آیا آلزایمر در دوران گذشته به عنوان یک بیماری نادر شناخته می‌شد؟

به گزارش ارث، در این پژوهش به تجزیه و تحلیل متون پزشکی کلاسیک یونان و روم پرداخته شده است. نتایج نشان می‌دهد که بروز فراموشی شدید، که امروز تقریباً به‌عنوان پدیده‌ای شایع شناخته می‌شود، به‌طور شگفت‌آوری در حدود ۲۰۰۰ تا ۲۵۰۰ سال پیش نادر بود.

این یافته‌ها نظریه‌ای را تقویت می‌کند که آلزایمر و انواع زوال عقل مرتبط عمدتاً نتیجه عواملی چون شیوه زندگی و شرایط محیطی مدرن هستند و عواملی نظیر بی‌تحرکی و آلودگی هوا در این مسئله نقش دارند.

اختلالات خفیف شناختی مشابه آنچه که امروزه شناخته می‌شود، در آن زمان نیز شناسایی شده بودند؛ با این حال، وضعیت‌هایی به مقیاس آلزایمر، که شامل فراموشی قابل توجه، اختلال در گفتار و استدلال است، وجود نداشت.

یافته‌های این مطالعه در متون پزشکی باستانی، از جمله آثار بقراط و پیروان او، اطلاعات جالبی را ارائه می‌دهد.

این متون به تفصیل بیماری‌های شایع در افراد مسن را مانند ناشنوایی و سرگیجه ذکر می‌کنند، اما به‌طرز عجیبی فراموشی قابل توجه را نادیده می‌گیرند.

اما در زمان روم باستان، ماجرا قدری متفاوت می‌شود، چرا که شخصیت‌های برجسته‌ای نظیر جالینوس و پلینی بزرگ شروع به ثبت مواردی از کاهش حافظه در میان افراد مسن می‌کنند.

استفاده از سرب در ظروف پخت و همچنین لوله‌های آب توسط اقشار مرفه روم ممکن است با توجه به خاصیت عصبی سمی سرب، این مشکل را تشدید کرده باشد. سبک زندگی فعال در این تمدن‌های باستانی به‌طور قابل توجهی از میزان زوال عقل افراد کاسته است.

این تحقیق با ارائه پیشنهادهایی برای پژوهش‌های آتی، دیدگاه تاریخی ما را نسبت به زوال عقل مورد بازبینی قرار می‌دهد و به‌طور بالقوه می‌تواند رویکرد ما را نسبت به پیشگیری و مدیریت این وضعیت در دنیای کنونی دگرگون سازد.

نتایج این مطالعه در مجله بیماری آلزایمر منتشر شده است.