«حبس تنها» مورد بررسی قرار گرفت

و از سوی روابط عمومی فیلم، در این نشست محسن خیمه‌دوز، منتقد سینما و تئاتر، محمدحسام حدادیان کارگردان اثر، مهدی کوشکی، یلدا عباسی، پیمان مقدمی، وحید نیک راد، زهرا نامور، علیرضا مویدی، بازیگران و ابراهیم نصیری نویسنده فیلم حضور داشتند.

محسن خیمه‌دوز در آغاز این نشست اعلام کرد: فیلم «حبس مجرد» در مجموع اثری دردمندانه و سرگرم‌کننده به شمار می‌رود. بدین ترتیب این اثر دو ویژگی مهم برای یک فیلم سینمایی را دربرمی‌گیرد و تا پایان مخاطب را جذب خود می‌سازد. به اعتقاد من در عرصه تئاتر و سینما، نقد آثار اولیه کارگردانان درست نیست چرا که تولید آن‌ها با چالش‌های زیادی همراه است؛ بنابراین به جای نقد، تمایل دارم به جنبه‌های آموزنده فیلم اشاره کنم.

وی افزود: در این فیلم، سه ایراد و آسیب بنیادین وجود دارد؛ نخست، شروع موضوع از خانه است، اما از ابتدا تا پایان، وضعیت سندیت این ملک نامشخص باقی می‌ماند که آیا اجاره‌ای است یا خریداری شده، که این ایراد به فیلمنامه برمی‌گردد. دوم، برخی ویژگی‌ها به منشی صحنه وابسته است زیرا در صحنه‌های مختلف، گریم و طراحی دچار تغییر می‌شود. و سومین ایراد به ریتم فیلم مربوط می‌شود که ارتباط میان پلان‌ها دچار اختلال است.

خیمه‌دوز درباره نکات مثبتی که در فیلم «حبس مجرد» وجود دارد، تصریح کرد: پنج ویژگی مثبت در این فیلم وجود داشت؛ اول اینکه عنوان فیلم زیبا و منحصر به فرد است و می‌توان تفاسیر متفاوتی از نام آن داشت. دومین ویژگی، مفهوم خانه است که نه تنها به عنوان یک لوکیشن، بلکه به عنوان یک مفهوم و کاراکتر در فیلم به تصویر کشیده شده است. این خانه می‌تواند نمایانگر وطن و کشور نیز باشد. ویژگی سوم حضور یک مثلث زنانه در این فیلم است که به نظر می‌رسد نقش‌های فرعی دارند، اما حضور آن‌ها به عنوان نماد مقاومت در مقابل ساختار مردانه کاملاً حس می‌شود. همچنین، ترکیب بازیگران حرفه‌ای و آماتور در این فیلم جالب توجه است. نکته مثبت دیگر به نحوه بازیگرانی برمی‌گردد که «بازی موقعیت» را به نمایش می‌گذارند، به این معنا که خود محیط و شرایط را به بهترین شکل ایفا می‌کنند. این هم‌افزایی موجب خلق فضایی غنی شده است. آخرین مورد مثبت، نمای پایانی فیلم است که به نظر من لحظه‌ای شگفت‌انگیز در این اثر بود.

محمد حسام حدادیان در ادامه نشست گفت: درباره ابهامات مربوط به سندیت خانه مادری، به این نتیجه رسیدیم که این موضوع بر جریان داستان تأثیرگذار نیست، چرا که درد اصلی شخصیت‌ها این بود که به هر صورتی از آن خانه بیرون بروند. ما سعی داشتیم تا ریتم‌ها را حفظ کنیم، اما به دلیل مشکلات مختلف، گاهی با چالش‌هایی مواجه می‌شدیم.

او همچنین ادامه داد: من سعی می‌کردم تا بازیگران را در موقعیت‌های واقعی قرار دهم و آن‌ها را به دیالوگ‌های خاصی محدود نکنم. نمای پایانی فیلم به صورت بداهه شکل گرفت و خوشبختانه تماشاگران با آن لحظه ارتباط خوبی برقرار کردند.

