تحقیقی جدید از دانمارک نشان می دهد که افرادی که به دیابت نوع ۲ مبتلا هستند، ممکن است با مصرف ایبوپروفن یا سایر داروهای ضد التهابی غیراستروئیدی (NSAID) با افزایش معناداری در خطر نارسایی قلبی روبرو شوند.
بر اساس گزارشی از usnews، تحقیقی که در گردهمایی سالانه انجمن قلب و عروق اروپا در بارسلونا ارائه شد، نشان می دهد که استفاده کوتاه مدت از NSAID منجر به افزایش ۴۳ درصدی در خطر بستری شدن در بیمارستان به علت نارسایی قلبی برای بیش از ۳۳۱۰۰۰ نفر در دانمارک، که دیابت نوع ۲ داشتند و هیچ مشکل قلبی عروقی نداشتند، شده است. این نوع تحقیقات به عنوان مقدماتی تلقی می شود تا زمانی که در نشریات معتبر منتشر گردد.
یافته ها نشان دادند که NSAID ها به خصوص در میان افراد دیابتی نوع ۲ که 80 سال یا بیشتر (78 ٪) سن داشتند و یا سطح قند خون بالایی (68 ٪) داشتند، خطر نارسایی قلبی را افزایش می دهند. همچنین، افرادی که پیش تر از NSAID استفاده نکرده بودند، خطر نارسایی قلبی آنها تقریبا سه برابر بیشتر بود.
دکتر آندرس هولت، متخصص قلب و عروق در بیمارستان دانشگاه کپنهاگ در دانمارک، می گوید: با توجه به اینکه استفاده از NSAID بسیار رایج است و ارتباط آن با خطرات حتی در مصرف کوتاه مدت وجود دارد، نگرانی هایی در این زمینه وجود دارد که باید جدی گرفته شود.
دکتر یوجنیا جیانوس، مدیر سلامت قلب زنان در بیمارستان لنوکس هیل در نیویورک، توضیح می دهد که NSAID ها با بروز خطر اندکی در نارسایی قلبی در میان جمعیت عمومی و به ویژه در افرادی که پیش تر مشکلات قلبی داشته اند، مرتبط هستند.
جیانوس، که عضوی از شورای پیشگیری از بیماری های قلبی عروقی کالج آمریکایی قلب و عروق است، اشاره کرد: به طور مشخص، در بیمارانی که پیشتر نارسایی قلبی داشته اند، این بیماران با خطر بیشتری مواجه می باشند؛ چرا که دیابت نوع ۲ به تنهایی احتمال نارسایی قلبی را افزایش می دهد، احتمالا به دلیل اثرات مضر قند خون بالا بر روی سلول های عضلانی قلب. حتی در غیاب انسداد در عروق کرونر و یا حتی بدون کاهش عملکرد پمپاژ قلب، این افراد همچنان در معرض خطر نارسایی قلبی هستند.
تیم هولت با بررسی ثبت های پزشکی دانمارک به دنبال تعیین این مساله بودند که آیا استفاده از NSAID ها خطر نارسایی قلبی را در بیماران دیابتی افزایش می دهد یا خیر. آنها افراد مبتلا به دیابت نوع ۲ را بین سال های 1998 تا 2021 شناسایی کردند و در مرحله بعد، افرادی که پیش تر مبتلا به نارسایی قلبی بودند یا به دلیل بیماری مزمن از NSAID استفاده می کردند، را از مطالعه کنار گذاشتند.
حدود یک سوم بیماران شرکت کننده در این پژوهش حداقل یک NSAID در طول یک سال پس از تشخیص دیابت نوع ۲ دریافت کردند. ایبوپروفن بیشترین میزان مصرف را داشت و بعد از آن، دیکلوفناک با حدود ۳ درصد از بیماران، بیشتر استفاده شده بود.
این تحقیق نشان می دهد که هر دو داروی NSAID فوق با افزایش خطر بستری شدن به علت نارسایی قلبی در میان بیماران دیابتی مرتبط بوده اند؛ با این حال، نارسایی قلبی ناشی از مصرف NSAID در افراد دیابتی که قند خون آنها تحت کنترل بود و در سطح طبیعی قرار داشت، مشاهده نشد.
بر اساس اظهارات جیانوس، NSAID ها عمدتا منجر به احتباس مایعات می شوند که این امر به افزایش حجم خون و در نتیجه فشار بیشتری به قلب منجر خواهد شد.
دکتر گرگ فونارو، رئیس موقت بخش قلب و عروق در UCLA، بیان کرد: این داروها همچنین بر پوشش رگ های خونی اثر می گذارند و به ایجاد فشار خون بالا معروف هستند.
پزشکان توصیه می کنند که بیماران دیابتی نوع ۲ قبل از مصرف هر گونه داروی ضد درد با پزشک خود مشورت کنند. برخی دیگر از انواع داروهای ضد درد، به ویژه استامینوفن، ممکن است برای این بیماران امن تر باشد. به نظر نمی رسد داروهای حاوی استامینوفن خطر نارسایی قلبی را افزایش دهند و این دارو برای تسکین درد و کاهش تب به داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی ترجیح داده می شود.