تحقیقات کارشناسان حوزه بهداشت و درمان در کانادا نشان می‌دهد که ۷۰ درصد از افراد حاضر در این کشور نگران فقدان دسترسی به خدمات بهداشتی ضروری و کارآمد هستند. یکی از دلایل تشدید این معضل، کمبود پرستاران در بخش‌های مختلف درمانی در کانادا می‌باشد.
، در حال حاضر درخواست برای خدمات پرستاری در کانادا به طرز قابل توجهی از عرضه فعلی پیشی گرفته است.
بر اساس گزارش‌های کارشناسان آمار کانادا، در سال ۲۰۲۱-۲۰۲۲، حوزه پرستاری با تعداد بیشتری از موقعیت‌های خالی نسبت به سایر مشاغل مواجه شد و پرستاران بیش از ۲۶ میلیون ساعت به صورت اضافه‌کاری کار کردند.
سیستم بهداشتی در شرایطی بحرانی
مدل‌های پیش‌بینی، کمبود ۶۰ هزار پرستار در سراسر کانادا را تا سال ۲۰۲۲ تخمین زده و برآورد کرده‌اند که تا سال ۲۰۳۰ این تعداد به بیش از ۱۱۷ هزار نفر خواهد رسید.
وجود یک کمبود چشمگیر در تعداد پرستاران به وضوح حس می‌شود و اهمیت حفظ پرستاران حاضر با مهارت و آموزش مناسب به شدت احساس می‌شود.
در سال ۲۰۲۴، فدراسیون اتحادیه‌های پرستاری کانادا (CFNU) نظرسنجی از ۵۵۹۵ پرستار به عمل آورد که نتایج نشان داد ۳۰ درصد از آنان از وضعیت شغلی خود ناراضی بوده و ۴۰ درصد احتمالا قصد ترک شغل پرستاری یا بازنشستگی دارند.
چالش‌های بار کاری و کمبود پرسنل
اکثر پاسخ‌دهندگان به این نظرسنجی نارضایتی خود را ناشی از بار کاری زیاد و تعداد ناکافی کارمندان دانسته‌اند. یکی از دلایل افزایش بار کاری، ارائه خدمات به بیماران بیش از ظرفیت تخت‌ها است. حدود ۷۰ درصد پرستاران در این کشور اعلام کرده‌اند که محل کارشان به طور مکرر بیش از ظرفیت خود فعالیت می‌کند.
حتی زمانی که تعداد پرستاران در بخش‌های مراقبتی کاهش می‌یابد، نیازهای بیماران تغییری نکرده و این بار به پرستاران کمتری منتقل می‌شود تا پاسخگوی آن باشند. همچنین کمبود در دیگر بخش‌های بهداشتی مانند فیزیوتراپی، پرستاران را وادار می‌سازد تا وظایف اضافی برای برآورده‌سازی نیازهای بیماران بر عهده بگیرند.
کمبود کارکنان، فشار کار پرستاران را فراتر از حد معمول افزایش داده و ممکن است ایمنی بیماران را به خطر اندازد. در شرایطی که تعداد کارکنان کافی نیست، پرستاران از بخش‌های دیگر ممکن است برای پر کردن این خلا باید بار اضافی را به دوش کشند. به عنوان مثال، پرستاری که در بخش ارتوپدی مشغول کار است، ممکن است مجبور شود به بخش مغز و اعصاب منتقل شود.
۴۲ درصد از پرستاران در نظرسنجی CFNU سال گذشته ناچار به جابجایی برای انجام وظایف دیگر شده و ۴۰ درصد از آنها اعتراف کردند که برای بخش مراقبتی به آن فرستاده شده‌اند، آموزش لازم را دریافت نکرده‌اند.
کمبود کارکنان بدون شک می‌تواند منجر به کاهش کیفیت مراقبت از بیمار شود، طوری که نیازهای درمانی بیماران برآورده نشود. به عنوان مثال، تأخیر در پاسخگویی به زنگ‌های تماس بیماران یا کمک به نیازهای مراقبتی شخصی از موارد رایج است.
در عین حال، نگرانی پرستاران در خصوص ارائه خدمات نامرغوب بر تصمیمات آنها برای ادامه کار تأثیر گذاشته و ممکن است منجر به احساس ناراحتی اخلاقی شود. این پریشانی اخلاقی با افزایش تمایل به ترک شغل ارتباط معناداری دارد.
وجود اضافه کاری اجباری و نبود زمان کافی بین شیفت‌ها برای بازیابی انرژی، یکی دیگر از چالش‌های عمده‌ای است که حرفه پرستاری در کانادا با آن مواجه است.
عواقب ناشی از کمبود پرستار
طبق گزارش نشریه تخصصی «مدیکال اکسپرس»، عوامل مرتبط با ساعات کاری پرستاران تأثیر زیادی بر ایمنی بیمار دارد. تحقیقات CFNU نشان داد که شیفت‌های طولانی باعث بروز نقایص در مراقبت از بیمار شده و پرستاران از کاهش انرژی، تمرکز و توانایی دلسوزی خود شکایت دارند. خستگی همچنین می‌تواند به خطاهای دارویی منجر شود.
خستگی ناشی از خواب آلودگی و دشواری در بیدار ماندن به ویژه در زمان شیفت عملی و همچنین در مسیر بازگشت به خانه، خطرات جدی برای بیماران، پرستاران و تمامی کانادایی‌ها که در جاده‌ها تردد می‌کنند، به وجود می‌آورد.
تحقیقات نشان داده خستگی مداوم بر سلامت پرستاران تأثیر گذاشته و این وضعیت می‌تواند بر غیبت و حضور کاری تاثیر بگذارد که به نوبه خود کمبود را تشدید می‌سازد.
کارشناسان بر این باورند که همه کانادایی‌ها باید در مورد کمبود پرستار نگران باشند و اگر اقدامی جدی برای حل این بحران در نظام درمانی کشور انجام نشود، دسترسی ایمن و دلسوزانه به مراقبت‌های درمانی برای مردم کانادا تحت تهدید جدی قرار خواهد گرفت.
این مقاله با مجوز Creative Commons از The Conversation بازنشر شده است.