برخی از اظهارات مدیران سابق ورزشگاه آزادی نشان می‌دهد که در صورت عدم انجام بازسازی در این دوره، عمر مفید ورزشگاه به تنها دو سال محدود خواهد شد. با این حال، کارهای عمرانی برای انجام بازسازی آغاز گردید، اما وعده‌هایی که مطرح شد در حد گفتار باقی ماند و پروژه بازسازی با همان وعده‌ها پیش نرفت.
*سری جدید از فرسودگی در مجموعه آزادی
احمد مددی، مدیر سابق ورزشگاه آزادی که در سال ۱۴۰۱ به این مقام منصوب شد، از همان ابتدا به وضعیت فرسوده، قدیمی و کاملاً کهنه مجموعه پی برد.
او به شدت بر این مسئله تأکید داشت که این مجموعه ورزشی با ساختارها و تأسیساتش در وضعیتی بسیار فرسوده قرار دارد و در آن زمان چندین بار به عاصم یوسفی، مدیر وقت شرکت توسعه و نگهداری اماکن ورزشی، در مورد وضعیت نگران‌کننده مجموعه به ویژه در بخش تأسیسات و سیستم برق نامه نوشت.
مددی در آن زمان به این نکته اشاره کرده بود که ورزشگاه آزادی با پدیده سقوط و شکستن سکوها روبرو است، چرا که این ورزشگاه از نیم قرن پیش فعالیت خود را آغاز کرده است. در جلسه‌ای که به منظور بررسی ایمنی و استحکام ورزشگاه با حضور مقامات از استانداری، فرمانداری، دادستانی، مرکز تحقیقات مسکن و شهرداری برگزار گردید، عاصم یوسفی به انتقاد از نمایندگان برخی نهادهای حاضر پرداخته و ناایمن بودن ورزشگاه را رد کرد و آن را به شیطنت دیگران نسبت داد، در حالی که نهادهای مختلف درباره ایمنی ورزشگاه، به ویژه سکوها هشدار داده بودند.
مددی همچنین در مصاحبه‌ای به انتقاد از وضعیت تأمین بودجه برای بازسازی به نکات جالبی اشاره کرد: «سال‌ها فریاد زدم که به وضعیت مجموعه ورزشگاه رسیدگی کنید، این فریادها باعث شد تا نزد این آقایان به بدترین فرد تبدیل شوم. یک بار عاصم یوسفی با من تماس گرفت و گفت: چرا اینقدر برای من نامه می‌نویسی؟ چرا توپ را در زمین من می‌اندازی؟» و من در پاسخ گفتم که بودجه ورزشگاه آزادی تحت اختیار من نیست و تمام منابع مالی متعلق به شرکت توسعه است. شما باید اعتبار و منابع را تأمین کنید و وظیفه من هشدار دادن است که این کار را انجام می‌دهم.
*وعده‌های بی‌نتیجه بازسازی
در ادامه، در تاریخ ۱۸ مرداد سال ۱۴۰۲، مهیار عسگریان، رئیس جدید شرکت توسعه و نگهداری اماکن ورزشی، باور داشت که در صورت تأمین بودجه، سکوها تا آذر ماه ۱۴۰۲ به طور کامل آماده خواهند شد و هزینه لازم برای بازسازی را بین ۱۲۰۰ تا ۱۵۰۰ میلیارد تومان تخمین زد تا ورزشگاه به شرایط مطلوب بازگردد.
عسگریان که از ۲۶ آذر ۱۴۰۱ رئیس این شرکت شده بود، اظهار داشت: «طرح مرمت و مقاوم‌سازی استادیوم آزادی از بهمن ۱۴۰۱ آغاز شده و از زمان شروع مسئولیت ایشان، موضوع ریزش سکوهای آزادی مطرح است که با همکاری وزارت راه و شهرسازی، کار را آغاز کردیم و بررسی‌های لازم بر روی سکوهایی که از نظر ایمنی و مقاومت دچار مشکل بودند، انجام دادیم.»
