بررسی های انجام شده به تدریج به نتایج جدیدی درباره اثرات غذاها بر خواب و کیفیت آن دست یافته اند و نشان می دهند که برخی از این غذاها می توانند به بدنه کمک کنند تا هورمون های ضروری لازم برای خواب باکیفیت را به حداکثر برسانند. در مقابل، برخی دیگر از غذاها ممکن است تأثیر معکوس را داشته و با ایجاد اختلال در سطح قند خون یا هورمون ها، فرد را بیشتر در معرض بیدار شدن های مکرر یا بی خوابی قرار دهند.
بررسی ها نشان داده اند که الگوهای غذایی بسیاری از بزرگسالان در ایالات متحده و کشورهای غربی می تواند برای خواب مضر باشد؛ زیرا رژیم غذایی این افراد به طور کلی سرشار از غذاهای فوق فرآوری شده، قندهای اضافه، کربوهیدرات های تصفیه شده و چربی های اشباع شده است. این نوع غذاها می توانند زمان خواب عمیق را کاهش دهند.
خواب عمیق مرحله ای از خواب است که بدن در آن زمان بافت ها را ترمیم کرده، سیستم ایمنی بدن را تقویت می کند و خاطرات را تقویت می نماید.
متخصصان به این نتیجه رسیده اند که رژیم غذایی مناسب برای بهبود خواب، باید بر پایه گیاهان و غذاهای غنی از تریپتوفان باشد. تریپتوفان یک نوع آمینواسید است که تأثیر اساسی در خواب دارد. مواد غذایی سرشار از چربی های اشباع نشده و کربوهیدرات های با فیبر بالا مانند میوه ها، سبزیجات، آجیل، ماهی، روغن زیتون، آووکادو و گوشت های فرآوری نشده نیز جزء این گروه به حساب می آیند. پژوهش ها نشان می دهند افرادی که این نوع غذاها را مصرف می کنند، شب ها خواب بهتری دارند و روز بعد هم تمایل کمتری به خوردن غذاهای ناسالم نشان می دهند.
به نقل از ایندیپندنت، «مری پیر سنت ــ اونج»، استادیار پزشکی تغذیه در دانشگاه کلمبیا، در این خصوص اظهار می دارد که تغییرات به سمت این رژیم غذایی بهینه می تواند در مدت زمان کوتاه، حتی به مدت دو هفته، خواب شما را به شکلی ملموس بهبود بخشد.
او ادامه می دهد: مصرف غذاهای ناسالم ممکن است خواب شبانه شما را مختل کند. این مسئله منجر به تغییرات فیزیولوژیکی می شود که شما را به سمت مصرف غذاهای ناسالم سوق می دهد و این وضعیت، چرخه ای از رژیم غذایی ضعیف و خواب نامطلوب را ایجاد می کند که بر یکدیگر تأثیرگذارند. در حالی که خوردن غذاهای مناسب می تواند چرخه ای مثبت شکل دهد که در آن خواب خوبی داشته باشید و در نتیجه تمایل به خوردن غذاهای ناسالم کمتر شده و بیشتر به سمت غذاهای سالمی که به خواب خوب کمک می کنند، می روید.
او به دو هورمون مؤثر بر خواب نیز اشاره می کند: یکی از این هورمون ها سروتونین است که نقش مهمی در کیفیت و مدت زمان خواب شبانه ایفا می کند و دیگری ملاتونین نام دارد که به تنظیم ریتم شبانه روزی بدن کمک و روند به خواب رفتن را تسهیل می نماید. بدن ما به طور طبیعی این هورمون ها را تولید می کند، اما برای سنتز آنها به آمینواسید تریپتوفان نیاز داریم که تنها از طریق مواد غذایی می توان آن را دریافت کرد، چرا که بدن ما به طور طبیعی قادر به تولید آن نیست.
در کشورهای غربی این باور رایج است که خوردن بوقلمون باعث خواب آوری می شود. این مطلب تا حدودی صحت دارد زیرا بوقلمون حاوی مقادیر زیادی تریپتوفان است، اما بسیاری از غذاهای دیگر نیز چنین خاصیتی دارند. با این حال، تریپتوفان به عنوان یک آرامبخش فوری محسوب نمی شود. فرآیند عبور یک وعده غذایی از معده شما چهار تا پنج ساعت زمان می برد و برای عبور از روده کوچک نیز نیاز به زمان است؛ به این ترتیب مصرف هر نوع تریپتوفانی زمان بر است تا به مقصد نهایی خود برسد.