این هنرمند در خلال بحث درباره برخی چالش‌های تئاتر کودک و نوجوان، بر لزوم آشنایی کودکان با رشته‌های مختلف هنری در مدارس تأکید کرد و گفت باید به جای تمرکز بر تبلیغ برای بازیگری، به ترویج نویسندگی بیشتر پرداخته شود.
او اشاره کرد: در ابتدا آنچه که برای یک کودک جذاب به نظر می‌رسد، نورپردازی و تصاویری از یک اثر نمایشی است. به عبارت دیگر، کودک باید در وهله اول از نظر بصری با اثر ارتباط برقرار کند؛ بنابراین، آن اثر می‌بایست به لحاظ گریم، لباس، دکور و نور به قدری جذاب باشد که توجه وی را جلب کند و بتوان داستانی را برای تماشاگر کودک مطرح ساخت.
او با ابراز نگرانی از کمبود امکانات سالن‌های نمایش، به این نکته اشاره کرد: در حال حاضر هیچ سالن حرفه‌ای به منظور اجراهای تئاتر کودک و نوجوان وجود ندارد که امکان نورپردازی را به ما بدهد و در بسیاری از سالن‌ها، نورپردازی به شدت ضعیف است. همچنین، گروه‌های نمایشی با توجه به محدودیت‌های بودجه‌ای که دارند، قادر به تأمین هزینه‌های دکور یا لباس نیستند و حتی نمی‌توانند از گریموران حرفه‌ای بهره ببرند.
او افزود: به همین دلیل مخاطبان کودک در همان ابتدا نسبت به اثر بی‌علاقه می‌شوند. البته گروه‌هایی را می‌بینیم که با استفاده از موسیقی و عناصر دیگر داستان‌های خود را به پیش می‌برند. با وجود اینکه بازیگران و کارگردانان توانمندی داریم، اما با کمبود بودجه، پیشبرد کار دشوار می‌شود.
او همچنین با اشاره به تفاوت‌های موجود میان تئاتر بزرگسال و کودک، توضیح داد: شرایط کار برای بزرگسالان به‌طور کامل با کار کودک متنوع و متفاوت است. در عرصه بزرگسال، با یک چهارپایه و یک داستان جذاب و بازی مناسب می‌توان تماشاگر را به تماشا نشاند، اما جلب توجه کودکان نیازمند عناصر بیشتری است.
او افزود: اکنون گروه‌ها با استفاده از موسیقی به دنبال جذب تماشاگر کودک‌اند؛ اما باندهای سالن‌های نمایشی به عمد خراب هستند؛ این امر نشان‌دهنده تأثیر عمیق بودجه‌های ناچیز بر کیفیت آثار جشنواره است.
او در ادامه و در پاسخ به این سوال که استمرار جشنواره تئاتر کودک و نوجوان در همدان تا چه اندازه بر فرهنگ‌سازی تماشاگران در این شهر و نیز بهبود امکانات نرم‌افزاری مؤثر است، اظهار داشت: امسال تلاش‌های زیادی در راستای بهبود امکانات انجام شده، پلاتوها ساخته شده و تیم اجرایی جشنواره برای ارتقای تجهیزات نور و صدا تلاش‌های زیادی کرده است، اما یک تیم چه اندازه می‌تواند توانایی داشته باشد وقتی سالن بهسازی نشده و سالنی قدیمی و فرسوده در اختیار دارند که حتی برای تئاتر طراحی نشده و تنها برای کنسرت‌ها ساخته شده‌اند. بنابراین، نمی‌توان انتظار موفقیت بیشتری داشت. البته شهرداری همدان متعهد شده که در راستای بهبود امکانات، بودجه مناسبی در اختیار قرار دهد تا دوره بعدی جشنواره با شرایط بهتری برگزار شود و پایگاه جشنواره تئاتر کودک و نوجوان به شأنیت لازم دست یابد.
او با ابراز تأسف از کمبود موضوعات و ضعف متون نمایشی در تئاتر تصریح کرد: در تئاتر بزرگسال نیز این مشکل وجود دارد و در زمینه نمایشنامه‌ها به شدت کمبود داریم، اما چه خوب می‌شود اگر به جای این همه تبلیغ برای کلاس‌های بازیگری، برنامه‌هایی برای جذب نویسنده‌ها برگزار شده تا کودکانی که در این رشته استعداد دارند، شروع به فعالیت کنند و شاید در نسل آینده ما نویسندگان نمایشی خوبی پرورش یابند؛ زیرا اکنون کمبود نمایشنامه‌های با کیفیت محسوس است.
او در پاسخ به این پرسش که چرا بیشتر علاقه‌مندان به هنرهای نمایشی به بازیگری گرایش پیدا می‌کنند، تصریح کرد: این اشتیاق برای بازیگری ناشی از این واقعیت است که در مدارس ما هیچ‌گونه کلاسی برای نویسندگی فراهم نشده است؛ به همین سبب، اگر کودکان در مدارس فرصتی برای حضور در کلاس‌های بازیگری، موسیقی، نویسندگی و… داشته باشند، هم با این رشته‌های هنری آشنا خواهند شد و هم علاقه واقعی خود را کشف می‌کنند. این به آن معناست که آن‌ها در مسیر درست قرار می‌گیرند و نه اینکه در سن ۱۸ سالگی به اشتباه خود را علاقه‌مند به بازیگری بیدار کنند، در حالی‌که هیچ تجربه‌ای در رشته‌های هنری نداشته‌اند.