«منتقدان امیدوار واقع‌بین، افرادی هستند که با دقت به کارکرد کمیته‌ها توجه کرده، امیدوارند که نتایج عملکرد این کمیته‌ها به انتخاب متخصصان و افراد باتجربه منجر شده و هیئت دولتی را به شکل منسجم و هماهنگ تشکیل دهد که با صداقت و سلامت، به سیاست‌گذاری صحیح و مؤثر بپردازد.»
محمد فاضلی در یادداشت خود در جماران، اشاره کرده است که مسعود پزشکیان با راه‌اندازی کمیته‌های تخصصی در فرآیند انتخاب وزرا و همکارانش در دولت، سعی دارد به وعده خود مبنی بر استفاده از تخصص‌گرایی و انتخاب کارآمدترین افراد عمل کند.
در این راستا، چندین گروه با رویکردهای متفاوت به این اقدام او واکنش نشان می‌دهند.
گروه اول شامل مجاهدین شنبه است که در گذشته توضیحاتی درباره آنها ارائه شده است. این افراد که به دنبال دستیابی به مناصب کمیته‌ها هستند، به صورت فرصت‌طلبانه فعالیت می‌کنند و به دنبال ورود به عرصه از طریق درهای پشتی هستند.
گروه دوم، شایستگان بلندنظرند که باوجود شایستگی‌های خود، به دلیل مناعت طبع نمی‌خواهند خود را در معرض نامزدی قرار دهند.
گروه سوم شامل منتظران شکست است که به این باور هستند که پزشکیان در کار خود ناكام خواهد ماند. برخی از این افراد فقط به انتظار شکست او نشسته‌اند، در حالی که تعدادی دیگر تمام تلاش خود را به کار می‌برند تا شکست او را رقم بزنند، تا نظریه خود را در مورد شکست او به اثبات برسانند. در عین حال، عده‌ای حتی فراتر از این نیز، به امید شکست پزشکیان، درصدد رسیدن به مناصب خود هستند.
گروه چهارم منتقدان امیدوار واقع‌بین هستند که با دقت به عملکرد کمیته‌ها نظاره می‌کنند و امیدوارند که نتیجه این عملکرد به گزینش بهترین و باتجربه‌ترین افراد و تشکیل هیئتی متشکل از دولتمردان منسجم و هماهنگ منجر شود که عزم خود را بر پاکدستی و عقل سیاست‌گذارانه گذاشته‌اند.
این گروه همچنین به برخی جوانب عملکرد کمیته‌ها انتقاداتی وارد کرده و به نقص‌های شفافیتی در فرآیند انتخاب نیز اشاره می‌کنند. نتایج کار آنها در این مرحله به سطحی از پاسخ‌گویی چهره‌های اصلی کمیته‌ها و کمیته راهبری در برابر افکار عمومی منتهی شده است.
منتقدان امیدوار واقع‌بین به خوبی می‌دانند که در کشوری با عدم سامان سیاسی و در شرایطی که بارها ناشایست‌گزینی را تجربه کرده‌ایم و درگیر منازعات سیاسی از سال ۱۳۸۸ به بعد هستیم، دستیابی به گزینه‌های کاملاً مطابق با معیارهای تعیین‌شده چندان ساده نیست.
آنچه در حال حاضر در حال اتفاق افتادن است، تلاشی اجتماعی و سیاسی برای دست یافتن به بلوغ بیشتر در جامعه است. پیشرفت تدریجی به سمت افزایش نظارت مدنی بر رفتار سیاسی و کردار سیاسیون، مرحله‌ای است که بدون شک با چالش‌های خود روبرو خواهد بود، اما منتقدان امیدوار واقع‌بین در تلاشند تا این مسیر را به بهترین نحو و در کوتاه‌ترین زمان ممکن طی کنند، هرچند که به پیچیدگی‌های آن نیز واقفند. آنها به طور همزمان، با دیدی امیدوارانه، واقع‌بین و نقادانه در این مسیر پیش می‌روند.
منتقدان امیدوار واقع‌بین این حرکت مسعود پزشکیان را به فال نیک می‌گیرند و سعی در نظارت بر آن دارند تا مسیر را با کمترین خطا بگذرانند؛ آنها خطاها را گوشزد کرده، رفتارهای نادرست را به دقت زیرنظر می‌گیرند و با این حال، خود و جامعه را به امیدواری نقادانه دعوت می‌کنند. آنها با سرسختی و امید به جلو می‌روند.
این دسته از منتقدان در انتظار هستند که تعداد بیشتری از شایستگان بلندنظر به عنوان نامزد از دل کمیته‌ها بیرون بیایند. هرچند به واقعیت تلخی که خروجی سال‌ها بی‌سامانی سیاسی ممکن است شامل افرادی نالایق یا حتی ناشایست باشد، آگاهی دارند. در این میان، هرگز فرصتی برای ناامیدی وجود ندارد؛ بلکه می‌توان به طور نقادانه هوشیار بود، پزشکیان و تیم شایسته‌اش را تنها نگذاشت و با وجود تمامی سختی‌ها به فکر بهبود شرایط کشور ایران و همکاری برای تحقق آن بود.