به نقل از ایرنا، لورا هول‌گیت در جلسه‌ای که روز چهارشنبه برگزار شد و به بررسی پیاده‌سازی موافقتنامه پادمان در ایران اختصاص داشت، به طرح این ادعا پرداخت که آمریکا به علت عدم پایبندی ایران نسبت به همکاری با آژانس، و همچنین با توجه به تعهد ما به اقدام جمعی در حمایت از این سازمان و پیمان منع گسترش تسلیحات هسته‌ای، از قطعنامه (تروئیکای اروپایی) حمایت می‌کند. با این حال، ارتباط این قطعنامه‌ها باید با یک استراتژی وسیع‌تر شکل بگیرد.
او بدون اشاره به خروج کشورش از توافق سال ۹۴ و تداوم نقض قطعنامه ۲۲۳۱ شورای امنیت سازمان ملل، تصریح کرد که قطعنامه (تروئیکا در شورای حکام) بایستی گام اولیه در چارچوب یک راهبرد باشد که هدف آن دستیابی به یک راهکار پایدار و مؤثر برای برنامه هسته‌ای ایران است. این برنامه شامل همکاری کامل با آژانس خواهد بود، به ویژه با نزدیک شدن به اکتبر ۲۰۲۵ که شورا ممکن است موضوع هسته‌ای ایران زیر نظر قطعنامه ۲۲۳۱ را مختومه کند.
دیپلمات آمریکایی بدین‌گونه بیان کرد: با نزدیک شدن به این تاریخ و عدم همکاری کافی ایران با آژانس بین‌المللی انرژی اتمی، ایالات متحده معتقد است که شورای حکام و جامعه جهانی به طور کلی نیازمند گزارشی جامع هستند که تمام مشکلات پادمانی باقی‌مانده در ایران را شرح دهد.
هول‌گیت همچنین ادعا کرد که محتوای این گزارش در اختیار ایران است و تهران باید مطابق با درخواست آژانس بین‌المللی انرژی اتمی همکاری‌های لازم را انجام دهد. او به‌نوبه خود، از ایران خواست که به تعهدات خود مطابق بیانیه مشترک با آژانس در مارس ۲۰۲۳ به‌طور کامل عمل کند.
این دیپلمات آمریکایی با تکرار ادعاهای سیاسی و سیاه‌نمایی‌ها در مورد پیشرفت‌های هسته‌ای ایران اذعان داشت: اگر ایران می‌خواهد حسن نیت و همکاری خود را به‌طور واضح نشان دهد، باید از فعالیت‌های هسته‌ای تحریک‌آمیز خود عقب‌نشینی کرده و تمام تعهدات پادمانی‌اش را به صورت کامل اجرا نماید. ما بر این نکته تاکید می‌کنیم که هنوز فرصت این وجود دارد که ایران راهی متفاوت از جاده‌ای که در حال حاضر در آن پیش می‌رود، انتخاب کند.
ایران پس از امضای برجام در سال ۱۳۹۴ با هدف رفع تحریم‌های ظالمانه، به عنوان کشوری مسئولیت‌پذیر، به‌طور بی‌نقص به تمامی تعهدات خود عمل کرده است و این موضوع در ۱۶ گزارش آژانس بین‌المللی انرژی اتمی تأیید گردیده است. اما با روی کار آمدن دونالد ترامپ و خروج یکجانبه وی از این توافق در ۱۸ اردیبهشت ۱۳۹۷ (۸ می ۲۰۱۸)، تحریم‌ها دوباره بازگشت.
جمهوری اسلامی ایران نیز در سال ۲۰۱۸ سازوکار حل اختلاف را در قالب کمیسیون مشترک برجام در سطح وزیران امور خارجه کشورهای باقی‌مانده فعال کرد. در پی این نشست، اعضای برجام با صدور بیانیه‌ای ۱۱ تعهد برای جبران خسارات اقتصادی ناشی از اقدام یکجانبه آمریکا مطرح کردند.
اما عدم توازن در اجرای این توافق و همچنین فشار ناشی از تشدید تحریم‌های آمریکایی منجر به اتخاذ تصمیمات شورای‌عالی امنیت ملی جمهوری اسلامی ایران در راستای توقف گام‌به‌گام اجرای اقدامات داوطلبانه‌اش گردید؛ تصمیماتی که با اعطای فرصتی ۶۰ روزه به دیپلماسی همراه بود.
ایران به مدت یک سال پس از خروج ایالات متحده از برجام به تمامی تعهداتش در این توافق پایبند ماند تا به کشورهای اروپایی که قول جبران آثار خروج واشنگتن از توافق را داده بودند، فرصت دهد تا به وعده‌های خود عمل کنند. اما با عدم تحقق وعده‌های کشورهای اروپایی، ایران در چند مرحله از تعهدات خود به توافق کاسته است.
دولت دموکرات جو بایدن بعد از به قدرت رسیدن در ژانویه ۲۰۲۱ به طور علنی اقدام یکجانبه دولت قبلی خود را در خروج از توافق ایران و گروه ۱+۵ به باد انتقاد گرفت اما همچنان به ادامه سیاست‌های فشار حداکثری دولت دونالد ترامپ روی آورده است.
در واقع، تجربیات گذشته نشان می‌دهد که با وجود ادعای دیپلماتیک، کاخ سفید فاقد اراده لازم برای تصمیم‌گیری در خصوص بازگشت به برجام و جبران سیاست‌های شکست خورده رئیس‌جمهور سابق آمریکا علیه ایران بوده است.
مذاکرات به‌منظور از سرگیری اجرای برجام در هشت دور و با حضور نمایندگان گروه ۱+۴، اتحادیه اروپا و ایران در وین به انجام رسید. هیات آمریکایی نیز به‌طور غیرمستقیم در این گفت‌وگوها مشارکت داشت، اما به دلیل عواملی چون تناقض در رفتار، تأخیر در تصمیم‌گیری، زیاده‌خواهی و طرح درخواست‌های جدید از سوی آمریکا، نتیجه مذاکرات معطل ماند.
ایران به‌عنوان کشوری مسئولیت‌پذیر همواره تأکید کرده است که برای رسیدن به توافقی پایدار و قابل اعتماد که بتواند تحریم‌ها را به‌صورت ضمانت‌شده رفع کند و شرایطی ایجاد کند که دیگر موضوعی به‌عنوان اهرم فشار علیه ایران باقی نماند، آمادگی کامل دارد.