عملیات فتح، از نظر فاصله جغرافیایی، عمیق‌ترین عملیات کماندویی جمهوری اسلامی در اراضی دشمن در طول دوران دفاع مقدس به شمار می‌رود. در این یورش، پایگاه و مرکز حفاظتی ارتش عراق در ناحیه اتروش به تصرف درآمده و تخریب شد. علاوه بر این، تعدادی از تجهیزات نظامی، شامل ۳۵ خودرو سبک و نیمه‌سنگین ارتش عراق از بین رفتند.
سال ۱۳۶۶ به عنوان هفتمین سال جنگ تحمیلی، سالی پربار و پراز فراز و نشیب برای نیروی زمینی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و به‌ویژه قرارگاه برون‌مرزی «رمضان» در جبهه شمالی و کردستان عراق بود.
یکی از عملیات‌های متنوع و تهاجمی در این سال، عملیات نامنظم «فتح ۸» نامیده می‌شود که در نواحی شمالی استان موصل عراق و نزدیک شهر «اتروش» انجام شد. این حمله با نام رمز «یارسول‌الله» در شبنمگاه ۲۸ تیرماه ۱۳۶۶ به منظور تخریب تأسیسات نظامی-اقتصادی دشمن و حمایت از مبارزان عراقی کلید خورد.
بیشتر بخوانید
فلسفه وجودی قرارگاه رمضان چه بود؟
توصیف سردار مسگریان از عملکرد قرارگاه رمضان
نیروی فعال در این عملیات، که به سرپرستی ایران انجام شد، یعنی «گردان مالک‌اشتر تیپ ۶۶» نیروهای ویژه هوابرد، با تقدیم یک شهید (حسین ترکمن‌پری) و چهار مجروح، عملیات خاص خود را در دو فاز: فاز تک مستقیم (با استفاده از نیروهای تکاور) و فاز تک ادواتی (با پشتیبانی از نیروهای راکت‌انداز مینی‌کاتیوشا و خمپاره‌انداز ۱۲۰ میلی‌متری)، در ارتفاعات کانیکا و قلعه کانیکا در شمال اتروش به مرحله اجرا درآورد.
عملیات فتح، به لحاظ فاصله، عمیق‌ترین اقدام کماندویی جمهوری اسلامی در قلب دشمن در دوران دفاع مقدس محسوب می‌شود. در این حمله، پایگاه و مرکز حفاظتی ارتش عراق در ناحیه اتروش تسخیر و نابود شد. همچنین، تعدادی از تجهیزات نظامی، شامل ۳۵ خودرو سبک و نیمه‌سنگین، به شدت آسیب دیدند.
در جریان این عملیات، چهار خودرو حمل مهمات و یک انبار مهمات نیز دچار حریق شد و شمار زیادی از سلاح‌های نیمه‌سنگین و سنگین تخریب گردید. همچنین، مقر سازمان امنیت مرکز حزب بعث و «جیش‌الشعبی» در شهر اتروش به کلی ویران شد و به‌طور کلی ۸۳۰ نفر از نیروهای دشمن کشته، زخمی یا به اسارت رزمندگان اسلام و معارضان کرد عراق درآمدند.
از دیگر نتایج این عملیات می‌توان به سقوط و تخریب بیش از ۴۰ پایگاه و مرکز حفاظتی، نابودی مرکز آتش‌بار توپخانه اتروش، و تخریب زیرساخت‌های سازمان امنیت حزب بعث و مقر جیش‌الشعبی اتروش، به همراه انهدام تجهیزات نظامی شامل ۳۵ خودرو سبک و نیمه‌سنگین، چهار خودرو حامل مهمات و یک انبار مهمات، هفت قبضه خمپاره‌انداز، دو قبضه دوشکا و دو قبضه ضدهوایی اشاره کرد. همچنین، تعداد ۳۰ نفر نیز به اسارت رزمندگان ایرانی درآمدند.