۰۹:۱۰ – ۱۵ آبان ۱۴۰۳
عبدالباری عطوان با اشاره به عبور یک ناو جنگی متعلق به رژیم صهیونیستی از کانال سوئز و توجیه دولت قاهره بر این اساس که این عبور بر مبنای توافق «قسطنطنیه» در سال ۱۸۸۸ انجام شده، به شدت انتقاد کرد و نوشت: پرداختن به چهار نکته اساسی در این زمینه می‌تواند مفید واقع شود.
نخست: مصر در سال ۱۹۶۷ کانال سوئز و تنگه‌های «تیران» و «صنافیر» در خلیج «عقبه» را به روی تمامی کشتی‌های اسرائیلی، خواه نظامی و خواه غیرنظامی، مسدود کرد و در آن زمان نیز اشاره‌ای به توافق قسطنطنیه نشده بود.
دوم: یمن، تنگه باب المندب و دریاهای عمان و سرخ را نه تنها به روی کشتی‌های جنگی اسرائیل بلکه به روی تمامی کشتی‌هایی که با رژیم صهیونیستی همکاری دارند و کالاهایشان را به سمت این رژیم ارسال می‌کنند، اعم از امریکایی و اروپایی، بسته است.
سوم: اصولا رژیم اشغالگر به توافقات و معاهدات بین‌المللی از جمله کمپ دیوید پایبند نبوده و نخواهد بود. به ویژه اینکه با اشغال محور صلاح الدین و گذرگاه رفح، این توافق را نقض کرده و حتی نظامیان مصری که در برج دیده‌بانی مستقر بودند، از جان خود محروم نمود و قاهره نیز از کسانی که مرتکب این تعدیات شدند، استقبال کرده است.
چهارم: آیا معاهدات و قوانین بین‌المللی وجود ندارد که نسل‌کشی، پاکسازی نژادی، محاصره و نگه داشتن مردم در گرسنگی و همچنین قتل کودکان را در طول ۱۳ ماه جنگ به عنوان جرم تلقی نکند؟
عطوان اضافه کرد: توافقات و معاهدات بین‌المللی می‌بایست دو طرفه باشند، اما به‌نظر می‌رسد که مقامات مصری به این شکل نمی‌اندیشند و به توافق کمپ دیوید، با وجود نقض آن از سوی ارتش اسرائیل، پایبند مانده‌اند. مقامات مصری باید این فرصت تاریخی را غنیمت شمرده و به اجرای این معاهدات تحقیرآمیزی که نه تنها رفاه را برای مصر به ارمغان نیاورده، بلکه این کشور را در ورطه بدهی و فقر غرق کرده، خاتمه دهند.
این تحلیلگر تصریح کرد: کانال سوئز باید به روی تمامی ناوهای جنگی و تجاری اسرائیلی در جهت حمایت از مردم غزه و لبنان بسته شود. منطقه ما در آستانه یک جنگ سرنوشت‌ساز قرار دارد و رژیم صهیونیستی به مرحله فروپاشی نزدیک می‌شود و امنیت و ثبات آن به واسطه مقاومت، موشک‌ها، پهپادها و عملیات‌های شجاعانه آن از هفت جبهه در حال از بین رفتن است.
عطوان خاطرنشان کرد: دشمن صهیونیستی تمام خطوط قرمز را رد کرده و بی‌طرفی مصر در این مرحله تاریخی به‌هیچ‌وجه با موقعیت و جایگاه مصر سازگار نیست و شمشیر بر روی گردن همگان آویزان است.