انواع رایج عفونت‌های چشمی؛ روش‌های پیشگیری و مراقبت

، ورم ملتحمه که به چشم صورتی نیز مشهور است، به خاطر تغییر رنگ و دردناک شدن غشای نازکی که صلبیه سفید چشم را پوشانده، به این نام شناخته می‌شود.

ورم ملتحمه‌ی ویروسی به‌عنوان شایع‌ترین نوع این عارضه، معمولاً باعث تحریک چشم‌ها و تولید ترشحات رقیق یا مخاطی می‌شود. برای راحت نگه‌داشتن چشم‌ها حین دوره بهبودی، استفاده از یک کمپرس خنک و پاک کردن ملایم پوسته پلک‌ها می‌تواند موثر باشد.

ورم ملتحمه باکتریایی، دومین نوع رایج محسوب می‌شود که معمولاً با ترشحات غلیظ زرد یا سبز همراه است و ممکن است منجر به ایجاد پوسته روی پلک‌ها و مژه‌ها گردد. این نوع عفونت معمولا در یک تا دو هفته بدون درمان برطرف می‌شود، اما ممکن است قطره‌های چشمی آنتی‌بیوتیک در تسریع روند بهبودی و بازگشت سریع‌تر به فعالیت‌های روزمره کمک کند.

اگر در برخی فصول سال چشمان شما دچار قرمزی و خارش می‌شوند، ممکن است به ورم ملتحمه آلرژیک مبتلا باشید که معمولاً با تب یونجه همزمان است. تخمین زده می‌شود که حدود 40 درصد از افراد در مقاطعی از زندگی خود با این نوع ورم ملتحمه مواجه می‌شوند. این حالت با استفاده از آنتی‌هیستامین‌ها، چه به صورت قطره و چه به صورت قرص، قابل درمان است.

برای تمامی انواع ورم ملتحمه، استفاده از عینک آفتابی، اشک مصنوعی و رعایت بهداشت ملایم پلک‌ها می‌تواند مفید واقع شود.

همچنین احتمال ابتلا به ورم ملتحمه ناشی از عفونت‌های مقاربتی مانند کلامیدیا و سوزاک وجود دارد، که این موارد به مراتب جدی‌تر بوده و نیازمند فوریت در دریافت درمان‌های پزشکی هستند. عفونت‌های باکتریایی ممکن است از طریق تماس دست به چشم از ناحیه تناسلی منتقل شده و باعث ترشحات رقیق یا چرکی، خارش، قرمزی و تورم و حساسیت چشم‌ها شوند.

شرایط جدی‌تر

به گزارش نشریه تخصصی «مدیکال اکسپرس»، شرایط بصری جدی‌تری وجود دارد که می‌تواند منجر به از دست دادن بینایی شود، اما خوشبختانه این موارد نادرند. عفونت‌های نگران‌کننده شامل سلولیت اربیتال، اندوفتالمیت و کراتیت عفونی هستند.

در بیماری سلولیت اربیتال، بافت‌های اطراف چشم دچار عفونت، التهاب و ورم می‌شوند. این عارضه بیشتر در کودکان مشاهده می‌شود و عموماً پس از عفونت سینوسی شدید که به ناحیه مداری چشم گسترش می‌یابد، بروز می‌کند. در این حالت، پوست اطراف چشم دردناک، قرمز و متورم خواهد شد و ممکن است با تب، دوبینی، سردرد و کاهش بینایی همراه باشد که نیاز به مداخله پزشکی فوری دارد.

اندوفتالمیت عفونتی جدی است که بر مایعات درون چشم اثر می‌گذارد. این مشکل معمولاً پس از ورود اجسام خارجی به چشم بروز پیدا می‌کند، بنابراین ممکن است بعد از جراحی، تزریق چشم، تصادف یا عفونت شدید قرنیه به وقوع بپیوندد. در صورتی که پس از بروز جراحت، تزریق یا عمل جراحی، درد چشم به طور فزاینده‌ای افزایش یابد، باید به سرعت به پزشک مراجعه کنید.

کراتیت زمانی روی می‌دهد که سطح جلویی چشم، یعنی قرنیه شفاف و گنبدی شکل، ملتهب شود. نوع غیرعفونی کراتیت می‌تواند پس از آسیب به قرنیه یا خشک شدن آن در اثر استفاده طولانی‌مدت از لنزها بروز کند.

نوع عفونی کراتیت وضعیتی است که در آن باکتری‌ها، ویروس‌ها، قارچ‌ها و انگل‌ها به قرنیه حمله‌ور می‌شوند. افرادی که از لنزهای تماسی استفاده می‌کنند باید نسبت به بهداشت لنزهای خود دقت داشته باشند و پیش از هرگونه شنا، لنزها را خارج کنند زیرا این میکروارگانیسم‌ها می‌توانند به محل بین لنز و چشم نفوذ کنند.

آب موجود در جکوزی‌ها، رودخانه‌ها و دریاچه‌ها ممکن است حامل این موجودات باشد. معمولاً این میکروبی‌ها تهدیدی برای چشم‌های با قرنیه سالم به حساب نمی‌آیند، زیرا قرنیه به‌عنوان یک سد طبیعی در برابر عفونت عمل می‌کند. اما در صورتی که سطح قرنیه آسیب ببیند، به خصوص به علت استفاده طولانی از لنزها، خطر ابتلا به عفونت بیشتر می‌شود.

رعایت بهداشت مهم است

رعایت بهداشت دستان برای جلوگیری از ابتلا به عفونت‌های چشمی و گسترش آن‌ها از اهمیت بالایی برخوردار است. دستان خود را به‌خوبی بشویید و از تماس و مالیدن چشم‌ها به شدت پرهیز کنید.

عفونت‌های ویروسی، قارچی و باکتریایی به شدت مسری هستند، بدین سبب هر گونه دستمال مرطوبی که برای پاک‌سازی چشم‌ها به‌کار می‌رود باید به‌طور احتیاطی دور انداخته شود و قبل و بعد از هر بار پاک‌سازی چشم یا قطره‌چکانی، دستان خود را به‌خوبی بشویید.

از به اشتراک‌گذاری وسایل شخصی نظیر حوله خودداری کنید و در صورت داشتن عفونت چشمی، تا زمان بهبودی از آرایش در ناحیه چشم خود بپرهیزید.

استفاده از اشک مصنوعی (بدون مواد نگهدارنده) و رعایت یک روال مناسب برای پاک‌سازی ملایم چشم‌ها می‌تواند در رهایی از آلرژن‌ها و عوامل تحریک‌کننده مفید باشد.

چنانچه از لنزهای تماسی استفاده می‌کنید، باید به تمیز کردن آنها توجه ویژه‌ای داشته باشید و از استفاده بیش از حد آن‌ها خودداری کنید. در صورت مشکوک شدن به وجود عارضه جدی‌تر از ورم ملتحمه عادی، حتماً نیازمند دریافت مراقبت‌های پزشکی خواهید بود. هر گونه تغییر ناگهانی و غیرقابل توجیه در بینایی، درد چشم، یا هر نوع تورم، سردرد، دوبینی یا تب نیازمند توجه فوری است.