فرهاد عصارزادگان در مصاحبهای با رادیو سلامت بیان کرد که در حوزه پزشكی، دو مفهومی وجود دارد که اغلب با یکدیگر اشتباه گرفته میشوند: یک سرگیجه ورتیگو (سرگیجه واقعی) و دو گیجی که بیشتر بیماران به اشتباه آن را سرگیجه مینامند و معمولاً نگرانکننده نیست. تفاوت این دو در میزان جدیت آنها است که یکی باید جدی گرفته شود و دیگری خیر.
وی گفت که سرگیجه یا همان گیجی به طور معمول نگرانکننده نیست و با علائم متعددی همراه است که به سادگی قابل درمان میباشد. این حالت ممکن است به شکل احساس عدم تعادل یا سبکی سر و یا تیرگی دید بروز کند که از نظر پزشکی عموماً نگرانکننده تلقی نمیشود؛ اما سرگیجه واقعی و حقیقی مسألهای جدی خواهد بود که نیاز به بررسی دارد.
عصارزادگان ادامه داد: سوال مهمی که از بیمار باید پرسید این است که آیا حس کرده است که خود یا محیط در حال چرخش است یا نه، و این جزو علائم نگرانکننده میباشد. نکتهی کلیدی در اینجا حس چرخش است. در صورتی که سرگیجه واقعی احساس شود، پس از معاینات، باید بررسی شود که علت آن چه میباشد.
وی با اشاره به تقسیمبندی سرگیجهها به دو دسته بیان کرد: سرگیجههای محیطی که مربوط به گوش هستند و سرگیجههای مرکزی که منبع آنها مغز است. سرگیجههای مرکزی نیازمند بررسی توسط پزشکان متخصص مغز و اعصاب هستند، در حالی که سرگیجههای محیطی خطر کمتری به همراه دارند؛ اما سرگیجههای مرکزی ممکن است ناشی از مسائل جدیتری، همچون سکتههای مغزی باشند.
این متخصص مغز و اعصاب با تأکید بر اهمیت علائم همراه در تشخیص گفت: در صورتی که سرگیجه با علامتهایی چون تاری دید، دوبینی یا اختلال در تکلم همراه باشد، این میتواند نمایانگر سرگیجههای مرکزی باشد و باید فوراً به پزشک مراجعه گردد؛ در حالی که سرگیجههای محیطی فاقد این علائم هستند. شدت علائم به خودی خود لزوماً به معنی وخامت شرایط نیست و ممکن است مواردی خوشخیم و موقت باشند.
وی در پاسخ به این سؤال که مشکلات گوش چه اندازه در ایجاد سرگیجه تأثیر دارند، تصریح کرده که سرگیجه وضعیتی خوشخیم به شمار میآید، یعنی معمولاً بیماران با تغییر وضعیت از نشسته به ایستاده، سرگیجه را تجربه میکنند و این حالت معمولاً موقتی و قابل درمان است. دلیل این امر درگیری مجاری نیم دایرهای گوش است که در مورد علت اصلی آن تئوریهای متعددی مطرح هستند، اما در نهایت به راحتی قابل درمان میباشد، هرچند ممکن است دوباره عود کند. التهاب در گوش داخلی نیز میتواند منجر به سرگیجه شود که نیاز به درمان دارد تا این مشکل برطرف شود.
عصارزادگان در خصوص روشهای درمان سرگیجهها ابراز داشت: اگر بیماران دچار سرگیجه واقعی باشند، راهکارهای دارویی چندان مؤثر نخواهند بود؛ اما در شرایطی که علت سرگیجه افت قند باشد، استفاده از آب قند میتواند مفید باشد، هرچند ممکن است نتیجه ندهد. در نهایت باید تعیین شود که سرگیجه از چه نوعی است.
