سخن گفتن از شهدا، هراسی به همراه ندارد

نشست خبری این فیلم سینمایی در دومین روز از جشنواره فیلم فجر برگزار گردید.

اتابک نادری اظهار کرد: خوشحالم که ادای دینی به شهدایی کردیم که حتی نامشان در کوچه‌ها نیز به گوش نمی‌رسد. این تجربه‌ای عمیق بود که ارتباطی با تکنیک‌ها و تجارب معمول نداشت.

جعفر دهقان نیز مطرح کرد: یک بار به آسایشگاه‌های جانبازان ما سر بزنید تا بهتر متوجه شوید که چرا ما نسبت به این افراد بدهکار هستیم.

رضا توکلی نیز در سخنان خود بیان کرد: محمدحسین حقیقت کارگردانی خلاق است که پیشکسوتان عرصه هنر کمتر در این گونه آثار دیده می‌شوند. سوال اصلی من این است که چرا برای رابرت دنیرو ۸۰ ساله فیلم نوشته می‌شود، اما برای آثار بزرگ‌تر سینمای ما چنین توجهی نمی‌شود؟ نویسندگان باید برای بزرگان سینما کار کنند. واقعاً خالی بودن جای آقای هاشم پور در اینجا حس می‌شود. آثار عجیبی درباره جنگ داریم که تا کنون نتوانسته‌ایم هیچ کدام از آن‌ها را به تصویر بکشیم. از آقای حقیقت به خاطر ساختن این فیلم با هزینه شخصی‌اش تقدیر می‌کنم. سینمای ما نیاز به تنوع ژانر دارد، اما این هزینه‌ها به چه کسانی تعلق می‌گیرد؟ چرا به افراد با تجربه کار نمی‌دهند؟

یاسین مسعودی، بازیگر دیگر این فیلم نیز گفت: قرار بود که در شخصیت یاسین، عناصری از طنز وجود داشته باشد. به راحتی می‌توان در آبادان، بدون دکور، یک فیلم جنگی تولید کرد. امیدوارم که آبادان به شکوه سابق خود برگردد.

رضا انصارین، سرپرست جلوه‌های بصری نیز در ادامه اظهار داشت: در بخش فنی فیلم، تلاش کردیم نخ تسبیح داستان را با جلوه‌های بصری یکپارچه سازیم و در سرتاسر فیلم در جاهایی که لازم بود از این قابلیت بهره گرفتیم.

زرآبادی، مدیر تولید، نیز اذعان داشت: این کار به دلیل تعداد لوکیشن‌های مختلف، بسیار دشوار بود. محمدحسین حقیقت، جوان‌ترین فیلمساز حاضر در جشنواره، انسانی بزرگ و تاثیرگذار است.

محمدحسین حقیقت در صحبت‌هایش افزود: طبیعی است که کار اول در زمینه دفاع مقدس چالش‌های خاص خود را دارد، اما تلاش کردیم از فضای مرسوم فاصله بگیریم و به سراغ افرادی برویم که بخشی از خود را در جنگ از دست داده‌اند. ما با هر نظریه و سلطنتی باید یک نقطه مشترک داشته باشیم که برای همه قابل احترام باشد. واقعاً صحبت از شهدا هیچ ترسی ندارد.

حقیقت همچنین درباره الگوبرداری از یک نمایش گفت: من هیچ نمایشی را ندیدم و هیچ الگویی از جایی نگرفته‌ام؛ این داستان به سادگی شکل گرفته است.

وی ادامه داد: بیایید به نام شعار، واقعیت‌ها را نفی نکنیم.

این کارگردان بیان کرد: تمام داستان و زنجیره‌های آن چیزی نیست که بخواهیم به جایی اشاره کنیم. مفهوم مادرانه در اینجا یک مفهوم کلی است.

حقیقت همچنین اظهار داشت: نگارش فیلمنامه دو سال زمان برد و در این مدت به مکان‌های مختلف سفر کردیم و تجارب بسیاری را به‌طور عینی مشاهده کردیم.

محمدحسین حقیقت در پایان گفت: برخی دوستان نسبت به این فیلم کم‌لطفی کردند و گفتند که به نظر می‌آید این فیلم وابسته به جایی است، اما باید بگویم که این پروژه بدون یک ریال بودجه دولتی و با سرمایه شخصی ساخته شده است. معمولاً ردیف‌های بودجه برای نهادهای مختلف وجود دارد که برای تولید فیلم باید هزینه شوند، اما اگر دغدغه‌ها به درستی بررسی نشوند، باید به آن‌ها توجه کرد.