به سه عامل خطرناک نابودی اقیانوس‌ها توجه کنید: گرمای شدید، اسیدی‌شدن و کاهش میزان اکسیژن. تحقیقات جدید نشان می‌دهد که چگونه این «تهدید سه‌گانه» در طی چند دهه اخیر به شدت افزایش یافته و اقیانوس‌های ما را به مرز نابودی نزدیک کرده است.
طبق گزارش دیجیاتو، نتایج به‌دست آمده شباهت‌هایی نگران‌کننده به نشانه‌های پیش از انقراض‌های گسترده در تاریخ را به نمایش می‌گذارد. شواهد فسیلی موجود، همین الگو را در پایان دوره پرمین نشان داده بودند.
اگرچه در حال حاضر در شرایط مشابهی با آن برهه تاریخی قرار نداریم، اما به‌نظر می‌رسد تغییرات موجود در محیط زیست در حال ایجاد شرایطی مشابه خواهند بود.
هر یک از عوامل گرمای شدید، اسیدی‌شدن و کاهش اکسیژن به تنهایی می‌توانند خطرناک باشند، اما وقتی دو یا چند مورد از آن‌ها به هم برسند، می‌توانند عواقب ویرانگری به بار آورند. این عوامل منجر به وقوع پدیده‌های شدید ترکیبی تحت عنوان CCX می‌شوند که مناطق آسیب‌دیده در اقیانوس را عملاً غیرقابل سکونت می‌سازند.
این مطالعه که بر روی نواحی سطحی اقیانوس تأکید داشت، نشان می‌دهد که رویدادهای ترکیبی در حال افزایش هستند و می‌توانند تا ۲۰ درصد از حجم اقیانوس‌های جهانی را با خطر نابودی مواجه سازند.
آب‌های اقیانوس آرام شمالی و مناطق استوایی بیشترین آسیب را مشاهده می‌کنند، چرا که تنها نقاطی هستند که تاکنون با پدیده CCX سه‌گانه مواجه شده‌اند.
این رویدادها به‌طور مداوم در حال شدت گرفتن هستند. به‌گزارش گاردین، عوامل مؤثر در مقایسه با دهه ۱۹۶۰ به‌طرز چشمگیری شش برابر افزایش یافته و در هر جا که این رویدادها روی دهند، می‌توانند فضای قابل سکونت را تا ۷۵ درصد کاهش دهند.
اقیانوس‌ها به‌عنوان بزرگ‌ترین مخازن کربن در سطح جهانی عمل می‌کنند که گازهای گلخانه‌ای را جذب و آن‌ها را از جو حذف می‌سازند. این بار سنگین، که به‌خاطر تغییرات آب‌وهوایی ناشی از فعالیت‌های انسانی به طرز قابل توجهی افزایش یافته، پیامدهای خود را به همراه دارد.
با افزایش جذب کربن توسط اقیانوس‌ها، آب دریا اسیدی‌تر شده و به اکوسیستم‌های دریایی آسیب می‌زند. همچنین این مسأله بر تجمع مولکول‌های اکسیژن و فشار بر جمعیت‌های آبزی تأثیرگذار است.
سال گذشته، اقیانوس‌ها شاهد افزایش گرمایی بودند که حتی از بدبینانه‌ترین پیش‌بینی‌ها فراتر رفت و دانشمندان را شگفت‌زده ساخت؛ به همین دلیل هیچ‌کس نمی‌داند که این فجایع مرکب ممکن است چه شدت و عواقبی داشته باشند.
نتایج این تحقیق در نشریه AGU Advances به انتشار رسیده است.