(تصاویر) دلیل نامگذاری این هواپیما به عنوان «فرشته مرگ» چیست؟

در جریان جنگ ویتنام، نیروی هوایی ایالات متحده نخستین هواپیمای کار آموخته خود، AC۴۷، را به نمایش گذاشت.

به گزارش روزیاتو، هدف اصلی از طراحی این هواپیما، ارایه آتش پشتیبانی مداوم و دقیقی بر روی اهداف زمینی در مناطقی بود که برای دیگر هواپیماها دشوار بود. این مدل با طراحی بال ثابت، به مسلسل های سنگین با کالیبر ۷.۶ میلی متری مجهز بود که قادر بود در هر ثانیه ۱۰۰ گلوله را شلیک کند.

این هواپیما با نام رمز «شبح وار» (Spooky) شناخته می شود و به دلیل قدرت وحشتناکی که در حملات شبانه به دشمن می آورد، به «پاف اژدهای جادویی» (Puff the Magic Dragon) نیز مشهور است. موفقیت های Eye47 در نبردها منجر به طراحی دیگر هواپیماهای توپ دار بر اساس همین مفهوم شد که یکی از آن ها AC۱۳۰ به شمار می رود.

مدل AC۱۳۰ برای نخستین بار در اواخر جنگ ویتنام معرفی شد و نسخه ای از C۱۳۰ Hercules، یک هواپیمای باربری نظامی با ظرفیت بالا است. به دلیل تغییر در کاربرد آن از ترابری به تهاجمی، نام آن از C پیشین به AC تغییر یافت، که فضای زیادی را برای انواع سلاح ها و مهمات مورد نیاز فراهم می آورد.

هواپیمای AC۱۳۰ به شدت مسلح بود و نه تنها انبوهی از تسلیحات را با خود حمل می کرد، بلکه به گونه ای طراحی شده بود تا از حداکثر توانایی های آن بهره برداری کند. با جدا از نمونه اولیه خود، این هواپیما به لحاظ مرگباری به مراتب قوی تر و حتی ترسناک تر شد و به عنوان «فرشته مرگ» شناخته گردید. بیایید نگاهی دقیق تر به سلاح های موجود در این خانواده از AC۱۳۰ داشته باشیم تا چرایی این نام را بیشتر درک کنیم.

مدل اولیه AC۱۳۰ از همان ابتدا بسیار ترسناک و قوی به نظر می آمد

AC۱۳۰ توسط North American Rockwell در سال ۱۹۸۷ از یک هواپیمای باربری سنگین به یک هواپیمای توپ دار وحشتناک تبدیل شد. نسخه اولیه آن به دلیل مشکل چابکی آسیب پذیر بود که این یک نقطه ضعف بارز AC۱۳۰ به شمار می رود. مدل اولیه، AC۱۳۰A، قادر به حمل وزن تا ۵۶،۳۳۶ کیلوگرم و دستیابی به سرعت ۷۶۸ کیلومتر در ساعت بود. به طول ۲۹.۵ متر و با فاصله بال ۴۰.۴ متر، این هواپیما در هر میدان نبرد یک رعب و وحشت ایجاد میکرد. تسلیحات آن شامل چهار توپ در دو اندازه متفاوت و همچنین دو مینی گان ۷.۶۲ میلی متری بود.

با این وجود، معضل یک مجموعه تسلیحاتی به این اندازه، محدودیت در برد مسافت است، و هواپیمای بزرگ AC۱۳۰ می تواند در پروازهای پایین تا حد زیادی آسیب پذیر باشد و در به کارگیری موثر توپ های خود پیش بینی پذیر به نظر برسد. برای همین، اغلب این هواپیما در هنگام شب به کار گرفته می شود و مکان های هدف خود را با استفاده از یک سنسور تلویزیونی پیچیده برای شرایط کم نور شناسایی می کند.

موزه ملی نیروی هوایی ایالات متحده نمونه اولین از این هواپیمای ترسناک را به نمایش گذاشته است، که به خاطر نام «فرشته مرگ» در دین اسلام به عزرائیل نیز ملقب شده است. نکته حائز اهمیت و به نوعی نگرانی این است که خانواده AC۱۳۰ با گذشت زمان همواره قدرتمندتر شده اند.

نسخه های تکمیلی AC۱۳۰ با قابلیت های آتش فوق العاده ای توسعه یافتند

یکی از کلیدهای اصلی برای مرگبار بودن مدل هایی نظیر AC۱۳۰، به روز نگه داشتن تسلیحات آن است. به همین دلیل، با گذشت زمان، اعضای جدیدی به این خانواده افزوده می شدند. AC۱۳۰H که فقط چند سال پس از دهه ۱۹۷۰ به خدمت درآمد، شاهد بهبودهایی در زمینه قدرت موتوری با چهار توربوپراپ Allison T۵۶A۱۵ و همچنین در تسلیحات خود بود. نسخه H به توپ های با کالیبر بالاتر، شامل ۴۰ میلی متری و ۱۰۵ میلی متری، مجهز شده بود. پس از آن، AC۱۳۰U با یک هوویتزر ۱۰۵ میلی متری پشتیبان توپ های ۲۵ و ۴۰ میلی متری به خدمت گرفته شد.

