عواقب مصرف میوه پس از وعده غذایی چه خواهد بود؟

یکی از جنبه های کلیدی در افزایش استفاده از کربوهیدرات ها، ارتباط آن با دیگر وعده های غذایی است. به عنوان مثال، یک موز به طور تقریبی دارای ۲۰ گرم کربوهیدرات است و در صورتی که دو عدد موز مصرف شود، این مقدار به ۴۰ گرم خواهد رسید. مصرف موز بعد از وعده های غذایی که غنی از کربوهیدرات هستند، ممکن است به افزایش بار کربوهیدراتی منجر شود. غذای اصلی ایرانی ها، به ویژه در وعده ناهار، برنج است که بخش عمده ای از آن را کربوهیدرات تشکیل می دهد؛ لذا خوردن میوه بعد از یک وعده ناهار شامل برنج می تواند بار گلیسمی کلی را افزایش داده و به طور بالقوه بر سطح قند خون تاثیر بگذارد.

اثر فدمپ ها

نگرانی دیگری که مطرح می شود، افزایش مولکول های قابل تخمیر به نام «فدمپ» است که در انواع میوه ها مانند سیب و گلابی وجود دارند. فرآیند هضم میوه ها به مراتب سریع تر از سایر غذاها صورت می گیرد، اما وقتی که با وعده های غذایی سنگین تر ترکیب می شوند، به مدت طولانی تری در روده باقی می مانند و احتمال تخمیر و تولید گاز افزایش می یابد. زمانی که این میوه ها بعد از وعده های غذایی مصرف شوند، به ویژه آن هایی که شامل لوبیا یا عدس مانند آش رشته و انواع دیگر آش ها هستند، قندهای قابل تخمیر در میوه می توانند منجر به تولید گاز و نفخ گردند. میکروبیوم روده این مولکول ها را تخمیر کرده و ممکن است مشکلاتی برای برخی افراد ایجاد کند.

افسانه کاهش وزن

تصور نادرستی مبنی بر اینکه مصرف میوه بعد از وعده های غذایی می تواند در فرآیند کاهش وزن کمک کننده باشد، وجود دارد. اما باید به این نکته توجه کرد که هر نوع غذایی، حتی میوه ها، دارای کالری هستند. اگر میوه ها همزمان با یک وعده غذایی مصرف شوند، بدون اینکه از فواید بالقوه آن ها بهره مند شویم، به سادگی می توانند میزان کالری دریافتی را افزایش دهند. لذا فرد باید برای سوزاندن این کالری ها تلاش بیشتری انجام دهد.

ترکیب درست و مفید

اگر میوه ها به درستی با وعده های غذایی ترکیب شوند، می توانند همزمان با وعده های غذایی یا حتی بعد از آن نیز مفید واقع گردند. برای نمونه، مصرف پرتقال در کنار وعده های غذایی می تواند به افزایش جذب آهن به سبب سطح بالای ویتامین C کمک نماید. همچنین، جفت کردن میوه هایی با شاخص گلیسمی بالا، مانند موز، با وعده غذایی می تواند به متعادل ساختن افزایش قند خون کمک کند. به همین ترتیب، افزودن یک موز کوچک به وعده غذایی می تواند در تنظیم قند خون موثر باشد و برای کسانی که به مدیریت مقاومت به انسولین یا حفاظت از پوست خویش اهمیت می دهند، سودمند باشد.

با این حال میوه ها به عنوان میان وعده هایی مستقل به جای افزودنی هایی که بعد از غذا مصرف می شود، به سیستم گوارش شما این امکان را می دهد که به بهترین نحو کار کند و در عین حال از دریافت کالری های اضافی و ناراحتی های گوارشی جلوگیری کند.