بهروز مفید، یکی از تولیدکنندگان با تجربه تلویزیون، به هنگام اتمام پخش سریال «مهیار عیار» ابراز داشت که نیاز به تولید سریال هایی در تلویزیون برای ارتقاء روحیه جوانمردی احساس می شود. وی معتقد است که سریال «مهیار عیار» نگاهی به تاریخ ما داشته و خواستار انتقال فضایی پرافتخار و آرزومندانه بوده است.
مفيد بر این باور است که تلویزیون این روزها با سریال هایی که بیشتر به موضوعات معاصر، از جمله آثار اجتماعی و پلیسی، پرداخته اند، مواجه شده است و این گونه برنامه ها اغلب تحت تاثیر شبکه های ماهواره ای قرار گرفته اند. در این رابطه، «مهیار عیار» توانسته است زنگ هشداری باشد برای یادآوری داستان های تاریخی که همیشه در فرهنگ ما بوده اند، ولی از آنها غفلت شده است. او به این نکته اشاره کرد که تلویزیون در حال حاضر به داستان هایی مشغول است که هرچند ممکن است ضروری باشند، اما فضای نمایش را به طور حمله ور غرق کرده اند. از زمان پیشنهاد تولید سریال «مهیار عیار»، نوستالژی آثار داستانی که او در کودکی از پدربزرگش شنیده بود، باعث شد که به جنبه جوانمردی که در این داستان ها وجود داشت، بیشتر توجه کند. شخصیت هایی که با فداکاری به کمک افراد ناتوان می شتافتند و همیشه مستحق تمجید بودند.
تهیه کننده این سریال، آن را به عنوان پیامی دوباره به حساب می آورد تا به نمایش بگذارد که چقدر بینندگان به این گونه داستان های جوانمردی علاقه مند هستند. او تصریح کرد که علاقه مندی مخاطب به شنیدن روایت های جوانمردان ایرانی قابل توجه است. وقتی که ما به دوره ای از تاریخ خود سفر می کنیم که با افرادی که ۳۰۰ سال پیش به تجارت می پرداختند، کار می کنیم، می توانیم در مورد پیشرفت و صنعت ایران صحبت کنیم و این موضوع می تواند حس و حال خوبی به ما منتقل کند. از نظر او، تلویزیون در این زمینه اقداماتی انجام داده است و هم اکنون پیشنهاد ساخت فصل جدید این سریال و تولید سریال هایی چون «پوریای ولی» مطرح شده که این ها همه به ما کمک می کند تا از گنجینه های فرهنگی خود بهره بیشتری ببریم.
مفيد ادامه داد: باید به سراغ داستان های ادبیاتی مان برویم؛ از قصه های مولوی تا سعدی. این داستان ها به سبب اینکه ریشه در فرهنگ ما دارند و در ناخودآگاهمان جایگزین شده اند، تاثیر بیشتری نسبت به آثار خارجی دارند. متاسفانه، به ویژه در دوران اخیر، غالبا فضاهای کمدی و امنیتی و پلیسی در آثار نمایشی تلویزیون حاکم شده اند. در حالی که اصل قضیه این است که باید تنوع بیشتری را در اختیار بینندگان قرار دهیم. متاسفانه مدت ها است که وقتی به تولید آثار تاریخی می پردازیم — نه به معنای سیاسی بلکه به معنای زندگی و روابط انسانی — دچار نوعی تقابل شده ایم و حالا به سراغ موضوعاتی مانند شخصیت پوریا ولی و اقبال بعد از «مهیار عیار» رفته ایم که بر جوانمردی تأکید می کند.
ویژگی های سریال «مهیار عیار» هم توجه این تهیه کننده را به خود جلب کرده است: این اثر فرصتی فراهم آورد تا نگاهی به فرهنگ ایرانی ـ اسلامی خود در گذشته داشته باشیم. در زمانی که کشورمان یکی از امپراطوری های بزرگ دنیا بود و دارای صنایع نساجی و روابط تجاری متنوع بود، شاهد حضور مستشرقین نیز بودیم. این سریال برای نسل جدید ما، تأکید بر این امر دارد که ایران دروازه بان تمدن فرهنگی است. در این اثر از شخصیت های تاریخی بهره برده ایم؛ مانند حکیمی که شاگرد شیخ بهایی بود و نشان از نسلی داشت که هم در علم برتر بودند و هم در کنار مردم. یا جوانی که سال ها به راهزنی پرداخت، اما می تواند تغییرات چشمگیری را تحت تأثیر یک حکیم تجربه کند. مهیار به عنوان قهرمان داستان ما کسی است که در ابتدا پیشینه ای چندان آبرومند ندارد، اما با تأثیر جوانمردی یک تاجر، زندگی اش دستخوش تحول می شود. این داستان مشابهاتی با بزرگترین و مشهورترین داستان ها مانند «بینوایان» دارد. این قصه ها عمیقاً در فرهنگ ما ریشه دارند و یادآوری آنها می تواند حس خوبی به بینندگان انتقال دهد و «مهیار عیار» به واسطه این موضوعات توانست خود را در دل مخاطبان جای دهد.
مفيد با اشاره به اینکه سیمافیلم برای تولید فصل دوم «مهیار عیار» اعلام آمادگی کرده است، نگران چالش های تولید فصل دوم نسبت به فصل اول نیز ابراز نگرانی کرد؛ و در عین حال تصریح نمود که تاریخ ما پر از گنجینه هاست و وی نگرانی ای بابت داستان ندارد اما هدفش این است که داستانی روایت شود که نسبت به فصل قبلی پیشرفت داشته باشد و در تکرار نرود.
بهروز مفید در خاتمه گفت و گوی خود، اشاره کرد که «مهیار عیار» نخستین کار تاریخی او بعد از چندین سریال با محتوای اجتماعی بوده و به مسئله استفاده از تکنولوژی و جلوه های ویژه در تصویرسازی آثار تاریخی و پرهیز از ساخت آثار در لوکیشن های تکراری پرداخت. او بیان کرد: سریال های تاریخی نیاز به امکانات روز دنیا، نظیر تکنولوژی های بصری، دارند و در غیر این صورت، دچار رکود خواهیم شد. در «مهیار عیار» نیز صحنه هایی مربوط به نقش جهان، زاینده رود و … با استفاده از این تکنولوژی ها به تصویر کشیده شده است، اما همچنان جا برای پیشرفت بسیار زیاد است. وی همچنین بیان کرد که شنیده است سریال «موسی (ع)» از این تکنولوژی بهره مند خواهد شد و امیدوار است نتیجه مثبتی به همراه داشته باشد. به دلیل لوکیشن های تکراری در سریال هایمان، کیفیت آثار به طور قابل توجهی تحت تأثیر قرار گرفته است. تا زمانی که فضای استودیویی و همچنین تجهیزات بصری برای ساخت سریال فراهم نشود، تکرار در فضای سازی اجتناب ناپذیر است.