این آزمایش را می‌توان در عرض کمتر از ۳ دقیقه پس از انجام سواب‌برداری از پوست انجام داد. این سواب به تحلیل تغییرات ایجاد شده در ترکیب شیمیایی سبوم که به‌وسیله پوست تولید می‌شود و با پارکینسون مرتبط است می‌پردازد.
بر اساس اظهارات پزشکان، در حال حاضر هیچ آزمایش قطعی برای تشخیص بیماری پارکینسون وجود ندارد و متخصصان برای شناسایی این بیماری به علائم، تاریخچه پزشکی و نتایج یک معاینه فیزیکی جامع و در بعضی مواقع، اسکن مغز متکی هستند.
مونتی سیلوردیل (Monty Silverdale)، متخصص مغز و اعصاب از دانشگاه منچستر در بریتانیا و پژوهشگر اصلی این مطالعات، بیان می‌کند که این آزمایش قادر است که روند تشخیص و مدیریت بیماران مبتلا به پارکینسون را بهبود بخشد. این آزمایش مبتنی بر سیستم غدد درون‌ریز است که برای مرطوب نگه‌داشتن پوست فعالیت می‌کند. محققان دریافتند که چطور ترکیب شیمیایی سبوم در افراد پس از ابتلا به بیماری پارکینسون دچار تغییرات می‌شود.
سیلوردیل توضیح می‌دهد: ما اکنون آزمایشی داریم که بر اساس تغییرات در نشانگرهای زیستی بنا شده است. سواب‌های اخذ شده از بیماران به آزمایشگاه ارسال می‌شوند و در آنجا تحت آنالیز طیف‌سنجی جرمی قرار می‌گیرند تا ترکیب مولکولی آن‌ها مورد بررسی قرار گیرد. برای مطالعات فعلی، نمونه‌های ۷۹ بیمار مبتلا به پارکینسون با نمونه‌های ۷۱ فرد بدون این بیماری مقایسه شده‌اند.
دپانجان سارکار (Depanjan Sarkar)، شیمیدان دانشگاه منچستر و یکی دیگر از محققان این مطالعه اظهار می‌دارد: وقتی این آزمایش را انجام می‌دهیم، بیش از ۴ هزار ترکیب منحصر به فرد شناسایی می‌شود که ۵۰۰ مورد از آن‌ها در میان افراد مبتلا به بیماری پارکینسون در مقایسه با سایر شرکت‌کنندگان از نظر ترکیب تفاوت دارد.
به گفته محققان، غیر تهاجمی بودن این آزمایش و سرعت در دست‌یابی به نتایج یک نکته مثبت به شمار می‌آید، با این حال، دانشمندان هنوز باید نشان دهند که آیا می‌توانند این روش را مقیاس‌پذیر کنند و آن را در شرایط غیر آزمایشگاهی نیز امتحان نمایند.
علاوه بر آن، محققان بیان می‌کنند که بیماری‌ها و مشکلات دیگر نیز می‌توانند از طریق تحلیل سبوم شناسایی شوند، هرچند که دلیل مشخصی برای ایجاد این تغییرات در مایعات ترشح شده در بدن پس از آغاز پارکینسون هنوز مشخص نیست.
در حال حاضر، پارکینسون سریع‌ترین بیماری عصبی در حال افزایش است و این روند همچنان ادامه دارد. در حالی که دانشمندان برای پیدا کردن درمانی برای این بیماری کوشیده‌اند، روش‌هایی جهت کاهش سرعت و مدیریت آن وجود دارد و در اینجا اهمیت تشخیص زودهنگام بیشتری پیدا می‌کند.