۰۷:۳۰ ۲۱ بهمن ۱۴۰۳
جواد فراهانی پژوهشگران برآورد کرده اند که احتمال برخورد سیارک بنو با سیاره زمین وجود دارد که می تواند عواقب وخیمی به همراه داشته باشد. این پیش بینی ها مستند به مدلی است که بر روی سیارک نزدیک به کره زمین بنو صورت گرفته و ناسا آن را به عنوان یکی از خطرناک ترین سیارک ها از نظر نزدیکی و احتمال برخورد معرفی می کند.
این سیارک دارای قطر ۰.۳۱ مایل (۰.۵ کیلومتر) و وزنی حدود ۷۴ میلیون تن (معادل ۶۷ میلیون تن متریک) است.
اکسل تیمرمن، یکی از نویسندگان این تحقیق و مدیر مؤسسه علوم بنیادی فیزیک آب و هوا در دانشگاه ملی پوسان کره جنوبی، در مصاحبه ای با Live Science اظهار داشت: «برخورد یک سیارک با ابعاد بنو به طرز ویرانگری در محدوده محل برخورد آسیب خواهد زد.»
سیارک Bennu به مراتب کوچک تر از سیارکی با قطری به اندازه ۶ مایل (۱۰ کیلومتر) است که دهانه Chicxulub را ایجاد کرده و باعث انقراض دایناسورها در حدود ۶۶ میلیون سال پیش گردید. با این حال، طبق تحقیقی که در نشریه Science Advances به چاپ رسیده، حتی یک سیارک به اندازه Bennu نیز می تواند به طرز چشم گیری تولید غذای جهانی را کاهش داده و سبب تحولات گسترده ای در اقلیم گردد.
در ناحیه برخورد، عواقب آن به شکل فوری و تخریبی بروز خواهند کرد. تیمرمن ادامه داد: «این برخورد نیرویی عظیم به همراه خواهد داشت که اثراتی از قبیل امواج ضربه ای، تشعشعات حرارتی، سونامی، زلزله ها، ایجاد یک دهانه و بقایای ناشی از برخورد را به وجود می آورد؛ ولی اثرات بلندمدت این واقعه جهانی خواهد بود. ما عمدتاً به تأثیرات اقلیمی و زیست محیطی ناشی از صدها میلیون تن گرد و غبار پراکنده شده در لایه های بالایی جو ناشی از این رویداد تمرکز می کنیم.»
پژوهشگران با بهره گیری از مدل های ابررایانه به این نتیجه رسیدند که چنین ابرهایی از گرد و غبار قادرند دمای زمین را تا ۷.۲ درجه فارنهایت (معادل ۴ درجه سانتی گراد) کاهش دهند و بارندگی فراگیر را نیز حدود ۱۵ درصد کم کنند.
تیمرمن افزود: «کاهش تابش خورشید ناشی از غبار می تواند به مقطعی جهانی از زمستان نامطلوب منجر شود که به افت نور خورشید، دماهای پایین تر و کاهش بارش در سطح زمین می انجامد. این شرایط می تواند به کمبود رشد گیاهان در خشکی و اختلال در فرآیند فتوسنتز در اقیانوس ها منجر گردد.»
این مدل ها کاهش جهانی حدود ۳۰ درصدی در فتوسنتز گیاهان و همچنین افت ۱۵ درصدی در بارندگی جهانی را پیش بینی کردند که می تواند امنیت غذایی جهانی را با تهدیدهایی مواجه سازد. نویسندگان در ادامه اشاره کردند که این تغییرات در الگوهای آب و هوایی می توانند تا بیش از چهار سال بعد از برخورد اولیه ادامه یابند.
به گفته تیمرمن، ابرهای غبار همچنین می توانند به لایه اوزون آسیب برسانند که به واسطه گرمای شدید در لایه استراتوسفر ناشی از جذب ذرات گرد و غبار از سوی خورشید به وجود می آید.
با این حال، همه موجودات زنده آسیب نخواهند دید؛ زیرا مدل ها نشان می دهند که اگر این برخورد غباری به طور ویژه غنی از آهن باشد، ممکن است سبب شکوفایی برخی از انواع جلبک های دریایی گردد. پژوهشگران تأکید کردند که این جلبک ها می توانند جایگزینی برای تولید غذا در خشکی شوند، هرچند که احتمالاً تعادل اکوسیستم های دریایی را نیز مختل می کنند.
در حالی که شایسته توجه به این خطرات هستیم، تیمرمن به این نکته اشاره کرد که احتمال وقوع برخورد بنو با زمین در سال ۲۱۸۲، ۱ در ۲۷۰۰ برآورد شده است. با این حال، دانشمندان سازمان فضایی ناسا همچنان به پژوهش دقیق بر روی این سیارک ادامه می دهند.
اعتقاد بر این است که Bennu در حدود ۷۰۰ میلیون تا ۲ میلیارد سال پیش از یک سیارک بزرگ تر جدا شده است. در سال ۲۰۱۶، ناسا فضاپیمای OSIRISREx را به منظور جمع آوری نمونه هایی از سطح این سیارک فرستاد. این نمونه ها در سال ۲۰۲۳ به زمین بازگردانده شدند و نتایج اولیه تحلیل های آن ها نشان داد که شامل مواد اولیه حیات نظیر عناصر ضروری برای تشکیل DNA می باشند.
Live Science