بمب‌افکن B-۵۲ به مرز یک قرن از خدمت خود وارد شده است؛ ولی لازم به ذکر است که این بمب‌افکن همواره در چرخه‌ای پیوسته از ارتقاء قرار داشته و تمامی سیستم‌های آن، از جمله اویونیک، موتور، مهمات و سایر اجزاء در طول این سال‌ها به‌روز شده‌اند.
براساس گزارش خبرآنلاین، هم‌اکنون آخرین به‌روزرسانی در انتظار B-۵۲ J است که مقرر شده این بمب‌افکن با موتور نوین رولز رویس F-۱۳۰ تجهیز شود؛ بدین ترتیب، پیش‌بینی می‌شود که این تغییر به بهبود مصرف سوخت این بمب‌افکن کمک کند و در عین حال سطح مقطع راداری بدنه آن (RCS) را کاهش دهد. واضح است که B-۵۲ هرگز به عنوان یک بمب‌افکن رادارگریز شناخته نخواهد شد، اما موتور جدید توان شناسایی آن را در برابر جنگنده‌های دشمن به میزان قابل توجهی کم می‌کند.
در نهایت، قابلیت هر بمب‌افکن با نوع و مقدار تسلیحات قابل حمل آن ارزیابی می‌شود. عمر طولانی B-۵۲ به‌طور عمده به خاطر محموله سنگین مهماتی است که می‌تواند با خود به همراه داشته باشد. B-۵۲ قادر است ۳۱۷۵۱ کیلوگرم مهمات مختلف، از جمله بمب، مین و موشک را جابه‌جا کند.
علاوه بر تسلیحات متعارف، B-۵۲ J از قابلیت حمل مهمات هسته‌ای نیز برخوردار بوده و به ویژه می‌تواند موشک هسته‌ای AGM-۶۹ را حمل کند. این توانایی حمل تسلیحات هسته‌ای مزایای چشمگیری به عملکرد B-۵۲ می‌بخشد.
با این حال، یک مشکل عمده وجود دارد و آن این است که آزمایش پرواز برای B-۵۲ J با موتور جدید قرار است تا سال ۲۰۲۸ آغاز شود. به نظر نمی‌رسد که بدنه این بمب‌افکن تا سال ۲۰۳۳ به مرحله عملیاتی برسد و در حالی که نگرانی‌هایی در خصوص آماده‌بودن ناوگان B-۵۲ به وجود آمده و این موضوع به کاهش در دسترس‌بودن بمب‌افکن‌ها منجر شده، نیروی هوایی گزینه‌های متعددی برای جایگزینی B-۵۲ J ندارد.