طبق گزارش پارسینه و به نقل از اطلاعات آنلاین، شکر نارگیل از شیره ساقه جوانه‌های گل نخل نارگیل استخراج می‌شود. شکر تصفیه شده، تحت مراحل بیشتری از پردازش قرار می‌گیرد، در حالی که این نوع فرآوری بر شکر نارگیل اعمال نمی‌شود. همچنین، به دلیل اینکه شکر نارگیل نسبت به دیگر انواع شکر تحت پردازش کمتری قرار دارد، لذا حاوی مواد مغذی بیشتری است.
در ترکیب شکر نارگیل، روی، آهن، پتاسیم، پلی فنول و آنتی اکسیدان‌ها وجود دارد و این محصول بدون مراحل اضافی خشک و بسته‌بندی می‌گردد.
با وجود اینکه شکر نارگیل گزینه‌ای نسبتاً سالم‌تر به شمار می‌آید، اما باید از مصرف بی‌رویه آن پرهیز گردد، زیرا از نظر کالری مشابه شکر معمولی است. نکته دیگر اینکه، شکر نارگیل حاوی اینولین است که به‌عنوان فیبر عمل کرده و می‌تواند از افزایش قند خون بلافاصله پس از مصرف غذا جلوگیری کند.
بنابراین، این نوع شکر می‌تواند یک انتخاب مناسب‌تر برای افراد دیابتی باشد. اما انجمن دیابت آمریکا تأکید می‌کند که باید با آن همانند شکر معمولی رفتار گردد، چرا که دارای میزان مشابهی از کالری و کربوهیدرات است.
اینولین به عنوان یک پری بیوتیک تلقی می‌شود. این ماده در معده هضم یا جذب نمی‌شود و در روده باقی می‌ماند و به رشد باکتری‌های مفید کمک می‌کند. این ماده نشاسته‌ای در یک دامنه وسیعی از میوه‌ها، سبزیجات و گیاهان دارویی، از جمله گندم، پیاز، موز، تره‌فرنگی، کنگر فرنگی و مارچوبه یافت می‌شود. هرچند اینولین قند محسوب نمی‌شود، اما به‌کرات به عنوان جایگزین قند در غذاها و نوشیدنی‌ها استفاده می‌گردد. این فیبر غذایی به عنوان یک پری بیوتیک در بدن عمل نموده و چندین مزیت سلامتی را به ارمغان می‌آورد، که آن را به گزینه‌ای شیرین و مغذی برای شکر تبدیل می‌کند.