تحقیقات جدید، که ادغام درمان های سنتی را با مهندسی ژنتیک بررسی می کند، نشان می دهد که ویروس ها، که معمولاً به عنوان خطرناک ترین عوامل عفونی شناخته می شوند، می توانند به ابزاری برای مبارزه با سرطان تبدیل شوند.
ویروس های انکولیتیک، که به طور خاص به عنوان “ویروس های کشنده سرطان” شناخته می شوند، بیش از یک قرن پیش کشف شد. در سال ۱۹۰۴، یک بیمار مبتلا به لوسمی میلوئیدی پس از ابتلا به عفونت مشکوک به آنفولانزا بهبودی قابل توجهی را تجربه کرد و وی به عنوان نخستین فردی که ویروس های کشنده سرطان را به دنیای پزشکی معرفی کرد، شناخته می شود.
این ویروس های انکولیتیک مزیت خاصی دارند؛ آنها با تمایل به تکثیر در سلول های توموری، با تخریب غشای سلول (کافت سلولی) و تحریک پاسخ ایمنی، باعث کاهش اندازه تومور می شوند. سلول های سرطانی ویژگی هایی دارند که به آنها این امکان را می دهد که به سرعت به تولید مثل پرداخته و شبکه های خون رسانی برای تأمین اکسیژن تشکیل دهند. علاوه بر این، آنها قادرند که پاسخ سیستم ایمنی را مهار کرده و با تولید پروتئین هایی در سطح خود، سیستم ایمنی را فریب دهند که این امر اساس تحقیقات بر روی ایمنی درمانی در حوزه درمان برخی سرطان ها می باشد.
بر اساس گفته های محققان، یک ویروس مناسب باید دارای حداقل سمیت برای بافت های طبیعی باشد یا به طور کلی اثری سمی نداشته باشد، ایمن باشد و به طور خاص سلول های سرطانی را هدف قرار دهد. این ویژگی ها به طور مؤثری در استفاده از ویروس های انکولیتیک به کار گرفته می شود.
امروزه، به مدد مهندسی ژنتیک، امکان حذف یا افزودن ژن های خاص به ویروس ها فراهم آمده است. این تکنیک ها ایجاد ویروس های تراریخته ای را ممکن می سازند که با تمایل بیشتر به تکثیر در سلول های سرطانی عمل می کنند. اگرچه سال هاست که استفاده از ویروس های انکولیتیک در درمان سرطان مورد آزمایش قرار می گیرد، اما به دلیل ابهامات متعدد هنوز کاربرد آنها محدود است. به عنوان مثال، راه های مقابله با ویروس ها در سلول های توموری برطرف نشده و موانع فیزیکی مانع از نفوذ ویروس ها به درون سلول های سرطانی هستند.
علاوه بر این، این ویروس ها ممکن است توسط آنتی بادی های گردش دهنده در بدن از بین بروند. اما نتایج یک بررسی جدید نشان داده است که این ویروس ها می توانند به عنوان دستیاران با ارزشی در کنار درمان های متداول (مانند رادیوتراپی و شیمی درمانی) یا روش های نوین تر مانند ایمنی درمانی با مهار نقطه بازرسی عمل کنند.
در حال حاضر، تنها تعداد محدودی از ویروس های انکولیتیک در سطح جهانی تأییدیه استفاده دارند، اما پیش بینی می شود که با پیشرفت تحقیقات در این زمینه، ساخت داروهایی با استفاده از این ویروس ها برای درمان سرطان به زودی ممکن گردد.
سیناپرس