تحقیقات اخیر نشان می دهد که حتی مقدار اندکی از فعالیت بدنی می تواند به عنوان سپری در برابر سرطان عمل کند.
این مطالعه توسط محققان نشان داد که افرادی که قبل از تشخیص سرطان، سطح متوسط تا بالایی از ورزش را انجام می دهند، به میزان ۴۷ درصد کمتر از افرادی که هرگز ورزش نکرده اند، در معرض خطر مرگ ناشی از این بیماری قرار دارند.
همچنین، کسانی که ورزش های سبک انجام می دهند نیز نسبت به افرادی که هیچ گونه ورزشی ندارند، ۳۳ درصد کمتر با خطر مرگ ناشی از سرطان مواجه هستند.
این تحقیق که به رهبری دکتر «جان پاتریسیوس»، محقق ارشد و استادیار دانشگاه ویتواترزاند واقع در آفریقای جنوبی، به انجام رسیده است، بیان می کند: «این فعالیت های بدنی ممکن است تأثیرات مثبتی در خصوص پیشرفت و مرگ و میر ناشی از سرطان در افرادی که به این بیماری مبتلا می شوند، داشته باشد.»
بر اساس این پژوهش، «با توجه به اینکه سرطان هنوز یک چالش بزرگ در حوزه سلامت عمومی به شمار می آید، ترویج فعالیت های ورزشی می تواند فواید ارزنده ای در حوزه پیشگیری و مدیریت این بیماری به همراه داشته باشد.»
در این مطالعه، محققان وضعیت سلامت ۲۸۰۰۰ نفر در آفریقای جنوبی را از سال ۲۰۰۷ تا ۲۰۲۲ در مراحل اولیه بیماری مورد بررسی قرار دادند. سرطان سینه و پروستات به عنوان شایع ترین نوع سرطان ها، ۴۴ درصد از موارد را تشکیل می دهند.
پژوهشگران سطح فعالیت بدنی افراد مورد مطالعه را در ۱۲ ماه پیش از تشخیص سرطان و میزان پیشرفت بیماری پس از تشخیص را با یکدیگر مقایسه کردند.
ورزش متوسط شامل فعالیت هایی نظیر پیاده روی سریع، دوچرخه سواری آرام، تمرینات یواگ فعال یا کارهای ساده ی حیاط است. در مقابل، ورزش شدید شامل دویدن، شنا، دوچرخه سواری با سرعت بالا یا شرکت در کلاس های ایروبیک می باشد.
نتایج این تحقیق نشان دهنده آن است که سطوح متوسط تا بالا از ورزش می تواند در مقایسه با عدم فعالیت بدنی، خطر پیشرفت سرطان به وضعیت های خطرناک تر را تا ۲۷ درصد کاهش دهد.
این پژوهش همچنین نشان می دهد که ورزش های سبک، می توانند خطر پیشرفت سرطان را تا ۱۶ درصد کاهش دهند.
علاوه بر این، نتایج حاکی از آن است که فعالیت بدنی قبل از ابتلا به سرطان می تواند با کاهش خطر پیشرفت و مرگ تا پنج سال بعد از تشخیص همراه باشد.
محققان این فرضیه را مطرح کردند که ورزش ممکن است با تقویت سیستم ایمنی بدن، آن را برای مقابله با سرطان آماده کند.
به علاوه، ورزش می تواند خطر پیشرفت بیماری های هورمون محور مانند سرطان سینه و پروستات را با بهبود تنظیم هورمون های استروژن و تستوسترون کاهش دهد.