این پیشرفت ها نه تنها به افزایش قدرت شلیک منجر شد، بلکه به بهبود قابلیت بقا و کارایی نیز انجامید. به عنوان مثال، AC۱۳۰U توانایی پرواز در ارتفاعات بسیار بالاتر نسبت به نسخه های قبلی را دارا بود، به لطف افزودن قابلیت فشرده سازی در کابین. علی رغم این، در تمام مدّت خدمات طولانی خود، این خانواده به عنوان یک هواپیمای توپ دار برجسته و ترسناک به شمار می رفته است. در آخرین سال های خدمت AC۱۳۰U در ۲۰۱۵، پایگاه نیروی هوایی کانن به نقل از سروان آرون ماگر از اسکادران عملیات ویژه شانزدهم گفت: «با پایان فصل تکامل AC۱۳۰H، این مدل مرگبارترین هواپیمای جنگی و اسکادران پروازی در جنگ با تروریسم است.» اما با این حال، مدل های نهایی AC۱۳۰ به سلاح های قوی تری تجهیز خواهند شد.

چه میزان قدرت در فرشته مرگ وجود دارد؟

تا جولای ۲۰۱۹، هواپیمای AC۱۳۰ با نام Ghostrider، به عنوان رمز مدل J شناخته می شود. بسته به نوع ماموریت، این هواپیما می تواند به مجموعه ای از تسلیحات قابل توجه مجهز گردد. بسته مهمات هدایت شونده دقیق این هواپیما شامل موشک های AGM۱۷۶ Griffin و AGM۱۱۴ Hellfire و همچنین بمب های با قطر کوچک GBU۳۹ است. این موشک ها هر یک قابلیت های منحصر به فردی به توانایی های جنگی اضافه می کنند. در حالی که Hellfire به طور خاص در برابر تسلیحات زرهی دشمنان مانند تانک ها و استحکامات بسیار مؤثر است، موشک های Griffin به بهترین نحو علیه اهداف سبک تر عمل می کنند و برای کاهش تهدید دشمنان نزدیک به نیروهای خودی طراحی شده اند.

چرا که این تسلیحات جدید قابلیت های ارزنده ای به این هواپیمای توپ دار می افزایند. این هواپیما نیاز ندارد که برای دوستان و متحدانش فرشته مرگ باشد، بلکه هدف آن نابودی زره های سنگین دشمن و ارائه قدرت آتش بیشتر در عین حفظ ایمنی خود است، که به این ترتیب این هواپیما به لطف فناوری های جدید، حتی توانمندتر از قبل گشته است.

به اختصار، AC۱۳۰ به خاطر قدرت آتش فوق العاده و متنوعی که دارد، به فرشته مرگ شهرت یافته است. شاید نماد واقعی این قدرت، هوویتزر عظیم باشد که نسل های مختلف AC۱۳۰ از آن بهره می برند. این سلاح ۱۰۵ میلی متری به گفته CNN، «بزرگترین توپی است که تا به حال بر روی یک هواپیمای بال ثابت نصب شده است.» طبق این لرزش ناشی از شلیک گلوله های سنگین آن که هر یک ۲۰.۵ کیلوگرم وزن دارند، «به حدی قوی است که دم هواپیمای ۸۰ تنی را ۱.۸ متر به سمت راست می زند.»

تاریخچه عملیاتی AC۱۳۰

قوت این هواپیمای توپ دار در گفته های سرگرد جاش بورس به سی ان ان به خوبی توصیف شده است: «نکته منحصربه فرد در AC۱۳۰، مقدار آتش و مهمات است که به همراه دارد و مدت زمان پرواز مجددی که می توانیم فراهم کنیم.» سریال جنگجویان هوایی از شبکه اسمیتسونیان، این هواپیما را «بزرگترین توپخانه پرنده جهان» معرفی می کند. دشمنان ایالات متحده نیز آن را به عنوان «جهنم در آسمان» توصیف می کنند.

AC۱۳۰ سرشار از سلاح هاست، اما شهرت آن به عنوان فرشته مرگ فراتر از اینهاست. این هواپیما به واقع نوعی فرشته نگهبان برای نیروهای عزیز در میدان نبرد است، و ژنرال مایکل کانلی، از نیروهای هوایی ایالات متحده، در دسامبر ۲۰۲۴ به The War Zone گفت: «آنچه AC۱۳۰ را معروف کرده، این است که برای متحدان زمینی مان، فقط صدای آزادی است که بالای سر آن هاست و دانستن اینکه کسی در آنجا مراقبشان است.»

AC۱۳۰ در چندین منازعه تجربه عملیاتی داشته است. در جنگ ویتنام، AC۱۰۳ ها به منظور حمایت از متحدان ویتنام جنوبی و نابودی زره های سنگین دشمن، نقش کلیدی ایفا کردند. در دهه ۱۹۸۰، AC۱۰۳ها در عملیات های «خشم فوری» و «آرمان عدالت» برای پشتیبانی هوایی و حملات دقیق به اهداف کلیدی عراق به کار گرفته شدند و همچنان این نقش ارزشمند را تا سال ۲۰۰۴ ادامه دادند دوره ای که در تصرف فلوجه توسط ایالات متحده نقشی اساسی داشتند و بعد از آن نیز جایگاهشان ادامه یافت. AC۱۳۰J Ghostrider همچنان فعال است، هرچند آینده آن در درگیری های احتمالی با سؤالات جدی مواجه است. با این حال، AC۱۳۰ و نسخه های آن قطعاً نشان داده اند که یک فرشته مرگ شایسته هستند.