چندین بخش از مصاحبه علیرضا سلیمی را در ذیل مطالعه کنید:
در مجلس دوازدهم میبایست بر تقویت نقاط قوت مجلس یازدهم تمرکز کنیم و نواقص آن را جبران نماییم. باید توجه داشت که وقتی میگویم نظارت در مجلس یازدهم ضعیف بود، این به معنای غیبت مطلق نظارت نیست، بلکه به اندازه کافی مؤثر واقع نشده بود.
در اینجا تعدادی از نمایندگان تازهوارد هستند و همچنین برخی از اعضای هیئت رئیسه پیشین موفق به کسب آرای لازم نشدهاند. این نمایندگان جدید باید تصمیمات مهمی اتخاذ کنند.
در مورد سامانه شفافیت باید بیان کرد که این سیستم چرا ایجاد شده است؟ هدف آن بررسی تعداد آرای نمایندگان است. به عنوان مثال، باید سنجیده شود که یک نماینده در گذشته چه میزان حق رای داشته و اکنون چقدر رای به ثبت رسانده است. شما موظف هستید که این موارد را تجزیه و تحلیل کرده و به مردم گزارش دهید. هنگامی که فردی در صحن و کمیسیونها به صورت منظم حاضر نمیشود، این میتواند نشانهای از فساد اداری تلقی شود. آیا این فساد میتواند منجر به فساد اقتصادی گردد یا خیر؟ در صورتی که من به درستی مسیر را تعیین نکنم، زمینه فساد در بیرون را فراهم میآورم. آیا من که خود بستر فساد را ایجاد کردهام میتوانم به تعهد خود در زمینه مبارزه با فساد افتخار کنم؟
هماکنون نیز تأکید میکنم که باید وضعیت شاسیبلندها به روشنی تبیین گردد. اسامی افرادی که خودرو دریافت کردهاند باید معین شوند؛ برخی از این افراد نه تنها یک، بلکه چندین شاسیبلند را به خود اختصاص دادهاند، در حالی که خود را مخالف فساد معرفی میکنند! آنها میگویند عدالتخواه و ضد فساد هستند! کدام نوع انقلاب را مدنظر دارند؟ یکی از اصول انقلابیگری، رعایت اخلاق و ادب است.
انقلابیگری به معنای خدمت به مردم است. به معنای شفافیت و حضوری آگاهانه و عالمانه در مجلس است. فردی که حتی به مطالعه نپردازد و ایدهای درباره طرحها و لوایح نداشته باشد، چگونه میتواند ادعای انقلابی بودن داشته باشد؟ انقلابیگری به معنی تحقیق و پژوهش و فعالانه مشارکت در اجلاسهای مجلس است. چرا نباید نسبت به امور فعال و متعهد بود؟ انقلابیگری یک روش و رویکرد است نه صرفاً یک عنوان. این یک شعار نیست، بلکه روشی است که در عملکرد افراد به وضوح تجلی مییابد.