مهدی کوشکی افزود: چند سال پیش در یک تئاتر بازی کردم و در نظرات مخاطبان سایت تیوال نوشته بودند که تئاتر خوبی است، اما بازی من ضعیف بود. این امر بخشی از سفر هنری من است که انسان ممکن است گاهی عملکرد خوبی نداشته باشد. از آقای خیمه‌دوز و تمامی عوامل فیلم به خاطر توجه‌شان به بازی من در این فیلم سپاسگزارم و هر نتیجه مثبتی که حاصل شد، نتیجه یک تلاش جمعی است.

یلدا عباسی یکی دیگر از بازیگران فیلم گفت: نقش پری برای من بسیار جذاب و پرچالش بود. من از مهدی کوشکی و پیمان مقدمی در این فیلم چیزهای زیادی آموختم. جذابیت شخصیت برای من این بود که در پایان تصمیم می‌گیرد خود مسیر زندگی‌اش را تعیین کند.

پیمان مقدمی تصریح کرد: وقتی فیلمنامه را خواندم به حسام حدادیان گفتم که من این تیپ شخصیت‌ها را می‌شناسم و می‌خواهم جذابیت خاصی به این نقش ببخشم. فردی که چیز زیادی از دنیا نمی‌خواهد زیرا آن را به خوبی نمی‌شناسد و در دایره محدود خود زندگی می‌کند. برای من مهم بود که بیننده بتواند احساس همدلی و درک نسبت به این شخصیت داشته باشد. برخی کارگردانان فیلم اولی وقتی به موفقیت می‌رسند تمامیت فیلم را به خود نسبت می‌دهند. نکته مثبت آقای حدادیان این است که به باقی عوامل فراموش نمی‌کند.

حسام حدادیان درباره ترکیب متنوع بازیگران فیلم توضیح داد: من مدتی به این موضوع فکر می‌کردم که چطور می‌توانیم یک گروه بازیگری یکدست داشته باشیم. من تصاویری از چند بازیگر را در فتوشاپ کنار هم قرار دادم و حس کردم که این افراد را می‌توان به عنوان یک خانواده باور کرد. به نظر من، برای موفقیت یک فیلم، باید پشت صحنه همدلی و انسجام وجود داشته باشد. من از ترکیب این فیلم بسیار راضی هستم و از این بابت خدا را شکر می‌کنم.

او درباره دلیل پرداخت به موضوع اجتماعی در این اثر توضیح داد: من فردی هستم که به قرار دادن خود در موقعیت‌های چالشی علاقه‌مندم. فیلم «ملبورن» از نیما جاویدی که سال‌ها پیش دیدم، تأثیر زیادی بر من گذاشت. بعداً با ابراهیم نصیری آشنا شدم و این فیلمنامه را نوشتیم.

زهرا نامور دیگر بازیگر این اثر بیان کرد: «حبس مجرد» نخستین تجربه بلند سینمایی من است و امیدوارم که مخاطبان از نتیجه کار رضایت داشته باشند.

علیرضا مویدی یکی دیگر از بازیگران گفت: در حسام حدادیان لطف و عشقی وجود دارد که ما را پس از ۳ سال دوباره در کنار هم گرد آورده است. من همیشه سعی دارم تا نقش را به درستی و به شکل مطلوب ایفا کنم.

وحید نیک‌راد اظهار داشت: آقای حدادیان در این نقش لایه‌هایی در وجود من را مشاهده کردند که خودم حتی متوجه آن نبوده‌ام و فضایی در پروسه تولید ایجاد کردند که بتوانم نقش را به بهترین نحو ایفا کنم.

در پایان این نشست، محمدحسام حدادیان گفت: من و ابراهیم نصیری از سن ۱۳ سالگی در عرصه تئاتر فعالیت کرده‌ایم و اکنون که فیلم‌مان به نمایش درمی‌آید، رویای خود را محقق شده می‌بینیم. من این فیلم را به تمامی زنان و دختران ایرانی تقدیم می‌کنم.