یک ورزشکار پارالمپیکی در رشته دوومیدانی اظهار داشت: پس از بازی های پارالمپیک پاریس در حال تمرین به صورت مستقل و غیرمتمرکز هستم و مشغول برطرف کردن چالش های فنی خودم هستم، بدون اینکه زیر نظر فدراسیون یا کمیته ملی پارالمپیک قرار داشته باشم.
حامد امیری در مصاحبه ای با بیان کرد: مسابقات ی تیم ملی دوومیدانی در اردیبهشت سال آینده برگزار می شود و هدف من کسب رکوردی معادل نفر سوم پارالمپیک پاریس و همچنین رقابت های جهانی دو سال قبل است که کمیته ملی پارالمپیک آن را تعیین کرده است. من در تلاش هستم تا این رکورد را در مسابقات ی تیم ملی که در اردیبهشت سال آینده برگزار خواهد شد، به دست آورم.
او افزود: پس از تجربیات نامساعدی که در پارالمپیک پاریس به لحاظ فنی، تکنیکی و روانی داشتم و نتوانستم رکورد خود را به ثبت برسانم، تمریناتم را در کلاس F۵۵ پرتاب وزنه آغاز کردم و با وجود عدم حضور مربی، سعی داشتم ایرادات تکنیکی و تاکتیکی کارم را رفع کنم.
امیری در پاسخ به این سوال که آیا علاوه بر وزنه، تمریناتی برای دیسک نیز دارید؟ گفت: در حال حاضر تمام تمرکز من بر روی وزنه است و در مسابقات ی تیم ملی که وضعیت دوومیدانی کاران برای حضور در مسابقات جهانی هند و ناگویا ژاپن مشخص می شود، صرفاً در این ماده مسابقه خواهم داد تا در سطح جهانی هند بهترین رکورد را ثبت کنم، اما در بازی های پاراآسیایی ناگویا ژاپن در هر دو رشته دیسک و وزنه به رقابت خواهم پرداخت.
دارنده مدال طلای مسابقات جهانی امارات در پاسخ به این سوال که آیا پس از پارالمپیک پاریس تحت پوشش فدراسیون جانبازان و توانیابان و کمیته ملی پارالمپیک بوده اید؟ گفت: از لحظه ای که به کشور برگشتم، تمریناتم را به صورت غیرمتمرکز و بدون مربی در خرم آباد ادامه داده ام و در این مدت نه تنها تماسی از سوی فدراسیون یا کمیته ملی پارالمپیک دریافت نکرده ام، بلکه هیچ نظارتی بر فعالیت ها و تمرینات من انجام نشده است تا ببینند که چگونه و در چه شرایطی تمرین می کنم.
او بیان کرد: به منظور آماده سازی خود ماهیانه ۱۰۰۰ دلار هزینه تهیه مکمل ها را پرداخت می کنم و هیچ مالی یا حمایتی ندارم.
امیری در پایان اظهار داشت: متأسفانه دوومیدانی کاران پس از پارالمپیک پاریس به حال خود رها شده اند و هیچ گونه حمایتی ندارند تا زمانی که نتایج مسابقات ی مشخص شود. متأسفانه فدراسیون و کمیته ملی پارالمپیک فقط بر روی ورزشکارانی که شانس بیشتری دارند سرمایه گذاری می کنند و توجهی به وضعیت ورزشکارانی که پس از پارالمپیک در حال تمرین هستند ندارند. من آیا در پارالمپیک مشکل فنی نداشتم؟ چرا هیچ مربی معرفی نشده که در این مدت بتوانم با نظارت او بر روی مشکلات اساسی ام کار کنم؟