چهارشنبه، پنجم اردیبهشت، به اوج خود خواهد رسید و در این شب، ماه به‌وضوح مشاهده می‌شود. در این دوره، ماه در نزدیکی غروب نمایان می‌شود و تا حوالی سپیده‌دم در آسمان قرار دارد. بر اساس نام‌هایی که قبایل بومی آمریکایی به آن داده‌اند، این پدیده به عنوان “ماه کامل صورتی” شناخته می‌شود. هر چند که در آمریکای شمالی به این نام مشهور است، اما رنگ قمر زمین هیچ ارتباطی با آن ندارد و این اسم به خاطر شکوفایی گل‌های صورتی در این فصل از سال در آن ناحیه انتخاب شده است.
از شب‌های پس از پنجم اردیبهشت، ماه به تدریج هر روز حدود یک ساعت دیرتر از روز قبل طلوع می‌کند و در اواخر شب با درخششی فراوان ظاهر می‌شود. پس از چند روز، این کره نقره‌ای فقط در ساعات نزدیک به سحر و اوایل صبح قابل رؤیت خواهد بود؛ هنگامی که به مرحله تربیع آخر می‌رسد، یک هفته بعد از دوران ماه کامل، در نیمه‌های شب طلوع کرده و نزدیک ظهر غروب می‌کند.
لحظه‌ای که ماه به طور کامل و دقیق نمایان می‌شود، زمانی است که طول جغرافیایی ماه دقیقاً ۱۸۰ درجه با طول جغرافیایی خورشید فاصله داشته باشد. ماه کامل می‌تواند در هر ساعت از شب قابل مشاهده باشد.
منبع: فرارو