بابک انصاری، هنرمند برجسته ای که در فیلم سینمایی «ترک عمیق» به کارگردانی آرمان زرین کوب ایفای نقش کرده است، پس از ۲۱ سال غیبت از جشنواره فیلم فجر با پروژه ای جدید بازگشته است. وی اظهار داشت: تخصص، اعتمادبه نفس و ایمان کارگردان به اثرش، تأثیر بسزایی در راهبری گروه و شکل گیری نهایی فیلم دارد و من به وضوح این خصیصه را در آرمان زرین کوب مشاهده کردم.
انصاری درباره دلیل حضور خود در این پروژه گفت: فیلمنامه ای که مجید کرباسیان برای من ارسال کرده بود را در همان شب مطالعه کردم و روز بعد در دفتر آقای زرین کوب با ایشان دیدار کردم تا در خصوص کار گفت وگو کنیم. در ابتدای این گفت وگو متوجه شدم که آقای زرین کوب به خوبی بر آنچه می خواهد خلق کند تسلط دارد و دقیقاً می داند به کدام سمت می رود. این نکته برایم بسیار حائز اهمیت است. چرا که تخصص، اعتمادبه نفس و باور کارگردان به فیلمش، از عوامل کلیدی برای هدایت کل گرو و خلق اثر نهایی به شمار می آید. به اعتقاد من زرین کوب دارای این ویژگی بوده و در صحبت هایش درباره فیلمنامه که خود آن را نوشته، به وضوح خلاقیت نویسنده و کارگردان آگاه را می توانستم تشخیص دهم.
وی ادامه داد: یکی دیگر از دلیل هایی که من را به این پروژه جذب کرد، حضور بازیگرانی چون آقای رضا بابک و خانم گلچهره سجادیه بود. این دو از پیشکسوتان گرانقدر سینما به شمار می روند که همواره آثارشان مورد توجه من بوده است؛ به خصوص آقای بابک! ایشان کارنامه ای درخشان دارند و یکی از آثار ماندگارشان حضور کوتاه اما شگفت انگیز در سکانس معروف فیلم «به رنگ ارغوان» است. همواره مجذوب بازی او در آن صحنه هستم! به طور کلی، ما در این پروژه گروهی حرفه ای و بسیار همدل داشتیم که این امر فوق العاده بود. به عنوان مثال، یکی از نقاط قوت فیلم، تصویربرداری بی نقص آقای آلادپوش بود و این فیلم دومین همکاری من با ایشان به شمار می آید.
انصاری در خصوص خصوصیات بازی در آثاری با کاراکترهای کم و لوکیشن های محدود مانند “ترک عمیق” اظهار داشت: من معتقدم که در آثار تک لوکیشن، همه عوامل باید با دقت و ظرافت بیشتری عمل کنند، اما سه گروه از عوامل با چالش های بیشتری مواجه اند: کارگردان، فیلمبردار و بازیگر. کارگردان و فیلمبردار باید در همکاری نزدیک با یکدیگر به دکوپاژ و میزانسنی برسند که برای تماشاگر ملال آور نباشد و این کار در یک محیط محدود واقعاً چالش بزرگی است. پس از آن نوبت به بازیگران می رسد، چون آنها باید راکورد بازی هایشان را حفظ کنند و از جو فیلم خارج نشوند و این در شرایط کنونی کار دشوارتری خواهد بود. سعی من در برابر نقش این بوده که طبق آموزه های اصغر فرهادی آن را به واقعی ترین شکل ارائه دهم. زیرا به دوربین نمی توان دروغ گفت!
وی اضافه کرد: در این نوع ایفای نقش ممکن است برخی به این نتیجه برسند که بازیگر در حال انجام هیچ کار خاصی نیست، در حالی که بزرگترین چالش جلوگیری از افراط در حرکات و احساسات اغراق شده در مقابل دوربین است! این مسئله متأسفانه به دلیل افزایش تولید آثار با کیفیت پایین و بدون پشتوانه فکری و هنری، به ویژه در حوزه بازیگری، به شدت مشهود است و بدتر این است که تکرار آن به طور ناخودآگاه بر سلیقه تماشاگر و قضاوت نسبت به بازیگران تأثیر می گذارد.
انصاری که بعد از سال ها غیبت از عرصه بازیگری، با فیلمی از سینمای مستقل دوباره در جشنواره فیلم فجر حضور دارد، بیان کرد: نخستین بار من ۲۱ سال پیش با فیلم سینمایی “شهر زیبا” در جشنواره فجر حاضر شدم. در آن زمان کاندیدای بهترین بازیگر نقش اول مرد شدم و آن یکی از شیرین ترین خاطرات دوران حرفه ای من است. سعی می کنم تا جایی که خودم مطرح است و شرایط زندگی به من این اجازه را می دهد، در پروژه هایی شرکت کنم که حداقل های کیفی در آن رعایت شده باشد.
وی در پایان گفت: البته در سینمای ما به دلیل ساختار ضعیف موجود، سخت می توان بر این موضوع پافشاری کرد. به طور کلی، انجام کار با کیفیت برای من اهمیت دارد، چه در قالب فیلم باشد، چه سریال و چه تئاتر. به همین دلیل، از آنجا که در سینمای ما بیشتر بازیگران می شوند تا اینکه خودشان کنند، در زمانی که می توانستم از کاری چشم پوشی کنم، ترجیح دادم کاری انجام ندهم.