بر اساس گزارش پارسینه و تینا مزدکی_ این کشف به محققان امید تازه‌ای بخشید زیرا آنها نگران بودند که توانایی شگفت‌انگیز یک قاره برای گم شدن و محو شدن بدون هیچ نشانه‌ای، ممکن است درک علمی آنها از تاریخچه پیچیده زمین را به طرز قابل توجهی تحت تأثیر قرار دهد.
در تحقیقات منتشر شده، تیمی که بقایای قاره محکوم به انقراض را که از استرالیا جدا شده و به سمت شمال غرب به آسیا رفته بود، شناسایی کردند، بیان داشتند که قاره‌هایی که از دیگر قاره‌ها جدا شده و در گوشته زمین ناپدید می‌شوند، در گذشته نیز گاهی چنین وضعیتی را تجربه کرده‌اند. اما در موارد قبلی، مثلاً در مورد قاره گمشده آدریای بزرگ، ناپدید شدن این حجم عظیم زمین، نشانه‌های واضحی در محیط زیست آن به جا گذاشته بود.
این تیم در بیانیه مطبوعاتی که به معرفی کشف خود پرداخت، توضیح داد: «در مقطعی از تاریخ، آدریای بزرگ به درون گوشته زمین نفوذ کرد، با این حال لایه فوقانی آن باقی ماند و به شکل کوه‌های جنوبی اروپا در آمد.» در مورد آدریای بزرگ، شواهد کافی برای تفکیک آرگولند از استرالیا وجود داشت که این واقعه به عنوان حقیقی پذیرفته شده است. اما این قاره گمشده ظاهراً توانسته بود بدون هیچ نشانه‌ای در اعماق گوشته ناپدید شود.
تیم پژوهشی به این نکته اشاره می‌کند: «ما به معنای واقعی با جزایر اطلاعات کار می‌کردیم، به همین خاطر تحقیقات ما زمان‌بر بود. ما هفت سال را صرف جمع آوری این پازل کردیم.» در نهایت، تلاش‌های آنها به ثمر نشست، زیرا قطعات پازل به تدریج کنار هم قرار گرفتند و اثرات قاره گمشده آرگولند را نمایان کردند.
نتایج شگفت‌انگیز آنها روشن کرد که چرا دیگر پژوهشگران در قدم اول یافتن قاره گمشده آرگولند با مشکل روبرو بودند. این قاره تقریباً ۳۰۰ میلیون سال پیش به تکه‌های کوچک‌تری تقسیم شده بود. سپس این تکه‌ها به طور هماهنگ و جداگانه به سمت شمال غربی حرکت کردند که میلیون‌ها سال زمان برد و باعث گم شدن آنها شد. تنها تاریخ تطبیق این تکه‌ها از آرگولند نشان داد که این قاره گم نشده است، بلکه آن‌قدر متلاشی شده که یافتن و ارتباط دادن بقایای آن سال‌ها به طول انجامید.