باید به بی‌تحرکی در دوران کودکی توجه کنیم

تحقیقی که به‌وسیله دانشگاه بریستول در انگلستان و دانشگاه فنلاند شرقی انجام شده، اهمیت فزاینده افزایش زمان بی‌تحرکی از دوران کودکی تا بزرگسالی را بر سلامت قلب مورد توجه قرار داده است. کارشناسان معتقدند که فعالیت بدنی سبک می‌تواند به‌طور موثری خطرات مربوط به بزرگ شدن قلب را کاهش دهد.

محققان به‌طور خاص به بررسی هیپرتروفی بطن چپ پرداختند، وضعیتی که با افزایش اندازه و توده قلب همراه است و می‌تواند مقدمه‌ای برای مشکلات جدی سلامتی در بزرگسالی مانند حملات قلبی، سکته مغزی و مرگ زودرس باشد.

دانشمندان با پیگیری ۱۶۸۲ نفر از گروه کودکان دهه ۹۰ دانشگاه بریستول از سنین ۱۱ تا ۲۴ سال، دریافتند که رفتارهای بی‌تحرکی به شکل نگران‌کننده‌ای از ۶ ساعت در روز در ابتدای تحقیق به ۹ ساعت در دوران بزرگسالی افزایش یافته است.

این افزایش بی‌تحرکی با افزایشی بالغ بر ۴۰ درصد در توده قلب طی هفت سال همراه بود که حکایت از پیشرفت قابل توجهی در بزرگ شدن قلب دارد و این تغییرات بدون در نظر گرفتن عواملی نظیر چاقی یا فشار خون بالا صورت می‌گیرد.

فعالیت بدنی ممکن است آثار مخرب را کاهش دهد

با این حال، به‌نظر می‌رسد فعالیت بدنی سبک محافظت‌کننده باشد. انجام فعالیت بدنی معقول به‌مدت سه تا چهار ساعت در روز، به شکل قابل توجهی از افزایش توده قلب تا ۴۹ درصد کاسته و با بهبود عملکرد قلب همخوانی دارد.

در حالی که فعالیت بدنی در سطوح متوسط تا شدید تنها حدود ۵ درصد افزایش اندازه قلب را نشان می‌دهد که عمدتاً به عنوان یک سازگاری فیزیولوژیکی طبیعی شناخته می‌شود.

شواهد فراوانی وجود دارد که نشان می‌دهد بی‌تحرکی در دوران کودکی به عنوان یک تهدید جدی برای سلامتی باید مدنظر قرار گیرد. لازم است رویه‌های جدیدی برای بررسی بی‌تحرکی در دوران کودکی اتخاذ شود، زیرا شواهد موجود به خطرات فزاینده اشاره می‌کند.

زمان بی‌تحرکی در کودکان به بازه‌هایی اطلاق می‌شود که آن‌ها به حداقل فعالیت بدنی مشغول هستند که معمولاً شامل نشستن یا دراز کشیدن غیر از خواب و همچنین فعالیت‌هایی چون تماشای تلویزیون، بازی‌های ویدئویی یا کار با سایر وسایل الکترونیکی می‌شود. افزایش رفتارهای بی‌تحرکی در میان کودکان به‌عنوان یک نگرانی فزاینده مطرح است زیرا با پیامدهای منفی متعدد سلامتی ارتباط دارد.

بی‌تحرکی و چاقی مرتبط هستند

مدت زمان طولانی بی‌تحرکی در کودکان به دلیل مصرف پایین انرژی، با خطر بالاتر ابتلا به چاقی ارتباط دارد. علاوه بر این، می‌تواند بر سلامت متابولیک تأثیر منفی بگذارد. فراتر از تأثیرات جسمانی، بی‌تحرکی مداوم ممکن است به سلامت روان آسیب رساند و به مشکلاتی مانند اضطراب و افسردگی کمک کند.

علاوه بر این، عادات کم تحرکی در سنین کودکی می‌تواند مانع از رشد مهارت‌های حرکتی و اجتماعی شود که معمولاً از طریق بازی فعال و تعامل با همسالان تقویت می‌شوند.

همچنین شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد صرف زمان زیاد در مقابل صفحه نمایش می‌تواند بر رشد شناختی و عملکرد تحصیلی تأثیر بگذارد، احتمالاً به دلیل کاهش شرکت در فعالیت‌های محرک و مفیدتر.

بالا بودن سطح فعالیت بدنی متوسط تا شدید در طول روز باید بخش طبیعی از دوران کودکی و نوجوانی باشد، چرا که بهبود دهنده سلامت قلب و همچنین ارتقاء بهزیستی عمومی محسوب می‌شود.

نتایج نشان‌دهنده اهمیت افزایش فعالیت بدنی، به‌ویژه در سطوح متوسط و شدید، کاهش رفتارهای بی‌تحرکی و پیشگیری از چاقی از دوران کودکی به‌منظور جلوگیری از بیماری‌های قلبی تاکید می‌کنند.

نتایج این تحقیق در مجله اروپایی Preventive Cardiology منتشر گردیده است.

منابع

sciencedaily.com

uef.fi

earth.com