طبق گزارشی که خبرآنلاین از یورونیوز منتشر کرده، دسته‌ای از شادی‌ها وجود دارند که بیشتر بر لذت‌های آنی و گذرا تأکید دارند. این احساسات در مواقعی مانند برقراری رابطه جنسی، گوش دادن به موسیقی راک، یا لذت بردن از یک وعده غذایی خوشمزه و کسب درآمد زیاد نمایان می‌شوند: ما خوشحال می‌شویم، ولی این اوج خوشی، به شکلی محدود و گذرا است و پس از اندکی، نیاز بیشتری در ما ایجاد می‌کند که ما را به سمت تجربه‌های اوج بعدی سوق می‌دهد.
چندین بار به ما این نکته القا شده که خوشبختی را می‌توان با پول خریداری کرد. اما واقعیت این است که بعد از یک تعطیلات ولخرجی که مثلاً اولین بار تجربه می‌کنیم، احساس رضایت ما در تکرارهای بعدی به تدریج کاهش می‌یابد، و اکثر لذت‌ها با گذشت زمان کم رنگ‌تر می‌شوند. این موضوع حتی در مورد ثروتمندترین افراد نیز صدق می‌کند؛ آنان که به نظر می‌رسد می‌توانند دائماً لحظات شاد بیشتری را رقم بزنند، ممکن است با افسردگی مواجه شوند.
پژوهش تازه‌ای که توسط لارا آکنین و همکارانش در دانشگاه بریتیش کلمبیا انجام شده، نشان می‌دهد که حتی کودکان دو ساله در زمانی که به دیگران غذا می‌دهند، احساس خوشحالی بیشتری را تجربه می‌کنند نسبت به زمانی که خودشان مشغول خوردن خوراکی‌ها هستند.
بر اساس یافته‌های دانشمندان علوم اعصاب و روانشناسی، شادی پایدار تنها به صرف هزینه برای دیگران محدود نمی‌شود. احساس خوشبختی پایدار در واقع ریشه در توانایی اظهاری شفقت دارد. این بدین معنی است که هر گونه یاری به دیگران یا حمایت از آنها به شکل‌گیری خوشحالی بلندمدت کمک خواهد کرد.
علاوه بر ترویج حس شفقت به دیگران، ارتقاء روابط اجتماعی سالم نیز به کاهش میزان اضطراب و افسردگی کمک کرده و می‌تواند تجربه شادی‌های طولانی‌مدت را تسهیل کند.
شادی را همچون یک وعده غذایی تصور کنید: یک دسر ناسالم ممکن است لحظاتی از لذت را به همراه داشته باشد، اما یک وعده غذایی سالم انرژی ماندگار و مفیدی به فرد می‌دهد.
با این حال، پژوهشگران تأکید دارند که برای حفظ سلامت روانی و احساس رضایت در زندگی، انسان‌ها نیازمند تجربه هر دو نوع شادی، البته به شیوه‌ای متناسب، هستند.
۲۳۳۲۳۳