سردار شهید غلامعلی رشید در نهایت پس از سال‌ها تلاش و مجاهدت، اجر خویش را از پروردگار عالم دریافت کرده و به مقام بلند شهادت نائل آمد. برندۀ بزرگ و توانا که نامش در دورۀ هشت ساله دفاع مقدس به کرات بر زبان‌ها جاری بود، و موفقیت‌های بسیاری در عملیات‌ها به تدابیر این شهید عزیز وابسته بوده است. سرداری که پس از پایان جنگ نیز در راه دفاع از اسلام و وطن همواره در تلاش بود و آرزویش پیوستن به جمع همرزمان شهیدش بود؛ این مسأله را می‌توان از یادداشتی که دقیقاً یک هفته پیش از شهادتش نوشته است، دریافت.
طبق روایت‌های دفاع مقدس، شهید غلامعلی رشید در این یادداشت چنین ابراز داشته است: «خدا کند که جان این حقیر گرفته شود، به‌دست مبارک حضرت عزرائیل (س) … هیچ‌گاه تصور نمی‌کردم این‌قدر زنده بمانم! در آستانه ۷۲ سالگی‌ام! پیش از انقلاب، تصور ما این‌گونه بود که پیش از رسیدن به ۳۰ سالگی به شهادت می‌رسیم – در جنگ به شکلی متفاوت – در طول این ۳۷ سالی که از پایان جنگ می‌گذرد، همواره با انبوه فعالیت‌های ستادی و قرارگاهی در سطوح راهبردی و عملیاتی مواجه بوده‌ایم. واقعاً هر روز از این سال‌ها به اندازه یک هفته برای ما گذشته است و در انتهای هر روز، از غروب آن به فکر ادامه فعالیت در فردای آن هستیم».
تصویر یادداشت این شهید را در ادامه ببینید؛
312222