زمزمه‌های عرضه خودرو در بورس کالا از نیمه دوم سال ۱۴۰۰ به گوش می‌رسید تا اینکه در دومین ماه از سال ۱۴۰۱ این موضوع به تحقق پیوست. هرچند در بازه زمانی ۱۰ ماهه، یعنی از اردیبهشت تا اسفند سال گذشته انواع و اقسام خودرو‌های محبوب و نامحبوب در بورس کالا عرضه شد، اما آینده عرضه خودرو در بورس همواره در هاله‌ای از ابهام قرار داشت.
دلیل آن در ابتدا مخالفت‌های وزارت صمت و بعد دستورالعمل‌های مختلف شورای رقابت بود که نه تنها باعث می‌شد در عرضه‌ها وقفه بیفتد بلکه روی سهام خودرویی نیز تاثیرگذار بود و باعث ریزش این سهم‌ها و در نهایت باعث ریزش سهم‌های دیگر می‌شد. در این میان، اما شورای عالی بورس همواره بر لزوم ادامه عرضه خودرو‌ها در بورس کالا تاکید داشت و در آخرین جلسه خود نیز این موضوع را نهایی کرد.
این اتفاق‌ها درحالی رخ داده است که مجید عشقی، رئیس سازمان بورس و اوراق بهادار در آخرین نشست خبری خود در سال گذشته صراحتا اعلام کرد که هدف سازمان بورس از موافقت با عرضه خودرو در بورس کالا این است که حق سهام‌دار حفظ شود.
عشقی با تاکید بر این نکته که جای خودرو در بورس نیست، به زیان خودروساز‌ها اشاره کرد و گفت که قیمت کارخانه محصولات خودروساز‌ها اصلاح نشده بود و ادامه روند قبلی نتیجه‌ای جز از بین رفتن صنعت خودروسازی در پی نداشت.
وی همچنین دلیل اینکه سازمان بورس پیشنهاد داد خودرو در بورس پذیرش شود، این بود که خودروساز‌ها از وضعیت زیان‌دهی خارج شوند.
رئیس سازمان بورس حتی به این نکته اشاره کرد که اگر خودروساز‌ها از محل فروش سود منطقی داشته باشند سازمان بورس مخالفتی با عرضه نشدن محصولات در بورس ندارد.
عشقی مسئولیت کامل رعایت صلاح سهام‌داران در شرکت‌های خودروسازی را متوجه هیات مدیره شرکت‌ها دانست و گفت که نمی‌توان عرضه کننده‌ای را مجبور کرد کالای خود را در بورس کالا عرضه کنند. اما اگر تعهد دارند باید به تعهد خود عمل کنند. هدف ما این است که خودروساز زیان نکند تا حقوق سهام داران حفظ شود. اگر قیمت خودرو منطقی باشد تمایلی به عرضه آن در بورس کالا نداریم.
وی همچنین بر این نکته تاکید کرد که اگر عرضه‌ها مستمر انجام شود قیمت‌ها نزولی خواهد شد، اما با دو الی سه بار عرضه نمی‌توان انتظار کاهش قیمت را داشت.