ایسنا/اصفهان شاعران اصفهان به همراه زائران اربعین حسینی در واپسین روزهای این سفر معنوی در عمارت تاریخی سعدی گرد هم آمدند تا درباره تجربههای شخصی خود از این زیارت و تاثیرات آن بر شعر معاصر به گفتگو بپردازند و اشعاری را بسازند.
دوازدهمین جلسه سهشنبههای ماه، که به هنرنمایی ماهانه شاعران استان اصفهان اختصاص یافته است، شب گذشته (۶ شهریورماه) در زمینه «تجربههای شخصی از سفر اربعین و ابعاد آن در شعر معاصر» در عمارت تاریخی سعدی اصفهان برگزار گردید.
با ورود به عمارت سعدی، معماری باشکوه آن بهسرعت توجه هر بینندهای را جلب میکند. این مکان با ترکیبی از هنرهای ایرانی و اروپایی، محلی مناسب برای هنرمندان و دوستداران هنر به شمار میرود. نمای بیرونی این بنا به گونهای طراحی شده که کاملاً با مجموعه تاریخی اطراف همخوانی دارد و نمیتوان آن را از بافت تاریخی این منطقه جدا دانست. روشهای معماری این مدرسه ترکیبی از چهار سبک سنتی، ایران باستانی، کلاسیک غربی و مدرن قرار دارد، و در بالای ورودی دو طبقه عمارت سعدی، دو کتیبه زیبا از کاشیکاری وجود دارد. در کتیبه طبقه اول، جملۀ زیبا «دانایی و توانایی» به چشم میآید و در کتیبه طبقه دوم، بخشی از آیه ۲۶۹ سوره بقره به معنای «به هرکس حکمت داده شود، همانا خیری فراوان به او داده شده» حکاکی شده است. همچنین در قسمتهای مختلف بنا اشعاری از سعدی، نظامی گنجوی و فردوسی، با خط خوش نستعلیق و رنگ سفید بر روی کاشیهای لاجوردی نگاشته شده است، که مضمون همگی آنها تأکید بر اهمیت و ضرورت دانشاندوزی است.
اینک این عمارت با کتیبههای زیبا و پرمعنا که در خود شعر نیز دارد، به محفل شاعران استان اصفهان تبدیل شده است…
محمد خادم، مدیر خانۀ ادبیات حوزه هنری استان اصفهان که نامش در میان شاعران اصفهانی شناخته شده است، در خصوص حضور شاعران و بحث در مورد اربعین در شعر به ایسنا گفت: شاعرانی که در کنار یکدیگر قرار میگیرند، به تبادل اشعار و گفتگو در موضوعات مختلف میپردازند و این تبادل دوباره به شعر تبدیل میشود. به عبارتی، همزیستی شاعران با یکدیگر به خلق شعرهای قویتر و بهتری منجر میشود.
او به چالشهایی که پس از شیوع ویروس کرونا ایجاد شد، اشاره کرد و افزود: در پی این بیماری، جلسات شعر اصفهان به تعویق افتاد و ارتباطات شاعران کاهش یافت. این امر باعث شد تا به فکر ایجاد این جلسات بیفتیم، زیرا این همگرایی برای شاعران ضروری است. جلسات را با نیت برقراری یک دورهمی شاعرانه برگزار کردیم تا شاعران در آن از فشار نقد و بحثهای علمی رهایی یابند. شاعران زیر نظر یک استاد اشعار خود را به اشتراک میگذارند و هر جلسه با استاد مختلفی برگزار میشود که از تجربیات و زندگی شاعانهی خود نیز بهره میبریم.
این شاعر اصفهانی، انتقال تجربیات به دیگران را فرصتی برای تبدیل تجربیات به شعر دانست و اظهار کرد: اگر نتوانیم درباره تجربیات خود با دیگران صحبت کنیم و آنها را منتقل نماییم، آن تجربیات قابلیت کمتری برای تبدیل شدن به شعر خواهند داشت. با خانم فروغی مقدم، که استاد این جلسه هستند، تصمیم گرفتیم تا موضوع جلسه را به بحث و گفتوگوی پیرامون سفر اربعین اختصاص دهیم. صحبت درباره تجربیات سفر اربعین به تثبیت آن تجربه برای ما و تصویر سازی آن اتفاق برای شاعران منجر میشود.
خادم در رابطه با انواع اشعار اربعین توضیح داد: شعر اربعین به چند دسته تقسیم میشود. ابتدا از احساس دلهره، ترس و امید برای رفتن شروع میشود و بخشی از اشعار به این دسته مربوط میشود. پس از مدتی، شعرها به موضوع ناامیدی نسبت به نرفتن میپردازند و دسته بعدی به تجربیات حضور در اربعین و وقایع سفر میپردازند.
این شاعر ادامه داد: اگر شاعر با احساسات در شعرش دخیل شود، در نهایت یک شعر احساسی ایجاد میشود. اما اگر شاعر با درک عمیقی از سیر و سلوکی که در اربعین به وجود آمده، به سراغ شعر برود، شعری متفاوت و ماندگار خلق خواهد شد.
پس از این گفتوگو، نوبت به خواندن اشعار شاعران اصفهانی میرسد و هر یک از آنان اشعاری را قرائت میکنند که با موضوع تجربیات شخصی از سفر اربعین و جلوههای آن در شعر معاصر سرودهشدهاند.
