خشکسالی، فقر و کاهش کمک‌های بشردوستانه در افغانستان، خانواده‌های بسیاری را به نامزدی و ازدواج دختران خردسال برای تسویه بدهی و تأمین هزینه‌های زندگی سوق داده است.
خشکسالی، فقر و بدهی‌های سنگین در افغانستان، خانواده‌های بسیاری را به نامزدی و ازدواج دختران در سنین پایین وادار کرده است؛ دخترانی که گاه پیش از رسیدن به سن مدرسه یا در دوران کودکی، برای تسویه بدهی یا تأمین هزینه‌های ضروری زندگی به خانواده‌هایی دیگر وعده داده می‌شوند. در ولایت بادغیس، واقع در شمال‌غرب افغانستان، این وضعیت در پی نابودی محصولات کشاورزی، تلف شدن دام‌ها و کاهش کمک‌های بشردوستانه شدت گرفته است.
نامزدی کودکان برای پرداخت بدهی
خاطره، دختر ۱۱ساله‌ای در شهر قلعه‌نو، برای تسویه بدهی خانواده‌اش به مردی ۲۰ساله نامزد شده است. مادرش می‌گوید دخترش پیش از نامزدی سالم بود، اما حالا نگران است، زیاد گریه می‌کند و از نامزدش فرار می‌کند. خانواده آنها پس از خشکسالی و آوارگی، توان تأمین زندگی خود را از دست داده‌اند.
در روستای تیز ناوه نیز گل‌بوبو دو دختر دو و پنج‌ساله‌اش را نامزد کرده است. او با وجود ناراحتی از این تصمیم، می‌گوید خانواده چاره‌ای نداشته‌اند. به گفته او، ممکن است دختران پس از رسیدن به بلوغ به خانه همسرانشان بروند و با خطر خشونت و بارداری زودهنگام روبه‌رو شوند.
خشکسالی و گسترش فقر
در بادغیس، حدود ۹۵ درصد جمعیت برای تأمین زندگی به کشاورزی دیم و دامداری وابسته‌اند. خشکسالی‌های شدید و مکرر، که تغییرات اقلیمی در تشدید آنها نقش دارد، درآمد بسیاری از خانواده‌ها را از بین برده است. طی ۹ سال گذشته، هزاران نفر برای یافتن کار از روستا‌های خود مهاجرت کرده‌اند، اما بسیاری همچنان در فقر زندگی می‌کنند.
گلالای ۱۱ساله نیز به مردی در اواخر دهه چهل زندگی‌اش نامزد شده؛ مردی که خانواده دختر به او بدهکار بوده‌اند. پدر گلالا می‌گوید برای نجات سایر اعضای خانواده مجبور شده از یکی از فرزندانش بگذرد. خانواده او اکنون با نان، چای و برگ‌های گیاهان وحشی روزگار می‌گذرانند.
آوارگی و ازدواج زودهنگام
در اردوگاه شهرک سبز در هرات، کاهش کمک‌های بشردوستانه شرایط را دشوارتر کرده است. دارالله در ۱۵سالگی با مردی ۳۰ساله ازدواج کرده و اکنون باردار است. او می‌گوید ازدواج در آن سن تصمیم درستی نبوده است. دو خواهر ۹ و ۱۱ساله او نیز نامزد شده‌اند.
فقر شدید برخی خانواده‌ها را به تصمیم‌های دیگری نیز کشانده است؛ پدری برای تأمین هزینه زندگی، کلیه پسر ۱۰ساله‌اش را فروخته و خانواده‌ای دیگر به دلیل ناتوانی در پرداخت هزینه رفت‌وآمد به بیمارستان، با دشواری درمان فرزند بیمارشان روبه‌رو است.
پیامدهای ازدواج در کودکی
دخترانی که در کودکی ازدواج می‌کنند، با خطر‌های جسمی و روانی روبه‌رو هستند. بارداری زودهنگام در کشوری که میزان مرگ‌ومیر مادران در آن بالاست، تهدیدی جدی برای سلامت دختران محسوب می‌شود. همچنین، ناتوانی در انجام کار‌های خانه مطابق انتظار خانواده همسر می‌تواند آنها را در معرض خشونت قرار دهد.
در بسیاری از مناطق، مبلغ ازدواج به‌صورت اقساط پرداخت می‌شود و پس از تسویه کامل، خانواده همسر می‌تواند دختر را به خانه خود ببرد؛ اتفاقی که در موارد زیادی با آغاز بلوغ رخ می‌دهد. برای تعیین سن خروج دختران از خانه پدری نیز قانونی وجود ندارد.
کاهش کمک‌ها و آینده نامعلوم دختران
مارک کالدر، مدیر بخش حمایت‌گری افغانستان در سازمان ورلد ویژن اینترنشنال، هشدار می‌دهد که ازدواج زودهنگام خطر‌های جدی برای سلامت دختران دارد و با کاهش کمک‌های خارجی، درمانگاه‌های ارائه‌دهنده خدمات به آنها نیز در حال از بین رفتن هستند.
عایشه ۱۲ساله، با وجود ادامه تحصیل، به مردی ۲۰ساله نامزد شده تا بدهی خانواده‌اش تسویه شود. مادرش تلاش می‌کند پرداخت باقی‌مانده پول به تعویق بیفتد تا دخترش مجبور به ترک خانه نشود. روایت خانواده‌های افغان نشان می‌دهد که در نبود حمایت اقتصادی و خدمات اجتماعی کافی، دختران به ابزاری برای مقابله با فقر و بدهی تبدیل می‌شوند.