مجید اصغری، کارگردان جوانی که این روزها نمایش «غیر اصولی» را به روی صحنه می برد، بیان کرد: اصول زندگی ما بیشتر بر مبنای اقداماتی که انجام می دهیم شکل می گیرد، نه به خاطر آنچه می گوییم.
او در گفتگو با با ارائه توضیحاتی راجع به چگونگی شکل گیری ایده این نمایش، از چرخه معیوب سینما و تئاتر سخن گفت که باعث حضور برخی افراد غیر حرفه ای در مقام سرمایه گذار شده است؛ افرادی که تنها به فکر خودنمایی یا سودآوری از طریق کارهایی که به اصطلاح هنری محسوب می شود، هستند.
اصغری در خصوص ایده این نمایش، گفت: این ایده به نحوی برای من اهمیت داشت که در شرایط چند سال اخیر، در میانه یک دوقطبی فرهنگی بوده ایم. عده ای بر این عقیده اند که باید فعال باشیم و کار کنیم، درحالی که عده ای دیگر بر این باورند که سکوتشان به نفع خود و فضای فرهنگی و اجتماعی کشور است. هر دو گروه، دلایل متقنی برای خود دارند که در نگاه نخست منطقی و قابل توجیه به نظر می رسد.
او در ادامه افزود: من همواره تمایل داشتم نمایشی با محوریت چالش ها و معضلات تئاتر را به صحنه بیاورم و به همین دلیل این دو انگیزه را با یکدیگر ادغام کرده و در نهایت به خلق نمایشنامه «غیر اصولی» پرداختم. از آنجایی که موضوع نمایش برایم از اهمیت ویژه ای برخوردار بود، تلاش کردم روایت کار را به شکلی رک و بی پرده با مخاطب مطرح کنم. بنابراین احساس کردم که نمایش به صورت رئالیستی با دیالوگ هایی که مستقیماً از عقاید و اصول کاراکترها نشات می گیرد، جذاب تر خواهد بود.
به سوالی در مورد اینکه آیا مساله این نمایش جنبه شخصی دارد یا به طیف وسیعی از تئاتری ها مربوط می شود، جواب داد: نکته جالب این است که این مشکل شخصی که برای من بسیار جدی است، با مسائل روز فرهنگی و هنری کشور و افراد مختلف با سلایق و دیدگاه های گوناگون گره خورده است. من خودم با بسیاری از دوستانی که سال ها در کنار هم کار کرده ایم، بر سر همین مسائل بحث و جدل های زیادی داشته و داریم. هر روز احساس می کنیم که باید چه کاری انجام دهیم و با افرادی برخورد می کنیم که درک درستی از درست یا غلط بودن ندارند. در نهایت به دوراهی فعال بودن و خاموش ماندن می رسیم. به نظر می رسد که این دوراهی برای ما طراحی شده و آنچه باید انجام دهیم یکی از این دو گزینه است.
اصغری افزود: نکته قابل توجه این است که هر مسیری را که کنید، باید رنج های آن را تحمل کنید که بسیار دشوار و خسته کننده است. هر ی که انجام دهید، بایستی هزینه آن را نیز بپردازید؛ هزینه ای که بار آن بر دوش جامعه هنری و تئاتری کشور سنگینی می کند. به همین علت در اجرایم کوشیده ام انصاف را رعایت کنم تا بتوانم صدای نمایندگان هر دو طیف را به خوبی بشنوم و قضاوتی نسبت به آن ها نداشته باشم. امیدوارم این نتیجه در دیدگاه مخاطبان به خوبی منعکس شده باشد.
او همچنین به دغدغه این نمایش درباره نحوه کار و همکاران اشاره کرد و گفت: اگر به دلیل شرایط اجتماعی و اقتصادی ناخواسته تئاتر را کنار بگذارید، دوری از صحنه برایتان بسیار دردناک خواهد بود و از سوی دیگر، اگر تصمیم بگیرید در برابر ناملایمات زمانه مقاومت کنید و همچنان در عرصه تئاتر فعال باشید، با های زیادی مواجه خواهید شد که باز هم بایستی در خصوص آن ها فکر کنید و راه صحیحی برای پیشرفت را کنید. هنگامی که چرخه اقتصادی تئاتر و سینما دچار مشکلات جدی باشد، به طور طبیعی برخی افراد غیرحرفه ای و بی سواد به صحنه می آیند که تنها به دنبال خودنمایی یا کسب سود از طریق کارهای به اصطلاح هنری هستند. این افراد به راحتی ارزش ها و معیارهای فرهنگی و هنری نیک را دچار تغییر می کنند و ابتذال را به جای اصالت قرار می دهند. آن ها سپس فروش بالای آثارشان را به عنوان دلیلی برای اعتبار خود ارائه می دهند و پشت عبارات «مردم کار ما را می بینند» یا «مردم از ما استقبال می کنند» مخفی می شوند. البته روشن است که هر اثر پربازدید یا پرفروش به معنای مبتذل بودن آن نیست و من هرگز با این اصل زاویه ای ندارم، اما عدم صداقت در امر کار و چرخه فعالیت ها را نمی پسندم.
وقتی از او پرسیدند که با این اوصاف، نگران نبودید که مخاطبان نمایش شما تنها به قشر تئاتری محدود شوند؟ او تاکید کرد: به هیچ وجه. در اینکه کجا قرار بگیرید و چه مسیری را بپیمایید، تأثیر زیادی بر تمام جوانب زندگی ما دارد. اگر از هر کسی درباره «رشوه دادن» بپرسید، احتمالاً پاسخ های مشابهی دریافت خواهید کرد که به زشتی این عمل اشاره می کند؛ اما وقتی از آن ها بپرسید که چرا برای پیشبرد کار خود به سراغ رشوه رفته اند، ممکن است بگویند که ناچار بوده اند چنین کنند تا کارشان به سرانجام برسد. اصول ما نه بر اساس آنچه می گوییم، بلکه بر مبنای اقداماتی که انجام می دهیم، تعیین می شود. اگر این رویه در جامعه گسترش یابد، با مردمی مواجه خواهیم شد که در افکارشان به چیزهای دیگری اعتقاد دارند، اما در عمل به شکل متفاوتی رفتار می کنند. تئاتر و اجرای یک نمایش در «غیراصولی» وسیله ای برای بیان این مسائل است و می تواند دایره وسیعی از مخاطبان را در برگیرد.
او با ابراز خرسندی از اجرای نمایشش در تالار مولوی، درباره این تالار بیان کرد: مرکز تئاتر مولوی به دلیل فضای پژوهشی و دانشجویی اش بیشتر با روح نمایش ما همخوانی داشت. به علاوه، خاطرات زیبایی از این جا دارم و افتخار می کنم که این مرکز میزبان نمایش ما باشد. سیاست های مدیریت و کارکنان مرکز تئاتر مولوی به گونه ای است که حداکثر تعامل با جوانان و دانشجویان برقرار شود.
نمایش «غیراصولی» با بازی حامد آرامی، مجید اصغری، لیلی شجاعی، ابراهیم شیشه بران، فرزانه عطایی و حسین محمدی فیروز تا ۳ اسفند ماه در تالار کوچک مرکز تئاتر مولوی به روی صحنه می رود.
این نمایش که مدت زمانش ۵۵ دقیقه است، هر شب ساعت ۱۹:۳۰ میزبان تماشاگران خواهد بود.