بازسازی ورزشگاه آزادی؛ آینده‌ای نامعلوم
او همچنین به این نکته اشاره کرد که هزینه نگهداری ماهانه ورزشگاه حدود یک میلیارد و پانصد میلیون تومان است و برای بازسازی چمن استادیوم نیاز به یک میلیارد و ۵۰۰ میلیون تومان بودجه است. اگر قصد داشته باشیم استادیوم را به روزرسانی کنیم، با ۱۲۰۰ تا ۱۵۰۰ میلیارد تومان اعتبار مورد نیاز است، که با این مقادیر بازسازی ورزشگاه آزادی محقق نمی‌شود و نیاز به حمایت دولت و نمایندگان مجلس و سازمان برنامه و بودجه دارد تا با تأمین اعتبار کار بازسازی تسریع شود.
او در آن زمان اشاره کرد که اگر اعتبار لازم برای بازسازی تحویل داده شود، انجام این پروژه به طور کامل بین ۱۸ تا ۲۰ ماه طول خواهد کشید. در غیر این صورت، تنها چهار روز زمان برای بازسازی باقی خواهد ماند و این بدان معناست که پروژه طی سه سال به پایان خواهد رسید.
*سبک‌سازی ۱۸۰ کیلوگرمی در هر متر مربع
در اواخر اسفند ۱۴۰۱، سکوهای غربی ورزشگاه آزادی تخریب شدند تا سکوهای جدید سبک‌سازی شده دوباره نصب گردند. طبق گفته مشاور پروژه، در هر متر مربع سکوها ۱۸۰ کیلوگرم سبک‌سازی صورت گرفته است.
مشاور پروژه ورزشگاه آزادی در گفت‌وگویی تأکید کرد که از زمان بهره‌برداری ورزشگاه در سال ۱۳۵۰، بیشتر از آنچه به آن رسیدگی شده، از آن استفاده شده است. چنین سازه عظیمی نیاز به مراقبت‌های ویژه دارد، اما متأسفانه به دلایل مختلف دچار آسیب‌های جدی شده و در نتیجه گرما و سرما، عایق‌ها آسیب دیده‌اند. او همچنین هشدار داد که اگر بازسازی ورزشگاه آزادی انجام نشود، تنها دو سال دیگر قابلیت استفاده خواهد داشت.
*فرصت طلایی بازسازی که از دست رفت
جام ملت‌های آسیا و تعطیلی یک‌ماهه مسابقات لیگ برتر فرصتی ایده‌آل برای سرعت بخشیدن به بازسازی ورزشگاه آزادی بود و می‌توانست زمینه‌ساز تکمیل سکوهای ورزشگاه باشد، اما شرکت توسعه این فرصت مغتنم را از دست داد.
با توجه به وعده‌های قبلی مسوولان، قرار بود سکوهای ورزشگاه تا آذرماه ۱۴۰۲ بازسازی شود که متأسفانه هیچ اتفاقی نیفتاد و از فرصت جام ملت‌های آسیا که به تعطیلی لیگ برتر منجر شد ایران نیز بهره‌برداری نشد.
مسوولین ورزش تا کنون وعده‌های متعددی برای بازسازی ورزشگاه آزادی ارائه داده‌اند که متأسفانه به دلیل کمبود اعتبارات به نتیجه نرسیده است. با تعطیلی لیگ برتر، تابستان امسال فرصت دیگری فراهم شده تا بازسازی و نصب سکوهای باقی‌مانده انجام گیرد، در غیر این صورت فصل جدید لیگ برتر و همچنین بازی‌های ملی باز هم با سکوهای ناپسند ورزشگاه آزادی مواجه خواهیم بود و تعداد تماشاگران در ورزشگاه کمتر خواهد شد.
کیومرث هاشمی، وزیر ورزش و جوانان، نیز در آخرین اظهارات خود درباره بازسازی استادیوم آزادی اعلام کرد که برای سال جاری در قانون بودجه ۱۴۰۳، ۱۲۰۰ میلیارد تومان برای مجموعه آزادی در نظر گرفته شده است که بخشی از آن به استادیوم تعلق دارد و این مبلغ می‌تواند کلیه مشکلات را حل کند.
باید منتظر ماند و دید که آیا امسال واقعاً پروژه بازسازی ورزشگاه آزادی به انجام خواهد رسید یا خیر؟