جنگنده اف ۳۲ به عنوان یکی از رقبای اصلی اف ۳۵ شناخته شد، اما در نهایت نتوانست در این رقابت پیروز شده و به تاریخ صنعت هوانوردی نظامی بپیوندد و این میدان را به لاکهید مارتین اف ۳۵ لایتنینگ واگذار کرد.
در دهه ۱۹۹۰ میلادی، رقابت شدیدی برای طراحی و ساخت یک جنگنده چندکاربردی و تاکتیکی جهت نیروی دریایی و نیروی هوایی آغاز شد که منجر به تولید اف ۳۵ به عنوان برنده این رقابت شد، در حالی که طرح دیگر آن، اف ۳۲ نام داشت.
هواپیمای بویینگ X-۳۲B در مارس ۲۰۰۱ پرواز نخست خود را انجام داد و در یک دوره آزمایشی چهار ماهه، مجموعاً ۷۸ پرواز را به ثبت رسانید که از جمله آن‌ها، یک پرواز بین‌قاره‌ای از پایگاه نیروی هوایی ادواردز به ایستگاه هوایی نیروی دریایی Patuxent River به چشم می‌خورد.
این هواپیما با موفقیت توانست با استفاده از سیستم بالابر مستقیم، از حالت پروازی STOVL به حالت دیگر تغییر کند و نیروی رانش را از نازل کروز به نازل‌های بالابر معطوف سازد. همچنین، X-۳۲B به نمایش توانایی خود در شناور ماندن و انجام فرود عمودی نیز پرداخت.
پروازهای آزمایشی در جولای ۲۰۰۱ خاتمه یافت، اما در اکتبر همان سال، وزارت دفاع آمریکا اعلام کرد که Lockheed Martin X-۳۵ به جای X-۳۲ برای تولید و خدمت در ارتش انتخاب شده است. با این وضعیت، اف ۳۵ در نخستین جدال خود به پیروزی دست پیدا کرد.
دیوید تاسی، خلبان پیشین A-۷ نیروی دریایی آمریکا در مورد اف ۳۲ اظهار می‌دارد: «هواپیمای X-۳۲ یک ماه زودتر از X-۳۵ به عرصه رقابت پا گذاشت. این هواپیما آماده پرواز بود و به وضوح دارای پیشرفت‌های اولیه بیشتری بود.»
- این هواپیما همچنین از نظر هزینه نیز مقرون به صرفه‌تر بود. X-۳۲ طراحی چندان پیچیده‌ای نداشت و ساختار آن به مراتب ساده‌تر بود و پیشنهاد طراحی نهایی که با نمونه اولیه متفاوت بود، از نظر ظاهری بسیار معمولی‌تر به حساب می‌آمد.