تحقیقات علمی نشان می‌دهد که با بررسی داده‌های ۸۰ ساله، ارتباطی میان تغییرات دما و میزان بارندگی و افت میانگین امید به زندگی شناسایی شده است. یافته‌های این تحقیق بیانگر آن است که زنان و ساکنان کشورهای در حال توسعه به‌طور نامتناسبی از تأثیرات تغییرات اقلیمی متاثر می‌شوند.
طبق گزارش ساینس، هدف این مطالعه ایجاد یک ارتباط مستقیم بین امید به زندگی و اثرات تغییرات اقلیمی است. ارتباطی که علی‌رغم شواهد گسترده در مورد تأثیرات مستقیم و غیرمستقیم تغییرات آب و هوایی از جمله فجایعی مانند بلایای طبیعی و بیماری‌های تنفسی، تا حدی مبهم مانده است.
این گروه پژوهشی شامل محققانی از دانشگاه علم و صنعت شاهجلال (SUST) در بنگلادش و مدرسه جدید تحقیقات اجتماعی در ایالات‌متحده می‌باشد که داده‌های ۱۹۱ کشور را از سال ۱۹۴۰ تا ۲۰۲۰ مورد تجزیه و تحلیل قرار داده‌اند. آن‌ها در اینجا متغیرهایی نظیر میانگین دما، بارش باران و تولید ناخالص داخلی سرانه را برای محاسبه نابرابری‌ها در بین کشورها مد نظر قرار دادند.
در یک اقدام نوآورانه، این گروه شاخصی برای تغییرات آب و هوایی طراحی کرد که اطلاعات مربوط به دما و بارش را برای ارزیابی شدت کلی تغییرات اقلیمی ترکیب می‌کند.
یافته‌های این تحقیق حاکی از آن است که افزایش دمای کره زمین به میزان یک درجه سانتی‌گراد (۰.۵ درجه سانتی‌گراد کمتر از هدف توافق‌نامه آب و هوای پاریس) مرتبط با کاهش میانگین امید به زندگی به اندازه تقریباً پنج ماه و یک هفته است. به علاوه، پیش‌بینی می‌شود که افزایشی برابر با ۱۰ واحد در شاخص تغییرات اقلیمی، میانگین امید به زندگی را حدود ۶ ماه کاهش دهد.
محققان امیدوارند که این شاخص تغییر اقلیم به ابزاری عمومی و جهانی برای استفاده عموم تبدیل شود و به استانداردسازی گفت‌وگوهای بین‌المللی در رابطه با تغییرات آب و هوایی کمک کند.
یافته‌ها نمایانگر این است که تغییرات آب و هوایی به‌طور نامتناسبی امید به زندگی در زنان را بیشتر از مردان کاهش می‌دهد. این پژوهشگران از کشورهای مختلف درخواست می‌کنند که اقدامات فوری به منظور کنترل افزایش دمای جهانی و محافظت از سلامت عمومی در برابر تغییرات آب و هوایی اتخاذ کنند.
این تیم همچنین بر لزوم اولویت‌بندی کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای و تطابق با تغییرات محیطی تأکید دارد و پیشنهاد می‌کند که پژوهش‌های محلی با تأکید بر وقوع رویدادهای شدید آب و هوایی مانند آتش‌سوزی، سونامی و سیلاب، که نمی‌توانند صرفاً از طریق تجزیه و تحلیل دما و بارش درک شوند، انجام گردد.
پژوهشگران همچنین بر این نکته تأکید کردند که تلاش‌ها برای کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای و سازگاری با تغییرات محیطی به‌منظور به حداقل رساندن خطرات مرتبط با تغییرات آب و هوایی ضرورت دارند؛ بنابراین، کشورهای مختلف باید بر روی ابتکارات سریع برای کنترل افزایش دمای جهانی و حفظ سلامت جمعیت در مقابل تغییرات آب و هوایی تمرکز کنند و همچنین اقدامات پیشگیرانه برای حفظ امید به زندگی و سلامتی عموم مردم در سطح جهانی را تقویت کنند.
نتایج این پژوهش در نشریه PLoS Climate به چاپ رسیده است.