغز و اعصاب خود اقدام کنید.
تلفن‌های همراه عامل بروز تومورهای مغزی هستند
باور نادرستی که در این رابطه وجود دارد، این است که استفاده از تلفن همراه می‌تواند باعث بروز تومورهای مغزی شود. به‌نظر می‌رسد این فرضیه پایه علمی ندارد.
دکتر گریم توضیح می‌دهد: «هیچ شواهدی مبنی بر اینکه استفاده از تلفن همراه موجب بروز تومور مغزی شود وجود ندارد. با افزایش استفاده از تلفن همراه، هیچ‌گونه رشدی در تعداد مبتلایان به تومور مغزی مشاهده نشده است.»
او در این زمینه می‌افزاید: «اگر در یک بازه زمانی شاهد افزایش تعداد مبتلایان هستیم، احتمالاً دلیل اصلی آن پیری جمعیت است.»
احتمال زنده‌ماندن پس از ابتلا به تومور مغزی بسیار کم است
به گفته این پزشک، نرخ بقا در پنج‌سالگی برای بیماران مبتلا به تومورهای سرطانی مغزی در سال‌های اخیر بهبود پیدا کرده است. از نظر او، این پیشرفت بیشتر ناشی از همکاری و تقویت کار تیمی میان متخصصان مختلف است.
تمام تومورها مشابه یکدیگر هستند
این تصور ممکن است وجود داشته باشد که همه تومورهای مغزی مشابهند. اما دکتر گریم در توضیح این باور می‌گوید: «بیماری که مبتلا به گلیوبلاستوما (نوعی تومور مغزی) است، می‌تواند سال‌ها زندگی کند در حالی که بیمار دیگری با تشخیص مشابه ممکن است کمتر از ۱۲ ماه زنده بماند. برای درک این موضوع که چرا تومورهای مغزی می‌توانند رفتارهای متفاوتی داشته باشند، پزشکان به رمزگشایی ترکیب مولکولی هر تومور می‌پردازند. حتی اگر تومورها از نظر میکروسکوپی یکسان به نظر برسند، ممکن است از نظر مولکولی تفاوت‌های قابل توجهی داشته باشند.
جراحی تنها روش درمانی محسوب می‌شود
دکتر گریم بر این موضوع تأکید می‌کند که: در حالی که درمان تومورهای سرطانی مغز می‌تواند شامل جراحی، پرتودرمانی و انواع خاصی از شیمی‌درمانی باشد، مراقبت‌های حمایتی برای کاهش استرس‌های فیزیکی و عاطفی بیمار، نیز بخش مهمی از برنامه درمانی او به شمار می‌آید.
او در خاتمه خاطرنشان می‌سازد: بیمار مبتلا به تومور مغزی نیاز دارد تا پس از درمان به‌طور منظم، چه به‌صورت ماهانه یا هفتگی، با تیم‌های مراقبتی ملاقات داشته باشد تا وضعیتش به‌طور مرتب تحت نظارت قرار گیرد.