در راستای تحقق «پیشرفت مبتنی‌بر دانش»، ضروری است که توجه به مسائل محلی و قابلیت‌های مردم در نقاط مختلف کشور، در راس اولویت‌های نظام مسائل و نهادهای حاکمیتی و علمی-فناورانه قرار گیرد. رفع مشکلات مردم نه تنها موجب پیشرفت فناوری و توسعه بازار می‌شود، بلکه به پویایی و رشد مجموعه‌های دانش‌بنیان کوچک نیز کمک کرده و زنجیرۀ ارزش قوی و مؤثری ایجاد خواهد کرد که به نفع مردم و کشور خواهد بود. نهادهای دانش‌بنیان به عنوان تجربه‌ای برتر در زمینه مردمی‌سازی اقتصاد در این سال‌ها عمل کرده‌اند و هرچه این مجموعه‌ها با حل چالش‌های بیشتر از سوی مردم در استان‌ها و مناطق بومی همکاری کنند، دامنه اقتصاد مردمی ما گسترش بیشتری خواهد یافت.
، حجت‌الاسلام “سعید پورمهدوی”، روحانی جوانی از استان خراسان جنوبی می‌باشد که با همکاری دو شرکت فناور استانی، برای رفع یکی از مشکلات اصلی و محلی استان خود، اقداماتی مؤثر انجام داده است.
کتاب “ترشِ شیرین” با شرح مراحل ابتدایی زندگی وی در دوران کودکی و مواجهه با دشواری‌های زرشک‌کاران آغاز می‌شود و تا جوانی وی و بازگشت به روستای خود ادامه دارد؛ دغدغه و تلاشی مداوم که در نهایت او را به ایجاد «طرح جامع تحول زرشک» هدایت می‌کند، طرحی که اجرای آن به تنهایی ممکن نبود. به‌دنبال مشارکت مردم و تشکیل یک تعاونی تولیدی، نقش‌آفرینی فناورانه دو مهندس جوان بیرجندی به نام‌های “عباسی” و “توکلی” و حمایت مؤسسه تحقیق و توسعه دانشمند در نمایشگاه آبادیران، آغازگر اجرایی شدن این طرح می‌شود. این کتاب، روایتگر پیوند موفق میان سه عنصر مهم: مردم، توانمندی‌های فناورانه متخصصان و پشتیبانی‌های حاکمیتی، و نتایج مثبت آن است که به تفصیل در «ترشِ شیرین» آمده است.
این اثر با هدف معرفی یک تجربه موفق مردمی به منظور ترویج و الگو سازی حرکت فناورانه در کشور، با حمایت دبیرخانه برنامه ملی آبادیران توسط خانه هنر و رسانه پیشرفت، به چاپ رسیده است.
در مسیر «پیشرفت مبتنی‌بر دانش»، لازم است که توجه به مسائل بومی و توانمندی‌های مردمی در نقاط مختلف، در صدر اولویت‌های نظام مسائل و نهادهای حاکمیتی و علمی-فناورانه کشور قرار گیرد.
حل مسائل مردم موجب پیشرفت فناوری، گسترش بازار و بالندگی خود مجموعه‌های دانش‌بنیان کوچک می‌گردد و زنجیره‌ای نامدار از ارزش را ایجاد می‌کند که از همه سو برای مردم و کشور سودآور است. نهادهای دانش‌بنیان به‌عنوان بهترین تجربیات در زمینه مردمی‌سازی اقتصاد در این سال‌های اخیر شناخته می‌شوند و هر چه این مجموعه‌ها در حل چالش‌های بیشتری از جانب مردم در استان‌ها و مناطق محلی مشارکت کنند، دامنه اقتصاد مردمی ما نیز عمیق‌تر می‌گردد.
نمونه‌ای از کتاب را می‌خوانیم:
زیر گوش هم با صدای پایین صحبت می‌کردند «تهرانی‌ها چه دستگاه‌های جالبی می‌سازند! دمشان گرم!» پس از اینکه دستگاه‌ها را زمین گذاشتند و برای استراحت ایستادند، گفتم: «این هنر دست بچه‌های همین‌جاس. همشهری‌های خودمون ساختند!» با ناباوری، نگاهی به دستگاه‌ها و سپس به من انداختند؛ «نه بابا! راست می‌گی حاجی؟» دو یا سه نفر دور دستگاه‌ها چرخیدند و با دقت بیشتری به آن‌ها نگریستند. گفتم: «چرا که نه! مهندسین بیرجند رو دست کم گرفتیم! این هم بگم که این اولین دستگاه شست وشوی زرشک در ایرانه» به محض اینکه این جمله را شنیدند، چشمانشان از شادی پُر شد و با افتخار بیشتری دستگاه‌ها را به سمت کارگاه بردند.
کتاب «ترشِ شیرین» که به‌وسیله پژمان عرب مصاحبه شده و توسط لیلا پارسافر نوشته شده، در ۱۶۰ صفحه، توسط انتشارات ایران به چاپ رسیده است.